Unikalne i sprawdzone teksty

Do Afrodyty, Safona – interpretacja i analiza

Safona to starożytna poetka grecka, która założyła szkołę dla dziewcząt na wyspie Lesbos. Były one jednocześnie czcicielkami Afrodyty, czego wyraz można znaleźć w niniejszym wierszu. Podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio do bogini piękna, bowiem znaleźć można liczne apostrofy do Afrodyty. Apostrofa pojawia się już w tytule utworu, który wskazuje na to, że wiersz w całości będzie skierowany do bogini piękna.

Podmiot liryczny to kobieta, która przedstawia sytuację, gdy zwraca się do Afrodyty, a ona decyduje się wysłuchać próśb o pomoc w miłości. Kobieta odczuwa cierpienie, lęk i utraciła nadzieję na szczęście. Powodem takiego stanu jest nieszczęśliwa miłość.

Podmiot  liryczny zarzuca bogini, że jest sprawczynią jej nieszczęść, gdyż to właśnie Afrodyta odpowiada za piękno i miłość i to ona rozbudziła nieszczęśliwe uczucie. Dlatego też kobieta zwraca się do niej:

Nęcąca w zdradne sieci córo Zeusa,

I błagam, smutkiem nie dręcz mego serca.

Mimo żalu do bogini, podmiot liryczny jednocześnie pokłada w niej jedyną nadzieję na odzyskanie szczęścia i spokoju. Mówi bowiem:

Nie pozwól mi w daremnej trwać tęsknocie,

I stanąć racz w tej trudnej dla mnie chwili

Po mojej stronie.

Widać zatem zrównanie sacrum i profanum, gdyż sytuacja liryczna przedstawia dialog pomiędzy człowiekiem a boginią. Afrodyta wykazuje się ludzkimi odczuciami: empatią i  współczuciem, pragnie pomóc kobiecie.

Utwór składa się z siedmiu strof pisanych tzw. strofą saficką. Składa się ona z czterech wersów.  Pierwsze trzy to tzw. wersy większe, które są jedenastozgłoskowe, a ostatni to wers mniejszy, pięciozgłoskowy.

Oprócz apostrofy, w utworze odnaleźć można także liczne epitety, m.in.: „złoty wóz”, „czarna ziemia”, „serdeczny żar”.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Wielki testament – streszczenie...

Streszczenie François Villon rozpoczyna dzieło od zarysowania traumatycznych wydarzeń kiedy to z polecenia biskupa Thibaulta d’Ausigny został wtrącony do więzienia...

Cisza morska – interpretacja i...

„Cisza morska” to jeden z sonetów stworzonych przez Adama Mickiewicza który wchodzi w skład „Sonetów krymskich”. Czterostrofowy...

Sonet 61 Francesco Petrarka –...

Błogosławiony niechaj ów dzień będzie to incipit „Sonetu 62” (w przekładzie Jalu Kurka) który wchodzi w skład cyklu „Sonetów do Laury”...

Charakterystyka porównawcza Giaura...

Czasem zdarza się że postać literacka urasta do rangi symbolu który staje się punktem odniesienia dla całej generacji czytelników. Niewątpliwie takim przypadkiem...

Weiser Dawidek – streszczenie...

„Weiser Dawidek” to powieść Pawła Huelle. Jej narratorem jest Paweł który próbuje przypomnieć sobie swoje dzieciństwo i związaną z nią postać...

„Kronika polska” Galla Anonima...

Geneza Według ustaleń historyków literatury (mam tu na myśli przede wszystkim Mariana Plezię) utwór pisany był na zlecenie najpewniej jakiegoś dostojnika...

Mit o powstaniu świata - streszczenie...

Streszczenie Początkiem narodzin świata był Chaos. To z niego wyłoniła się para bogów – Uranos i Gaja. Niebo i Ziemia byli rodzicami pokolenia tytanów...

Doktór Piotr – opracowanie interpretacja...

Geneza czas i miejsce akcji Nowela Stefana Żeromskiego „Doktór Piotr” przedstawia obraz społeczeństwa polskiego pod koniec XIX wieku. Akcja toczy się na...

Janko Muzykant – opracowanie problematyka...

Czas i miejsce akcji geneza Utwór to nowela która została napisana przez Henryka Sienkiewicza w Paryżu a która jest wyrazem typowego dla pozytywistów...