Dobra pani – opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy), problematyka, charakterystyka bohaterów

Geneza, czas i miejsce akcji

Opowieść po raz pierwszy ukazała się drukiem w roku 1882. Czas akcji obejmuje około 5 lat, od momentu pojawienie się Helenki w domu Eweliny Krzyckiej, przez dorastanie dziewczynki, aż po odesłanie jej z powrotem do mularzowej.

Miejscem akcji jest Ongroda oraz Włochy, do których udaje się wraz z opiekunką Helenka.

Problematyka

Utwór porusza ważny i trudny zarazem problem. Jest nim złe pojmowanie dobroczynności, zaspokajanie własnych potrzeb kosztem biedniejszych, w gorszej sytuacji. Takie pojmowanie filantropii może prowadzić do wielu nieszczęść. Przedstawione w tworze dziecko wzbudza litość. Widocznym jest, że Helenka prawdziwie przywiązuje się do swej opiekunki. Ta też zachowuje się wobec niej początkowo bardzo dobrze. Dba o edukację dziecka, stroi dziewczynkę i stara się by było jej dobrze. Otwiera przed nią świat, o którym dziecko nawet nie marzyło.

Dziecko przedstawione jest jako istota ufna i gotowa obdarzyć miłością. Nawet skrzywdzone, odrzucone, oczekuje na list od swej byłej opiekunki. Gdy go nie otrzymuje jest mu bardzo przykro. Przedstawienie dziewczynki jasno pokazuje, jak wielką krzywdę wyrządziła jej dobra pani, ofiarowując jej uczucie tylko na chwilę.

Postać Eweliny Krzyckiej to postać osoby, która nie dba o uczucia innych. Nie przejmuje się ona kolejnymi ludźmi i zwierzętami, po które sięga w odruchu samotności i dobroczynności. Pod płaszczykiem dobrego serca kryje się bezwzględność. Odrzuca ona kolejne osoby niczym zabawki. Takie podejście cechuje ją także w stosunku do sieroty, która trafia pod jej dach.

„Dobra pani” to utwór, który za zadanie ma piętnować dobroczynność czynioną z innych pobudek niż prawdziwe dobro drugiej osoby. Widocznym jest, że filantropia stać się może drogą do zaspokojenia własnych pragnień. Tak jednak być nie powinno.

Charakterystyka bohaterów

Ewelina Krzycka – Działa w kole, które ma na celu dobroczynność. Przygarnia młodą Helenkę i ofiarowuje jej dach nad głową oraz staranną edukację. Jednak po pewnym czasie poznaje włoskiego muzyka i jemu oddaje swe zainteresowanie.

Helenka – Jako dziecko trafia do Eweliny Krzyckiej i staje się jej podopieczną. Po pewnym czasie jednak zostaje przez nią odesłana, choć dziewczynka nie wie, jaki błąd mogła popełnić.

Mularzowa – Janowa, krewna Helenki, która przyprowadza ją do Eweliny Krzyckiej, a następnie po raz kolejny przygarnia wraz ze swoją rodziną.

Panna Czernicka – Pracuje u Eweliny Krzyckiej i jak się okazuje, kiedyś również była jej ulubienicą. Obecnie jednak pozostała w domu swej Pani jako pomoc i obserwuje jak po raz kolejny odrzuca ona czyjąś miłość.