Unikalne i sprawdzone teksty

Współczesna „żona modna” – na podstawie satyry Ignacego Krasickiego

Błyskotliwy biskup-poeta, Ignacy Krasicki, w satyrze „Żona modna” wykpił skłonność swoich współczesnych do bezmyślnego podążania za płynącymi z zagranicy modami. Wydaje mi się jednak, że jego utwór jest aktualny do dziś.

Bohater dziełka, wiejski szlachcic Piotr, poślubia wychowaną w mieście pannę. Wprowadza ona później wielkie zmiany w jego życiu – zwalnia starych, sprawdzonych służących, by zatrudniać obcokrajowców. Całkowicie przemeblowuje też dworek, w którym mieszkają, tak, że szlachcic żali się: Zgoła przeszedł mój domek warszawskie pałace .

Żona modna żąda stworzenia w ogrodzie miejsca w rodzaju tego, które Adam Mickiewicz nazwał „świątynią dumania”, gdzie mogłaby rozmyślać nad tragediami, przeżywanymi przez bohaterów literackich. Jednocześnie w ogóle nie dostrzega ona tego, iż swoim zachowaniem rani ludzi obok niej – czy to starego służącego, którego doprowadza do łez, czy własnego męża, którego czułości zbywa jako prostactwa.

Oczywiście od czasów Krasickiego świat się zmienił – nawet świetnie zarabiający biznesmeni nie jeżdżą karetami i nikt nie buduje w ogrodzie miejsc, w których mógłby zastanawiać się nad losami bohaterów dzieł Rousseau. A jednak nadal podążamy za modami, chociaż są to mody inne – i zazwyczaj robimy to bezmyślnie.

Czy naprawdę jest tak wielka różnica między osobą, domagającą się najnowszego modelu karety z zagranicznym stangretem, a człowiekiem, który zrobi wszystko, by mieć nowego iphone’a albo konsolę do gier? W telewizji widzimy tłumy ludzi ustawiające się w kolejce przed sklepem, by mieć pewien rodzaj telefonu wcześniej niż inni – chociaż po tygodniu mogliby go kupić bez kolejek i tłoku. Czy to nie jest bezmyślne podążanie za modą, która każe zdobywać najnowszy sprzęt jak najszybciej?

Wiąże się z tym podejście do innych ludzi. Często pogardzamy ludźmi mądrymi i przyjaźnie nastawionymi – ich jedyną winą jest to, że nie są „na czasie”. Nie mają najnowocześniejszej elektroniki albo najbardziej popularnych ubrań. Czy to sprawia, że są gorszymi ludźmi? Oczywiście, że nie – ale nie szanujemy ich tak, jak posiadaczy najnowszych gadżetów.

Sądzę, że w świecie nadal jest mnóstwo „żon modnych” i „mężów modnych”. Co więcej – każdy z nas może być kimś takim. Powinniśmy więc ze wszystkich sił strać się, by nie oceniać ludzi po pozorach oraz by krytycznie podchodzić do nowych mód.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Krytyka wad ludzkich w twórczości...

Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny – ten typ literatury mającej przekazać czytelnikowi prawdy moralne był skądinąd bardzo popularnych...

Zbrodnia bez kary. Rozwiń temat...

Kwestie zbrodni i następującej po niej kary zajmowały ludzkości od tysiącleci. Najwięksi artyści i filozofowie zastanawiali się czy zło może ujść bezkarnie i jak...

Moja mała ojczyzna. Wypracowanie

Każdy z nas posiada ojczyznę – kraj z którego się wywodzi. Nieraz dzielimy go z setkami milionów rodaków. Chińczyków jest ponad miliard!...

Kazania ojca Paneloux – interpretacja...

Ojciec Paneloux to jedna z najciekawszych postaci „Dżumy” Alberta Camusa. Reprezentuje on religijny sposób interpretacji świata a właściwie dwa różne...

„Mały Książę” – baśń...

„Mały Książę” to utwór pod względem gatunkowym sytuujący się na pograniczu baśni i powiastki filozoficznej. Do cech typowo baśniowych należy zaliczyć...

Opis wyspy Robinsona Crusoe

Robinson Crusoe po żeglarskich przygodach zakłada plantację w Brazylii. Potrzebuje jednak siły roboczej więc udaje się do Afryki by sprowadzić czarnych niewolników...

Sarmatyzm i szlachta w „Potopie”...

„Potop” roztacza przed czytelnikiem bogaty krajobraz Rzeczpospolitej z lat 1655 - 1660. Był to okres bujnego rozkwitu baroku epoki kojarzonej w historii polskiej...

Madame de Pompadour (1759) Francisco...

„Madame de Pompadour” to obraz, którego autorem jest Francis Boucher. Dzieło powstałe w 1759 roku przedstawia

Topos theatrum mundi we fraszce...

Jednym z motywów które zdobył sporą popularność w okresie renesansu było theatrum mundi (świata-teatru). Pojawia się on również w utworach Jana Kochanowskiego...