Wieża Babel – interpretacja, streszczenie

Streszczenie

Biblia głosi, że pierwotnie ludzie posługiwali się jednym, wspólnym językiem. Ludzie jednak chcieli udowodnić swą wielkość, dlatego też postanowili zbudować wieżę tak dużą, że sięgałaby nieba. Był to wyraz buntu przeciwko Bogu, dlatego też chciał on ukarać ich za pychę. Pomieszał więc ludzkie języki tak, by nie mogli się oni porozumiewać przy budowie wieży. Dzieło więc nie zostało dokończone.

Interpretacja

Babel jest hebrajską nazwą Babilonu. Natomiast wieża jest budowlą ze schodami i stanowiła część świątyni.

Opowieść o wieży Babel pokazuje ludzi, którzy pragnęli poznać tajemnice Boskie i dorównać Stwórcy. Myśleli, że mogą to osiągnąć, a kierowała nimi zuchwałość i pycha. Wywołało to jednak gniew Boski, a w efekcie karę. Opowieść ukazuje nam uniwersalną prawdę – narażając się na gniew Boski, skazujemy się na karę.

Ponadto, biblijna opowieść jest w pewnym sensie wytłumaczeniem wielokulturowości i wielojęzyczności narodów. Powodem tego jest czyn, dokonany niegdyś przez ludzi oraz brak komunikacji i porozumienia międzyludzkiego, które wyrosło z kary, nałożonej przez Boga.

Wieża Babel może być zatem odczytywana w sensie symbolicznym. Jest rozumiana jako symbol ludzkiej pychy i zuchwalstwa oraz niezgody.

Opowieść o wieży Babel jest także formą przestrogi dla ludzi, którzy pragną dorównać Bogu. Muszą mieć oni świadomość, że takie czyny zostaną przez Boga przerwane, a ludzie za swą pychę zostaną ukarani.

Zwrot „wieża Babel” został przetransferowany na grunt języka potocznego. Oznacza on ‘chaos, zamieszanie, bałagan’.