Unikalne i sprawdzone teksty

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

„Cudzoziemka” Marii Kuncewiczowej powszechnie uważana jest za jedno z najwybitniejszych dzieł psychologizmu polskiego międzywojnia. Nurt ten, który ukształtował się na początku XX stulecia, koncentrował się głównie opisie przeżyć wewnętrznych bohaterów, przedstawianiu psychologicznych motywów ich działania oraz analizie ich osobowości. Jego rozwój nastąpił pod wpływem silnie zaznaczających swą obecność w tym okresie teorii psychologicznych dążących do zgłębienia ludzkiej świadomości.

Akcja powieści Marii Kuncewiczowej rozgrywa się w ciągu ostatniego dnia życia tytułowej bohaterki. Pod wpływem różnorodnych impulsów Róża Żabczyńska przypomina sobie wydarzenia stanowiące treść jej życia. Sięgające w przeszłość retrospekcje odsłaniają przed czytelnikiem poszczególne epizody, które ukazują czytelnikowi motywy działania głównej bohaterki oraz przyczyny jej skomplikowanych relacji z otaczającym światem. Konstrukcja utworu jest więc pozbawiona chronologicznego porządku i fragmentaryczna. Narracja dzieła poddaje się dyktatowi pamięci, którą cechują wybiórczość i emocjonalność. Czytelnikowi przedstawione zostają bowiem pochodzące z przeszłości bohaterów sceny o silnym ładunku uczuciowym.

Róża Żabczyńska zostaje przedstawiona odbiorcy jako postać trwającą w nieustannym konflikcie z rzeczywistością. W istocie - kobieta cierpi z powodu niespełnionej miłości oraz niezrealizowanych ambicji, co przekłada się na jej relacje z członkami rodziny. Wraz z rozwojem fabuły odsłonięte zostają przyczyny niepowodzeń tytułowej bohaterki. Okazuje się wtedy, że ich przyczyny leżą głównie w psychice Róży Żabczyńskiej i jej problemach emocjonalnych.

„Cudzoziemka” jest powieścią w bardzo dokładny sposób eksplorującą wnętrze tytułowej bohaterki. Dla lepszej realizacji swych zamiarów autorka posłużyła się przede wszystkim techniką mowy pozornie zależnej. Opowieść prowadzi narrator występujący w trzeciej osobie, lecz o ile w opisie ostatniego dnia życia Róży jest on obiektywny i zdystansowany do rzeczywistości, o tyle we fragmentach przenoszących akcję w przeszłość zbliża się on do bohaterów, częściowo przejmuje ich punkt widzenia.

Dzieło Marii Kuncewiczowej przedstawia bardzo rozbudowany i złożony obraz Róży Żabczyńskiej. Autorka przytacza dzieje rodziny Róży Żabczyńskiej, ukazuje dzieje bohaterki w Taganrogu, emocje towarzyszące jej przeprowadzce do Warszawy, problemy narastające w nowym środowisku. W ten sposób czytelnik otrzymuje wielopłaszczyznową wizję bohaterki, a do rozważenia zostają dane mu różne czynniki psychologiczne mające wpływ na jej postawę.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Ludzie bezdomni” jako powieść...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” umiejscowić należy między dwiema epokami. Z jednej strony dzieło mocno czerpie z tradycji pozytywistycznej z...

Ceremoniał rycerskiej śmierci...

Ars bene moriendi czyli sztuka dobrego umierania była w średniowiecznej literaturze dość dobrze rozwiniętą formą porady najczęściej obrazowanej przykładami w jaki sposób...

Czym jest miłość w dzisiejszych...

Ludzie często narzekają że w dzisiejszych czasach wszystkie wartości ulegają rozkładowi. Prawdziwa przyjaźń jest coraz większą rzadkością. Skupieni na karierze nie...

Władysław Podkowiński Dzieci...

Znanego przede wszystkim z symbolistycznego „Szału uniesień” Władysława Podkowińskiego nie ominęła fascynacja impresjonizmem który na przełomie XIX...

Walerian Ziembiewicz jako ojciec

W „Granicy” Zofii Nałkowskiej zaakcentowany został wpływ jaki na ludzką przyszłość wywiera otoczenie w którym odbywał się proces dorastania. W wypadku...

Opisy przyrody (dżungli pustyni...

Przyroda w książce zatytułowanej „W pustyni i w puszczy” pełni rolę niezwykle ważną. Uprowadzone dzieci kontynuują wędrówkę przez zmienny krajobraz...

Opis sadu wiosną

Wiosna to najpiękniejsza pora roku. To czas w którym wszystko rozkwita na nowo. Najpiękniej widać jej działanie w sadach. Sad wiosną jest miejscem niezwykłym które...

Czy rodzice powinni kontrolować...

Bycie gimnazjalistą nie jest łatwą sprawą – to zgody głos zarówno samych uczniów jak i rodziców oraz nauczycieli. Nowa szkoła wiążę się z...

Recenzja książki „W 80 dni dookoła...

Juliusz Verne to według mnie jeden z najciekawszych pisarzy jacy żyli w XIX wieku! Była to epoka obfitująca w wielkich literatów – wtedy tworzyli Henryk Sienkiewicz...