Unikalne i sprawdzone teksty

Opis przygody Odyseusza

Odyseusz to bohater „Odysei”, której autorstwo przypisuje się Homerowi. Jest to opowieść o losach jednostki, która zmaga się z przeciwnościami losu, by wrócić do ojczyzny i swoich najbliższych.  Tułaczka bohatera trwa przeszło 20 lat, a rozpoczyna się tuż po zniszczeniu Troi, kiedy wojska dwóch przywódców, braci – Agamemnona i Menelaosa – rozdzielają się. Odys trafia do floty dowodzonej przez Agamemnona, jednakże burza rozdziela jego oddział od żeglarzy przywódcy.

W trakcie podróży Odysa spotyka wiele przygód. Jedna z nich opowiada o wizycie wędrowca na wyspie cyklopów.  Cyklopi to jednoocy tytani, którzy są zbyt leniwi, by pracować na roli, mimo iż ziemię mają niezwykle urodzajną.

Odyseusz, wraz ze swymi towarzyszami, zacumowali na wyspie tuż przed zmierzchem, a nazajutrz nimfy przygoniły im stada kóz i oznajmiły: „dla głodnych posiłek nie lada”. Na te słowa mężczyźni chwycili za broń i rozpoczęli polowanie.

Z oddali usłyszeli odgłosy, dlatego też postanowili sprawdzić, co za lud zamieszkuje ową wyspę.  Gdy dotarli na miejsce, ujrzeli grotę, a przed nią stado owiec. Okazało się, że w grocie zamieszkuje olbrzym, który jest zbyt samolubny, by żyć z innymi cyklopami.

Odys, wraz z dwunastoma towarzyszami, chwycili za butelkę z winem, którą otrzymali od kapłana Marona na wyspie Ismaros i udali się do pieczary. Jednakże w środku nie było olbrzyma, ponieważ przebywał w tym czasie na pastwisku ze swą trzodą.

Gdy cyklop wrócił, zamknął właz groty i zaczął doić swe owce, by uzyskać mleko do wyrobu sera. Tymczasem dostrzegł przybyszy, którzy postanowili poprosić go o schronienie.  Jednakże olbrzym odpowiada, że nie boi się bogów, po czym dodaje:

Jeśli mi chętka  przyjdzie zjeść was, zrobię swoje.

Po tych słowach chwyta dwóch towarzyszy Odysa i pożera. Pozostali w przerażeniu zaczęli wznosić modły do bogów.  Olbrzym jednak padł zmęczony, a nazajutrz zjadł kolejnych dwóch wędrowców i udał się na pastwisko, zamykając za sobą właz.

Wtedy też Odys dostrzegł maczugę, którą wsadził do żaru. Gdy cyklop powrócił ze swą trzodą, pochłonął kolejne dwie ofiary, a wtedy Odyseusz dał mu wino i kazał pić do dna. Tak też olbrzym zrobił trzykrotnie. Wtedy wędrowiec przedstawia mu się jako Nikt.

Gdy olbrzym padł upojony winem, Odys wraz z towarzyszami chwycili rozgrzaną, naostrzoną maczugę i wykłuli mu jedyne oko. Wtedy też nadciągnęli pozostali cyklopi, słysząc przeraźliwy krzyk. Jednakże olbrzym im oznajamia:

Nikt mnie zdradą morduje! To nie gwałt, lecz zdrada!

Słysząc, że nikt go nie morduje, cyklopi oddalili się, a Odys był dumny, że zmyślonym nazwiskiem tak ich oszukał.

Wtedy cyklop odrzuca głaz, otwierając jamę i siada u progu, by żaden z przybyszy mu nie uciekł. Odys i jego towarzysze zakładają na siebie wełnę owczą i wieszają się u brzucha trzody.  Tuż po wyjściu z pieczary, w pospiechu udają się na statek , z którego Odys krzyczy do cyklopa:

Kyklopie! Jeśli kiedy człowiek (co być może)
Spyta cię, kto ci oko wybił, kto tak sprawny,
Powiedz mu: Odyseusz, groboburca sławny,
Co mieszka na Itace, oka mię pozbawił!

Cyklop wtedy zaczyna rozpaczać, że spełnia się jego przeznaczenie, które przepowiedział mu niegdyś wróżbita.  Miał go oka pozbawić Odys. Cyklop przyznaje wtedy, że jest synem Posejdona. Wzywa więc boga mórz i prosi, by udaremnił Odysowi powrót do Itaki.  To właśnie spowodowało, że Odys przez długi czas nie mógł powrócić do rodzinnego domu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy twoim zdaniem sarmacka mentalność...

Sarmatyzm był jednym z ciekawszych okresów w dziejach kultury polskiej. Jednym z ciekawszych ale również jednym z najbardziej kontrowersyjnych. Oprócz...

„Pieśń o Rolandzie” jako chanson...

Chanson de geste to gatunek poetycki który zrodził się w dobie średniowiecza na terenach dzisiejszej Francji. „Pieśni o czynach” - bo tak należy tłumaczyć...

Odyseusz opowiada Telemachowi o...

Telemachu synu mój najdroższy niezwykle jestem szczęśliwy że los zezwolił mi na powrót do ziemi ojczystej. Rad jestem z tego tym bardziej gdyż niejednokrotnie...

Opisz dwa obrazy widziane z okna...

Patrzenie przez okno to rzecz pozornie zwyczajna ale ileż przyjemności daje! Kto z nas podczas słodkiego leniuchowania nie zerkał co się dzieje na dworze? Niby ciągle widzimy...

Obraz i ocena społeczeństwa polskiego...

Na kartach trzeciej części „Dziadów” Adama Mickiewicza ukazany został rozbudowany i wyrazisty obraz społeczeństwa polskiego w czasie poprzedzającym wybuch...

Chłopi i ich widzenie świata –...

Władysław Reymont rekonstruuje w „Chłopach” specyficzną strukturę wiejskiej społeczności i jej mentalność. Spojrzenie na świat członków lipieckiej...

Demitologizacja i deheroizacja w...

„Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall przedstawia powstanie w warszawskim getcie (1943) z punktu widzenia Marka Edelmana jednego z jego przywódców....

Gdybyś mógł cokolwiek co zmieniłbyś...

Ktoś mądry powiedział że trzeba umieć zachować złoty środek. Na pytanie co zmieniłbyś we współczesnym świecie gdybyś miał wielką władzę lub potężną...

Dlaczego Mały Książę opuścił...

Mały Książę z utworu Antoine’a de Saint-Exupery’ego to bardzo interesujący bohater którego międzygwiezdna podróż urasta do rangi metafory poszukiwania...