Próba/ofiara Abrahama – interpretacja, streszczenie, opis postaci i życiorys Abrahama

Opis postaci i życiorys Abrahama

Abraham jest synem Teracha i mężem Sary. Pochodził z Ur, skąd wędrował do Charanu. Po śmierci ojca udał się do Egiptu. Abraham zawarł przymierze, którego uwieńczeniem było obrzezanie i zmiana imienia z Abram na Abraham. Taka przemiana sytuuje go w roli „ojca wszystkich narodów”. Bierze on bowiem na siebie wstawiennictwo za miastami skazanymi na zagładę.

Abraham jest przykładem, jak Bóg realizuje swoje plany oraz tego, jakie są tendencje owych planów. Jest on człowiekiem, który został powołany przez Boga oraz doświadczony, dzięki czemu stał się uprzywilejowany.

Streszczenie

Bóg wybiera Abrahama, przez co wychodzi on z Ur i poprowadzony zostaje do nieznanej krainy. Bóg obiecuje mu, że obdarzy go bogactwem, ziemią i potomstwem. Wydaje się to jednak niemożliwe, gdyż Sara, żona Abrahama, jest już w podeszłym wieku. Zatem jego przyszłość zależy wyłącznie od decyzji Boskich. Jest on wierny i poddaje się woli Boga.

Cierpliwość i wiara Abrahama zostały nagrodzone, gdyż w końcu Sara poczęła mu syna, Izaaka. Gdy chłopiec miał osiem dni, został obrzezany, gdyż taka była wola Boga. Ich radość z narodzin syna była ogromna, ponieważ Abraham miał już sto lat, a Sara też była w podeszłym wieku.

Bóg wtedy wystawia Abrahama na próbę i nakazuje mu, by zabrał swego jedynego syna i złożył w ofierze w kraju Moria.

Nazajutrz Abraham zabrał dwoje ludzi i swego syna, po czym ruszyli w drogę. Gdy zbliżyli się do miasta, Abraham poprosił swych ludzi, by poczekali, a on wraz z synem pójdzie złożyć pokłon Bogu.

Na pytanie Izaaka, gdzie jest jagnię, Abraham odpowiada: „Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój”. Gdy dotarli, Abraham zbudował ołtarz, związał swego syna i sięgnął po nóż.

Wtedy jednak zjawia się Anioł Pański i prosi, by nie robił krzywdy synowi. W jego miejsce położył baranka.

W zamian za swój czyn, Abraham miał otrzymać potomstwo liczne.

Interpretacja

Wiara Abrahama jest nierozłączna z cierpieniem. Obietnica Boża względem Abrahama tkwi właśnie w ofierze z Izaaka. Jednakże Bóg ocala chłopca.

Bojaźń Boża Abrahama była silniejsza niż radość z syna, który był darem Boskim. Ponadto Bóg, przez uratowanie Izaaka udowodnił, że miał na celu nie śmierć, lecz życie.

Abraham nie wahał się, czy poświęcić swego syna pierworodnego. Za jego poświęcenie, został nagrodzony. Była to próba wierności sługi Bożego. Mimo cierpienia i bólu Abraham podejmuje próbę Bożą.