Wygnanie z Raju – streszczenie, interpretacja

Streszczenie

Kluczową rolę w wygnaniu ludzi z Raju stanowił wąż. Wąż-kusiciel był wrogiem Boga, czyli uosobieniem zła. Potrafi jednak mówić i jest istotą rozumną. Okazuje się, że było to wcielenie szatana.

Wąż był najbardziej przebiegłym ze wszystkich zwierząt. Zapytał więc niewiastę, czy Bóg zabronił im jeść jabłka z jednego z drzew, znajdujących się w Edenie. Gdy kobieta potwierdziła, wąż powiedział jej, że Bóg nie chciał tylko, aby poznali jego tajemnice.

Kobieta zerwała więc jabłko z zakazanego drzewa i dała Adamowi, by go skosztował. Wtedy dostrzegli, że są nadzy i zakryli się listkami figowymi. Nagość sprawiła, że skryli się przez Bogiem, gdy usłyszeli Jego kroki.

Wtedy Bóg zorientował się, że ludzie zjedli zakazane owoce. Przeklina więc węża. Wprowadza nieprzyjaźń pomiędzy nim i ludźmi, a kobietę skazuje na rodzenie dzieci w bólu. Natomiast mężczyzna w trudzie miał zdobywać pożywienie. Bóg wydalił także ludzi z Edenu.

Interpretacja

Ludzie, popełniając grzech, wywołują zakłócenie harmonii i ładu w całym świecie. Tym samym skazali siebie na niemożliwość nieśmiertelności, wyrażonej symbolicznie w postaci „drzewa życia”.

Ludzie, sięgając po zakazany owoc, chcieli dorównać Bogu. Poznali dobro i zło moralne i zawiedli się.

Grzech Adama jest przykładem świadomego przeciwstawienia się człowieka Bogu. Kara czekała na Adama i Ewę, gdyż nie chodziło im o poznanie dobra i zła, lecz chcieli zająć miejsce, które przysługuje tylko Bogu.

Ponadto ludzie poprzez złamanie zakazu sprzeciwili się woli boskiej, popełnili grzech i poznali co to lęk i wstyd. Ludzie sami zawinili i skazali się na wygnanie z Raju. Zrezygnowali więc z radości, harmonii i nieśmiertelności.

Natomiast wąż był rozsądny, podstępny i sprytny. Dzięki temu udało mu się skusić człowieka i przekonać go do złamania zakazu Boskiego.

Motyw raju utraconego jest archetypem, z którego twórcy późniejszych epok często korzystają. Człowiek mógł żyć szczęśliwie, spokojnie, harmonijnie, znając tylko pozytywne uczucia, ale z własnej winy z tego zrezygnował, nie przestrzegając zakazów.