Kopciuszek – streszczenie

Razu pewnego żył sobie bogaty człowiek, który miał żonę i córkę. Kiedy dziewczynka była jeszcze mała, jej mama zachorowała i umarła. Przed śmiercią poleciła jej, by zawsze była dobra, mądra i grzeczna. Po jakimś czasie ojciec dziewczynki ożenił się po raz drugi.

Kobieta miała dwie córki i od tej pory wszyscy zamieszkiwali razem i żyli jak rodzina. Niestety nowa sytuacja odbiła się na niekorzyść dziewczynki. Gdy jej ojciec umarł, macocha i przyrodnie siostry uczyniły z niej służącą i wyręczały się nią przy wszystkich domowych obowiązkach. Dziewczynka musiała więc wykonywać wszystkie czynności takie jak pranie, gotowanie, sprzątanie, nie znajdując przy tym chwili spokoju, wytchnienia czy odpoczynku. Siostry i macocha uważały, ze w ten sposób dziewczynka może odwdzięczyć się za dach nad głową same przy tym zapominając, że tak naprawdę to one były „gośćmi” w jej domu.

Przyrodnie siostry przywłaszczyły też sobie ubrania i inne rzeczy należące do dziewczynki i na każdym kroku ją upokarzały i poniżały. Znajdowały radość w dokuczaniu jej. Wymyślały coraz to nowsze sposoby, aby ją poniżyć i pokazać, że jest gorsza od nich. Całe dnie spędzały na strojeniu się przed lustrem, a ona musiała za nie ciężko pracować. W rezultacie pod wieczór była już całkiem zmęczona, brudna, ukurzona i nie miała na nic sił. Jej prawdziwą urodę przykrywała warstwa kurzu i sadzy, stąd zaczęto ją nazywać Kopciuszkiem.

Pewnego dnia ogłoszono, że w pałacu królewskim odbędzie się bal, na którym książę ma zamiar poznać kandydatkę na żonę. Złe siostry wybierały się na zabawę przekonane, że któraś z nich oczaruje księcia. Kopciuszek również chciał iść, ale macocha oznajmiła, że pozwoli jej pójść dopiero wtedy, gdy oddzieli wszystkie ziarnka maku od ziaren soczewicy. Było to trudne zadanie, ale w końcu dzięki pomocy ptaków Kopciuszkowi udało się je wykonać. Jedyną przeszkodą w pójściu na bal okazał się teraz brak odpowiedniego stroju. Ale i ten problem udało się szczęśliwie rozwiązać. Nie wiadomo skąd pojawiła się wróżka – matka chrzestna Kopciuszka, która ofiarowała jej bajeczną, piękną suknię, a także wyczarowaną z dyni karocę. Kopciuszek mógł więc już teraz udać się na bal, ale musiał pamiętać, że po północy czar pryśnie.

Do pałacu przybyło wiele urodziwych panien, ale żadna nie była w stanie oczarować księcia. Gdy pojawił się Kopciuszek książę zauroczony jej urodą nie odstępował jej nawet na krok. Para przetańczyła całą noc, a szczęśliwy Kopciuszek nie zauważył nawet jak szybko minął czas. Zbliżała się północ dlatego dziewczyna pospiesznie wybiegła z pałacu, gubiąc przy tym pantofelek, który odnalazł książę. Postanowił on odnaleźć jego właścicielkę.

Następnego dnia po mieście i okolicznych wsiach jeździł z pantofelkiem, aby przymierzyła go każda dziewczyna. W ten sposób zamierzał odnaleźć swą wybrankę.

Wreszcie książę i jego słudzy zapukali do drzwi domu Kopciuszka. Córki macochy zaczęły przymierzać pantofelek w nadziei, że to one wyjdą za bogatego panicza, ale niestety pantofelek na nie nie pasował . Słudzy poprosili więc i Kopciuszka, aby i on przymierzył bucik. Macocha i siostry zaczęły z niej drwić i ją wyśmiewać, a także wydzierać z jej rąk pantofelek. Ku zdumieniu wszystkich na stopie Kopciuszka leżał on idealnie. To Kopciuszek okazał się wybranką księcia, z którą przetańczył on cały bal.

Od tej pory Kopciuszek i Królewicz żyli w spokoju, szczęściu i miłości jeszcze przez długi, długi czas.