Unikalne i sprawdzone teksty

O psie, który jeździł koleją – streszczenie, plan wydarzeń

Streszczenie

Wydarzenia przedstawione w utworze rozgrywają się we Włoszech. Na stacji kolejowej w Marittimie pojawia się kundelek imieniem Lampo, który zostaje przygarnięty przez zawiadowcę kolei. Kolejarz ma trójkę dzieci (Gina, Roberto i Adele), które natychmiast zaprzyjaźniają się z pieskiem. Po krótkim czasie staje się on ulubieńcem całej rodziny. Zawiadowca mieszkał w mieście Piombino i Lampo chodził z nim do pracy do Marittima – wracali dopiero wieczorem.

Lampo zyskał sławę dzięki temu, że podróżował pociągami po całym kraju, przy tym zawsze potrafił przewidzieć do którego wsiąść pociągu i na której stacji wysiąść. O jego słynnych podróżach pisano nawet w gazetach.

Ucieczki zdarzały się Lampo wielokrotnie. Podczas jednej z nich rodzina kolejarza obawiała się, że pies już do nich nie powróci, ale Lampo i tak znalazł drogę powrotną. Z kolei podczas innej ucieczki Lampo został niefortunnie przytrzaśnięty drzwiami pociągu. Jeden z pasażerów pociągnął więc za hamulec i go uwolnił. Przestraszony Lampo wyskoczył z pociągu i ukrył się w krzakach. Zabłąkanego kundelka znalazła pewna starsza pani i zabrała go do siebie – Lampo spędził u niej całą zimę, po czym sam wrócił do domu.

Nie mógł jednak dalej przebywać na stacji i dlatego pan wysłał go do wuja na Sycylii. Pies jednak stamtąd uciekł i ponownie przedostał się do Marittimy.

Pewnego dnia na stację pojechała rodzina kolejarza – w tym jego mała córeczka Adele. Dziewczynka bawiła się na torach, gdy nagle nadjechał pociąg. Z całą pewnością zginęłaby na miejscu, gdyby nie czujność Lampa, który w ostatniej chwili rzucił się jej na ratunek. Niestety uratowanie dziewczynki okupił własną śmiercią – spychając ją z torów, sam zginął pod kołami lokomotywy. Wszyscy go opłakiwali, a jednocześnie były pełni podziwu dla jego bohaterskiego, wielkiego czynu. Pamiątką tamtego zdarzenia jest grób, który do dziś znajduje się blisko stacji.

Plan wydarzeń

1. Pojawienie się na stacji w Marittimie psa imieniem Lampo.
2. Lampo ulubieńcem rodziny kolejarza.
3. Codzienne podróże na stację i wieczorne powroty do domu zawiadowcy.
4. Kolejne ucieczki Lampa.
5. Wypadek na stacji w Paola.
6. Powrót do zdrowia u pary wieśniaków – Lampo zostaje przez nich przygarnięty.
7. Sława Lampa – w gazecie ukazują się artykuły o jego podróżach po całym kraju.
8. Nakaz pozbycia się psa ze stacji wydany przez naczelnika.
9. Zawiadowca wysyła Lampo do wuja na Sycylię.
10. Pies powraca do Marittimy i cudem przeżywa.
11. Bohaterski czyn Lampa – uratowanie małej Adele i własna śmierć pod kołami lokomotywy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Koniec wieku XIX – interpretacja...

„Koniec XIX wieku” Kazimierza Przerwy-Tetmajera to wiersz będący manifestacją młodopolskiego dekadentyzmu i kryzysu kultury europejskiej. Poeta zadaje w nim dramatyczne...

O doktorze Hiszpanie - interpretacja...

Fraszka „O doktorze Hiszpanie” przedstawia dowcipną anegdotę związaną z okresem gdy Kochanowski żył na dworze królewskim. Doktor Hiszpan to Piotr Rozjusz...

Granica – opracowanie problematyka...

Geneza „Granica” Zofii Nałkowskiej wydana została w 1935 r. Praca nad powieścią zajęła autorce wiele czasu - po raz pierwszy została ona wspomniana w korespondencji...

Legenda o smoku wawelskim

Dawno temu w Krakowie będącym pod rządami króla Kraka pojawił się smok który ulokował się na wzgórzu wawelskim w jamie pod zamkiem. Był straszliwym...

Odprawa posłów greckich - opracowanie...

Geneza Wojna trojańska należała do najpopularniejszych motywów wykorzystywanych przez artystów starożytnych. Korzystali z niego także twórcy średniowieczni...

Nuż w bżuhu i inne manifesty

„Nuż w bżuhu” (1921) to bodaj najsłynniejszy dokument polskiego futuryzmu. Już w samej formie widać dążenie do nowatorstwa tak charakterystyczne dla tego ruchu....

Wiosna. Dytyramb – interpretacja...

Dytyramb to starożytna pieśń pochwalna na cześć Dionizosa – z niej wywodzą się takie gatunki jak tragedia i komedia. „Dytyramb” w podtytule wiersza Juliana...

Dwoje ludzieńków – interpretacja...

„Dwoje ludzieńków” to wiersz Bolesława Leśmiana. „Rękę” autora rozpoznać można już w tytule – zdradza on typowe dla Leśmiana upodobanie...

Konrad Wallenrod – opracowanie...

Geneza Pracę nad „Konradem Wallenrodem” rozpoczął Mickiewicz najprawdopodobniej w 1824 r. Jako że było to okres jego zesłania na tereny Rosji w której...