Hanna Ożogowska – biografia i charakterystyka twórczości

Biografia

Hanna Ożogowska – polska prozaiczka, a także poetka i tłumaczka literatury rosyjskiej, niemieckiej i włoskiej. Do dziś uchodzi za jedną z najpopularniejszych autorek utworów dla młodzieży. Urodziła się 20 lipca 1904 r. w Warszawie, natomiast zmarła 26 kwietnia 1995 również w tym mieście.

Studiowała w Wolnej Wszechnicy Polskiej – ukończyła tu Instytut Pedagogiki, a także Wydział Pedagogiczny. Do 1951 r. pracowała jako nauczycielka w kilku szkołach w Łodzi. Zaraz po wojnie przez jakiś czas była też dyrektorką Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczyń Przedszkoli w Łodzi.

W latach 1952 – 1969 była redaktorem naczelnym „Płomyka”. Pod koniec zaś swego życia, w latach 1972 – 1988 była też wiceprezesem Polskiej Sekcji IBBY.

Za swą bogatą twórczość uhonorowano ją licznymi nagrodami. Była m. in. laureatką Złotego Krzyża Zasługi, Medalu Komisji Edukacji Narodowej, Nagrody Miasta Warszawy czy Orderu Uśmiechu, przyznawanego przez dzieci.

Choć przez lata jej utwory były uznawane za lektury obowiązkowe dla młodzieży, sięgano po nie chętnie i bez przymusu również dlatego, że bohaterami książek Ożogowskiej są młodzi ludzie, którzy przeżywają problemy i rozterki podobne do tych, z którymi borykają się młodzi czytelnicy.

Hanna Ożogowska została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 30 lipca 2006 r.

Charakterystyka twórczości

Debiut Hanny Ożogowskiej datuje się na 1932 r. na łamach tygodnika „Płomyk”. Później pisarka została jego redaktor naczelną. Debiutowała w nim jako autorka literatury dziecięcej. I choć Hanna Ożogowska do dziś uchodzi za wybitną pisarkę literatury przeznaczonej dla dzieci i młodzieży, zapewne niewiele osób wie, że była też wybitną tłumaczką z języka włoskiego, rosyjskiego i niemieckiego.

Co ważne autorka nie heroizuje swoich bohaterów – przedstawia ich jako zwykłych ludzi mających te same problemy, co ich rzeczywiści rówieśnicy. Dzięki temu młodzi czytelnicy mogą się z nimi utożsamiać, choć ich postawy nie zawsze są wzorcowe i godne naśladowania, a czyny chwalebne i odpowiedzialne.

Książki Ożogowskiej mówią o młodzieży i są przeznaczone dla młodzieży. Pisarce świetnie udawało się łączyć przygodową fabułę z treściami wychowawczymi. W jej powieściach nie brakuje moralizatorskich wzorców, wszakże ich bohaterowie po swych szalonych pomysłach zawsze odnajdują właściwą życiową drogę, podążając za wskazaniami dorosłych, przed którymi ostatecznie potrafią się ukorzyć. Dzięki temu wiele trudnych sytuacji udaje się sukcesywnie rozwikłać i załagodzić.

Twórczość – wybrane dzieła:

• „Tajemnica zielonej pieczęci”
• „Chłopak na opak”
• „Ucho od śledzia”
• „Głowa na tranzystorach”
• „Dziewczyna i chłopak czyli heca na 14 fajerek”
• „Przygody Scyzoryka”
• „Za minutę pierwsza miłość”
• „Złota kula”

Tłumaczenia:

• 2009 „Malutka Czarownica”
• 2011 „Mały Duszek”
• 2012 „Gelsomino w Kraju Kłamczuchów”.