Unikalne i sprawdzone teksty

Sokół jako nowela – opracowanie. Teoria sokoła

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia uważany jest za jedno z najważniejszych i najbardziej inspirujących dzieł doby renesansu. Wyrafinowana kompozycja, bogata i zróżnicowana fabuła zebranych nowel oraz sposób, w jaki oddają ówczesne realia, sprawiły, że dzieło włoskiego twórcy weszło do kanonu, przez stulecia wyznaczając cechy gatunku.

Za przejaw szczególnego mistrzostwa uznawana nowela zatytułowana „Sokół”. Jest ona dziewiątą opowieścią piątego dnia (poświęconego szczęściu spotykającemu zakochanych po okresie cierpień) przedstawianą przez Fiammettę. Krótka historia Federiga degli Alberighiego oraz Monny Giovanny stała się inspiracją dla Paula Heysego, który w 1871 r. sformułował teorię sokoła. W myśl poglądu niemieckiego pisarza i laureata Nagrody Nobla każda nowela powinna być skomponowana wokół motywu centralnego. Najczęściej jest to przedmiot, jaki cechuje się znaczeniem symbolicznym, a jego pojawienie się jest ściśle powiązane ze zmianami sytuacji bohaterów.

„Sokół” Boccaccia jest utworem jednowątkowym i cechującym się zwartą budową oraz akcją zmierzającą ku punktowi kulminacyjnemu. Każdy z momentów o kluczowym znaczeniu dla dalszych losów pojawiających się w nim postaci ściśle wiąże się z tytułowym ptakiem. Kiedy Federigo, odrzucony przez Monnę Giovannę, zamieszkał w niewielkiej posiadłości (moment zawiązania akcji), sokół był nie tylko podstawowym źródłem jego utrzymania, ale także wiernym towarzyszem. To właśnie dzięki jego obecności przetrwał ten trudny czas.

Za pośrednictwem sokoła w wątku głównym ponownie pojawia się Monna Giovanna. Po stracie męża udała się wraz z synem do letniego domu, który znajdował się niedaleko miejsca zamieszkania Federiga. Chłopiec szybko zaprzyjaźnił się ze szlachcicem, a połączyło ich wspólne polowanie w towarzystwie wspaniałego ptaka.

Po powrocie kobiety do Florencji jej syn zapadł na poważną chorobę. Pragnieniem dziecka było otrzymanie od degli Alberighiego sokoła, jaki wyjątkowo przypadł mu do gustu. Wizyta złożona w domu Federiga jest zarazem punktem kulminacyjnym dzieła. Kiedy okazuje się, że Monna Giovanna została ugoszczona potrawą przyrządzoną ze wspaniałego sokoła, początkowo czuje złość i gniew, lecz szybko uświadamia sobie szlachetne intencje szlachcica.

Rozwiązanie akcji następuje szybko. Syn Giovanny umiera, a ona, pod wpływem nalegań braci, ponownie wchodzi w związek małżeński. Wybiera więc Federiga, poznawszy jego honorową postawę i szczodre serce.

„Sokół” Boccaccia stanowi doskonały przykład noweli, ukazując wszystkie najważniejsze cechy tego gatunku. Odznacza się zwartą budową, nie zawiera rozbudowanych opisów ani złożonych przedstawień bohaterów. Akcja utworu rozwija się w sposób ściśle związany z pojawianiem się tytułowego ptaka, dążąc do punktu kulminacyjnego i rozwiązania. Wydarzenia połączone są związkiem przyczynowo – skutkowym, a fabuła jest jednowątkowa, skoncentrowana na historii Federiga degli Alberighiego.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Uzasadnij tezę że nie ma zbrodni...

Kwestia zbrodni i kary należy do najważniejszych i najczęstszych tematów literatury światowej. Dylematy i problemy z nią związane opisywał między innymi Fiodor...

Obraz Warszawy w literaturze i sztuce...

Gdy mowa o związkach literatury polskiej z miastami chyba najbardziej wybija się Warszawa. Bodaj żadne inne miasto naszej ojczyzny nie bywało tak często opisywane w powieściach...

Gustav Klimt Pocałunek - opis interpretacja...

„Pocałunek” Gustava Klimat uważany jest za najważniejsze osiągnięcie „złotego” okresu twórczości artysty. Wykonany został w latach 1907-1908...

Nowa Fala – geneza założenia...

Terminem „nowa fala” określa się wiele wydarzeń ze świata światowej kultury jakie miały miejsce w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku....

Stanisław Wyspiański Śpiący...

Stanisław Wyspiański jako malarz lubował się przede wszystkim w oddawaniu sytuacji naturalnych nieupozowanych. Jego dzieła które powstały głównie przy użyciu...

Droga do Rosji – interpretacja

„Droga do Rosji” to poemat rozpoczynający „Ustęp” trzeciej części „Dziadów”. Fragment ten znacznie odróżnia się od samego...

„Młodzi” i „starzy” czyli...

Konflikt pokoleń jest czymś co w mniej lub bardziej wyraźnej formie ma miejsce od stuleci. Stary król powoli szykuje się na śmierć a dworacy skupiają się wokół...

Symbole w „Ludziach bezdomnych”...

Powieść „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego to dzieło powstałe na styku epok – zawiera w sobie elementy pozytywizmu ale również widać w nim...

Opis wiosny

Wiosna to niezwykła pora roku. Podczas niej przyroda zaczyna żyć na nowo. Trawa staje się zielona i pachnąca. Ziemia także zmienia swój zapach. Na łąkach oraz...