Unikalne i sprawdzone teksty

Legenda o smoku wawelskim

Dawno temu w Krakowie, będącym pod rządami króla Kraka, pojawił się smok, który ulokował się na wzgórzu wawelskim w jamie pod zamkiem. Był straszliwym, ogromnym potworem o zielonej skórze, długim ogonie i ziejącej ogniem paszczy. Miał też ostre zęby, którymi pożerał swe ofiary.

Smok zarządził, aby raz w tygodniu składano mu ofiarę w postaci krowy. Niestety potem zmienił swe zachcianki i zaczął pożerać też ludzi.

W Krakowie zapanował wielki strach i wszyscy bali się wychodzić ze swoich domostw, by nie paść ofiarą potwora. Niewielu było śmiałków, którzy chcieli wyjść mu naprzeciw i ostatecznie go pokonać, uwalniając w ten sposób miasto. Chociaż odważnie wyprawiali się do jamy potwora, żaden z nich jednak nie wracał.

Zrezygnowany król nie miał już nadziei na ratunek i przewidywał najgorsze. Stad bydła było coraz mniej, a wygłodniały smok wciąż domagał się najdorodniejszych sztuk. Gdy już myślano, że nic nie da się zrobić i Kraków czeka zagłada, w mieście nieoczekiwanie zjawił się pewien Szewczyk o imieniu Dratewka, który zaoferował pomoc i zapewnił, że uda mu się pokonać smoka. Król mu co prawda nie dowierzał (w końcu tyle śmiałków już poległo), ale postanowił nie zmarnować być może ostatniej szansy.

Szewczyk obmyślił przebiegły plan – zabił dorodnego barana, po czym wypchał jego wnętrzności siarką i go zaszył. Następnie zarzucił go sobie na plecy i udał się pod smoczą jamę. Najciszej jak tylko mógł pozostawił przed grotą barana, po czym w pośpiechu uciekł. Chwilę później smok zwabiony zapachem świeżego mięsa, opuścił swą grotę i natychmiast pożarł smacznie wyglądającego barana. Siarka, którą zwierzę było wypchane, zaczęła go jednak straszliwie palić, powodując ogromne pragnienie. Smok bez namysłu rzucił się w kierunku Wisły i zaczął łapczywie pić wodę. Wypił jej tak dużo, że w końcu pękł.

Król w podzięce za bohaterstwo i spryt Szewczyka, hojnie go wynagrodził. Miasto zostało więc ocalone, a wśród mieszkańców znów zapanował spokój.

O bohaterskim czynie Szewczyka świadczy też Smocza Jama i figura wawelskiego, ziejącego ogniem smoka, którą do dziś można zwiedzać w Krakowie.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Ewangelia św. Mateusza – ogólna...

Ogólna charakterystyka Ewangelia według św. Mateusza znajduje się w Nowym Testamencie i jest pierwszą z czterech Ewangelii. W tej księdze jej autor często nawiązuje...

Co mi tam troski – interpretacja...

„Co mi tam troski” to wiersz Władysława Broniewskiego z tomu „Bagnet na broń” wydanego w 1943 roku. Tekst wpisuje się w konwencje liryki tyrtejskiej...

Biedny chrześcijanin patrzy na...

„Biedny chrześcijanin patrzy na getto” to wiersz Czesława Miłosza pochodzący z tomu „Głosy biednych ludzi”. Utwór odnosi się do tragicznego...

Dziady cz. IV – opracowanie motywy...

Geneza Czwarta część „Dziadów” powstała w latach 1820 – 1821 w czasie pobytu Mickiewicza w Kownie (stąd „Dziady” kowieńsko –...

Dżuma – streszczenie skrótowe...

„Dżuma” to najsłynniejsza powieść Alberta Camusa. Jej głównym bohatera a także narratorem (co okazuje się pod koniec dzieła) jest lekarz Bernard Rieux....

Tren XI - interpretacja i analiza

Tren XI to kontynuacja krytyki filozofii jako drogi do szczęścia (por. Tren IX). Filozofia miała uczynić człowieka cnotliwym – a cnota i szczęście miały być tym...

Hymn – „Smutno mi Boże” –...

Hymn o incipicie „Smutno mi Boże” Juliusz Słowacki napisał w 1836 r. w czasie podróży do Aleksandrii (miasto na terenie Egiptu). Okres powstania dzieła...

Baśniobór – streszczenie problematyka...

Streszczenie NIKT KTO TU WCHODZI NIE WYJDZIE NIEZMIENIONYNIEUPRAWNIONYM WSTĘP WZBRONIONYPOD KARĄ OBRÓCENIA W KAMIEŃ Rozdział pierwszy - Obowiązkowe wakacje Rodzice...

Emancypantki – streszczenie plan...

Streszczenie Tom I Pensja pani Latter była od 1870 r. najznamienitszą w całej Warszawie. Jej mury opuszczały najlepsze obywatelki większość z absolwentek cieszyła się...