Bulla gnieźnieńska - opracowanie (autorstwo, okoliczności powstania, opis)

Autorstwo

„Bulla gnieźnieńska” jest niezwykle ważnym dokumentem wydanym w Pizie, w roku 1136. Sama sformułowanie – bulla – wskazuje na wagę dokumentu. Słowo to służyło za określenie ważnych dokumentów wydanych przez papieża. „Bulla gnieźnieńska” wydana została przez papieża Innocentego II 7 lipca 1136 roku.

Okoliczności powstania

Bulla jako jeden z najważniejszych dokumentów miała możliwość uniezależnienia kościoła w danym kraju od obcych wpływów. Taki też cel miało wydanie „Bulli gnieźnieńskiej”. Biskup magdeburski dążył do uzależnienia od siebie archidiecezji gnieźnieńskiej. Norbert z Xanten chciał przejąć władzę nad polską archidiecezją. Przedstawiając jako jeden z powodów do stworzenia bulli poparcie innej kandydatury na papieża przez polskich władców, doprowadził do przygotowania dokumentu, który uzależniać miał polską archidiecezję od magdeburskiej. Postanowienia zawarte w dokumencie weszły w życie w 1133 roku. Po śmieci Norberta oraz dzięki staraniom ówczesnego władcy Bolesława Krzywoustego i biskupa gnieźnieńskiego, dokument „Sacrosancta Romana” został unieważniony.

Opis zawartości

„Bulla gnieźnieńska” to dokument ważny nie tylko ze względu na znaczenie jakie miał dla ówczesnego kształtu kościoła polskiego. Jest to także ważny zabytek języka polskiego, który na swoich kartach posiada ponad 400 słów w języku polskim. Wyrazy tam zapisane to przede wszystkim nazwy geograficzne różnego pochodzenia oraz staropolskie imiona – zarówno te polskiego pochodzenia, jak i te, które powstały na wskutek wpływów zagranicznych.