Unikalne i sprawdzone teksty

Sokół jako nowela – opracowanie. Teoria sokoła

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia uważany jest za jedno z najważniejszych i najbardziej inspirujących dzieł doby renesansu. Wyrafinowana kompozycja, bogata i zróżnicowana fabuła zebranych nowel oraz sposób, w jaki oddają ówczesne realia, sprawiły, że dzieło włoskiego twórcy weszło do kanonu, przez stulecia wyznaczając cechy gatunku.

Za przejaw szczególnego mistrzostwa uznawana nowela zatytułowana „Sokół”. Jest ona dziewiątą opowieścią piątego dnia (poświęconego szczęściu spotykającemu zakochanych po okresie cierpień) przedstawianą przez Fiammettę. Krótka historia Federiga degli Alberighiego oraz Monny Giovanny stała się inspiracją dla Paula Heysego, który w 1871 r. sformułował teorię sokoła. W myśl poglądu niemieckiego pisarza i laureata Nagrody Nobla każda nowela powinna być skomponowana wokół motywu centralnego. Najczęściej jest to przedmiot, jaki cechuje się znaczeniem symbolicznym, a jego pojawienie się jest ściśle powiązane ze zmianami sytuacji bohaterów.

„Sokół” Boccaccia jest utworem jednowątkowym i cechującym się zwartą budową oraz akcją zmierzającą ku punktowi kulminacyjnemu. Każdy z momentów o kluczowym znaczeniu dla dalszych losów pojawiających się w nim postaci ściśle wiąże się z tytułowym ptakiem. Kiedy Federigo, odrzucony przez Monnę Giovannę, zamieszkał w niewielkiej posiadłości (moment zawiązania akcji), sokół był nie tylko podstawowym źródłem jego utrzymania, ale także wiernym towarzyszem. To właśnie dzięki jego obecności przetrwał ten trudny czas.

Za pośrednictwem sokoła w wątku głównym ponownie pojawia się Monna Giovanna. Po stracie męża udała się wraz z synem do letniego domu, który znajdował się niedaleko miejsca zamieszkania Federiga. Chłopiec szybko zaprzyjaźnił się ze szlachcicem, a połączyło ich wspólne polowanie w towarzystwie wspaniałego ptaka.

Po powrocie kobiety do Florencji jej syn zapadł na poważną chorobę. Pragnieniem dziecka było otrzymanie od degli Alberighiego sokoła, jaki wyjątkowo przypadł mu do gustu. Wizyta złożona w domu Federiga jest zarazem punktem kulminacyjnym dzieła. Kiedy okazuje się, że Monna Giovanna została ugoszczona potrawą przyrządzoną ze wspaniałego sokoła, początkowo czuje złość i gniew, lecz szybko uświadamia sobie szlachetne intencje szlachcica.

Rozwiązanie akcji następuje szybko. Syn Giovanny umiera, a ona, pod wpływem nalegań braci, ponownie wchodzi w związek małżeński. Wybiera więc Federiga, poznawszy jego honorową postawę i szczodre serce.

„Sokół” Boccaccia stanowi doskonały przykład noweli, ukazując wszystkie najważniejsze cechy tego gatunku. Odznacza się zwartą budową, nie zawiera rozbudowanych opisów ani złożonych przedstawień bohaterów. Akcja utworu rozwija się w sposób ściśle związany z pojawianiem się tytułowego ptaka, dążąc do punktu kulminacyjnego i rozwiązania. Wydarzenia połączone są związkiem przyczynowo – skutkowym, a fabuła jest jednowątkowa, skoncentrowana na historii Federiga degli Alberighiego.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Tradycje słowiańskie w „Starej...

„Stara Baśń” to utwór który w zamierzeniu autora miał pokazać dzieje ojczyzny. Skupiając się na tym Józef Ignacy Kraszewski w wierny sposób...

Fantastyka – definicja cechy znaczenie...

Definicja Fantastyka to pojęcie które w kontekście literatury i sztuki oznacza wprowadzanie do świata przedstawionego bytów i zjawisk zaczerpniętych ze sfery...

Czy kodeks rycerski obowiązuje...

Rycerze należeli do najbardziej fascynujących postaci w historii ludzkości. W końcu prowadzili ciekawe życie na które składały się wojny turnieje czy hołdy wasalne....

Opis przygody Odyseusza

Odyseusz to bohater „Odysei” której autorstwo przypisuje się Homerowi. Jest to opowieść o losach jednostki która zmaga się z przeciwnościami losu...

Dlaczego warto podróżować? Rozprawka...

Żyjemy w czasach gdy podróże stały się powszechnie dostępne. Pomyślcie tylko że jeszcze dwieście lat temu podróż z jednego miasta do drugiego była prawdziwą...

Motyw odwagi w literaturze i sztuce...

Odwaga to jedna z najbardziej docenianych cnót. Nikt nie pragnie uchodzić za tchórza natomiast każdy z przyjemnością słucha gdy ktoś nazywa go dzielnym. Przed...

„Ferdydurke” jako powieść...

Powieść awangardowa to gatunek literacki który narodził się w XX stuleciu. Jego główną cechą było zerwanie z modelem powieści realistycznej a więc odejście...

Sztuka i artyści w "Weselu" - przedstaw...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to dramat który stanowi nie tylko przedstawienie uroczystości weselnych ale i odzwierciedla ówczesne społeczeństwo....

Prometeizm w Dziadach

Prometeusz był jedną z najbliższych człowiekowi postaci mitologicznych. Nie tylko ukształtował on tę słabą istotę z gliny i tchnął w nią ducha ale także przeciwstawił...