Unikalne i sprawdzone teksty

Narrator i narracja w „Opowiadaniach” Borowskiego

„Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwór, w którym autor zastosował interesującą metodę narracji i konstrukcję narratora. W cyklu przeważa opowiadanie w I osobie liczbie pojedynczej. Narratorem jest Tadek, osoba o cechach przypominających samego pisarza. Świadczy o tym imię, ale również funkcja obozowa (Fleger – sanitariusz), zajmowanie się literaturą czy związek z Marią, także przebywającą w obozie koncentracyjnym. Tadek nie jest jednak tożsamy z autorem, pisarz obdarzył go natomiast osobowością człowieka zlagrowanego. W ten sposób z jednej strony nadał on swoim opowiadaniom wymiar prozy dokumentalnej, z drugiej zaś przedstawił mechanizm głębokich zmian zachodzących w psychice więźnia obozu.

Warto jednak zaznaczyć, że pierwszoosobowa narracja nie jest jedyną strategią opowiadania w utworach Borowskiego. Pisarz stosuje bowiem również formy: „my” (mowa w imieniu całej zbiorowości więźniów”) oraz „oni” (narracja trzecioosobowa). Narrator wchodzi w rozmaite role: jest świadkiem, ale też uczestnikiem wydarzeń i współwięźniem. Daje to możliwość pokazania obozu z różnych perspektyw. Borowski opisuje bowiem obóz niejako z zewnątrz – analizuje jego mechanizmy działania, ale też z perspektywy przebywających w nim ludzi. Pokazuje rozmaite wymiary i poziomy tego zjawiska: socjologiczny, psychologiczny i etyczny.

Styl narracji jest suchy, pozbawiony emocji, współczucia dla ofiar i zbliżony do techniki behawioralnej. Narratora nie interesują przeżycia wewnętrzne bohaterów, a jedynie ich konkretne zachowania. Sam również prezentuje dziwną, niemal cyniczną postawę osoby, która niczemu się nie dziwi, jest oswojona ze śmiercią i przemocą. Tadek to bowiem wcielenie człowieka zlagrowanego, jednostki, która zinterioryzowała zasady obozu i robi wszystko, żeby przetrwać.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Teatr absurdu – cechy założenia...

Sformułowanie „teatr absurdu” zawdzięczamy angielskiemu badaczowi Martinowi Esslinowi. W eseju o takim tytule opublikowanym w 1960 roku wskazał wyróżniki...

Miłość Tristana i Izoldy jako...

Tristan i Izolda od początku swojej znajomości byli wystawiani na ciężkie próby. Z jednej strony wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały na to iż są sobie...

Portret ojca w literaturze. Przedstaw...

Ojciec to figura istotna w życiu każdego człowieka. I dzisiaj większość ludzi przytaknie takiemu sformułowaniu a co dopiero w poprzednich wiekach – trzeba przecież...

Powrót syna marnotrawnego Rembrandt...

„Powrót syna marnotrawnego” to siedemnastowieczny obraz stworzony przez Rembrandta van Rijna. Holenderski artysta uwiecznił scenę pochodzącą z jednej z...

Czy istnieje recepta na szczęście?...

Poszukiwanie szczęścia to jedno z najważniejszych zadań stojących przed człowiekiem. Chyba każdy chciałbym prowadzić dobre i miłe życie – nie ma się więc co...

Napisz baśń w której wyjaśnisz...

Dawno temu w zamierzchłych i mitycznych czasach ludzie nie posiadali umiejętności mówienia. Żyli w stadach jak zwierzęta i tak jak one porozumiewali się różnymi...

Na podstawie interpretacji satyry...

Wiek XVIII i oświecenie należały do epok kiedy literatura nabrała szczególnej wagi. Filozofowie i pisarze zaczęli być ważnymi uczestnikami gry politycznej ich słowa...

Jakiej oceny Polaków i Polski dokonują...

Romantyzm należy do najważniejszych epok w dziejach polskiej literatur czy wręcz całej kultury narodowej. Wizje stworzone przez ówczesnych poetów od dwóch...

Sytuacja kobiet w sowieckich łagrach...

Gustaw Herling-Grudziński w „Innym świecie” przedstawia przerażający obraz życia w sowieckich łagrach w których ludzie podlegają fizycznej i moralnej...