Unikalne i sprawdzone teksty

Motyw sokoła w noweli

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia to zbiór 100 nowel. Wśród nich znajdują się teksty przeciętne, zwyczajnie dobre oraz wybitne. Przykładem dzieła określanego jako iście mistrzowskie jest „Sokół”, czyli krótka historia przedstawiająca losy Federiga degli Alberighiego. Poruszająca fabuła oraz doskonała konstrukcja utworu sprawiły, że w 1871 r. Paul Heyse sformułował tzw. teorię sokoła, czyli pogląd dotyczący idealnej kompozycji noweli.

W swoich przemyśleniach zawarł Heyse wnioski, do jakich doprowadziła go analiza budowy dzieła Boccaccia. Stwierdził on, że każda nowela powinna zawierać centralny motyw, czyli motyw będący ośrodkiem kompozycyjnym. W utworze żyjącego w renesansie Włocha rolę taką pełni właśnie sokół.

Federigo degli Alberighi był bardzo zamożnym człowiekiem. Skierowawszy swe uczucia w stronę Monny Giovanny, poświęcił niemal cały swój majątek, by zdobyć serce urodziwej niewiasty. Kiedy okazało się, iż jego starania spełzły na niczym, a jego wybranka sprzyja innemu zalotnikowi, był ubogim człowiekiem, któremu została tylko jedna posiadłość. Posiadał jednak coś więcej, coś szczególnego i pozwalającego mu przetrwać najtrudniejsze dni. Był to sokół – wspaniały i jedyny w swoim rodzaju ptak, wytrwały towarzysz polowań i powiernik smutków młodego szlachcica.

Tytułowy sokół zostaje więc wprowadzony do dzieła, stając dla Federiga jednym z niewielu powodów do szczęścia i kontrastując z nieszczęściem, jakie bohater na siebie sprowadził. Wraz z rozwojem fabuły jego rola staje się jeszcze ważniejsza. Wszak to on zbliża do siebie Federiga i syna Monny Giovanny, gdy ta, pogrążona w żałobie po stracie męża, udaje się do swej letniej posiadłości.

Kiedy szlachcianka powróciła do Florencji, by pielęgnować chore dziecko, sokół jeszcze raz łączy losy bohaterów. Wyjątkowy ptak na tyle spodobał się chłopcu, że jego posiadanie stało się największym pragnieniem młodego człowieka. Właśnie w tej sprawie Monna Giovanna udała się do Federiga.

Punktem kulminacyjnym noweli Boccaccia jest moment, w którym zubożały szlachcic zabija ukochanego ptaka i podaje go na obiad, będąc przekonanym, iż jest to danie godne odwiedzającej go damy. Gdy Monna Giovanna dowiaduje się o tym, początkowo nie kryje gniewu, lecz później dostrzega szlachetność intencji Federiga.

Niedługo po spotkaniu bohaterów syn Monny Giovanny umiera, a kobieta staje się dziedziczką wielkiej fortuny męża. Jej bracia, widząc, iż jest jeszcze młoda, namawiają ją, by ponownie wyszła za mąż. Wtedy odpowiada ona, że może poślubić jedynie Federiga – człowieka szlachetnego i honorowego.

Sokół niewątpliwie napędza akcję dzieła Giovanniego Boccaccia, zaznaczając swoją obecność w jego najważniejszych momentach. Jednak pełni on także rolę symboliczną. Pokazuje do jak wielkich poświęceń gotów jest Federigo, podkreśla siłę jego uczucia oraz uwypukla szlachetność tego człowieka. Fizyczne piękno ptaka zdaje się odzwierciedlać piękno duszy jego właściciela, który nie waha się uczynić największej ofiary dla osoby, która darzy miłością.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Opisz w formie opowiadania najciekawszą...

Stałam na zbiórce z bardzo kwaśną miną. Panie w czerwonych koszulkach sprawdzały listę uczestników obozu a zaaferowane mamy w tym moja własna wciąż biegały...

Obraz szlachty w Panu Tadeuszu

„Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza ukazuje nie tylko piękno litewskiego krajobrazu ale także rozbudowaną zróżnicowaną panoramę ówczesnej szlachty....

Kartka z pamiętnika Robinsona

Siedzę na tej wyspie od kilku lat a moim towarzystwem są tylko kozy i papuga. Ciekawe czy ktoś kiedyś przeczyta to co w tej chwili piszę? Jeśli tak zapewne uzna że bardzo...

Dziady cz. IV jako dramat romantyczny...

Czwarta część „Dziadów” Adama Mickiewicza powstawała w latach 1820 – 1821 a więc w okresie początku nowego nurtu ideowego – romantyzmu. Podobnie...

Problem winy na przykładzie „Króla...

Zdarza się że na bohaterach tragedii antycznej ciąży wina tragiczna zwana również hamartią. Wynika ona z nieodpowiedniej oceny własnej sytuacji ponieważ działając...

Baśń – definicja i wyznaczniki...

Baśń jest gatunkiem literackim częścią epiki. Często jest mylona zwłaszcza w języku potocznym z bajką. Bajki są jednak wierszowane a to co zazwyczaj mają na myśli...

Opis zwierzęcia

Człowiek byłby na pewno bardzo nieszczęśliwy gdyby nie towarzyszyły mu zwierzęta! To nasi „bracia mniejsi”. Pomagają nam w pracy zabawiają nas swoimi figlami....

Tragizm Judyma

Doktor Tomasz Judym to główna postać powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Pod koniec książki bohater widzi rozdartą sosnę – staje...

Czy kultura polska jest kulturą...

Odpowiedź na pytanie czy kultura polska jest kulturą o cechach mieszczańskich nie jest odpowiedzią łatwą. Można bowiem w polskiej kulturze dostrzec elementy twórczości...