Unikalne i sprawdzone teksty

Francesco Petrarca

Biografia

Dzień narodzin Francesca Petrarki – 20 lipca 1304 r. – przeszedł do historii jako data przyjścia na świat jednego z pierwszych humanistów oraz najznamienitszego poety wczesnego renesansu. Jego ojcem był kupiec i ważny urzędnik – Ser Petrarco – zaś matką Eletta Canigiani. Wskutek konfliktu białych gwelfów (stronników władzy cesarskiej, do nich należał Ser Petrarco) z czarnymi gwelfami (radykalnych przeciwników cesarstwa) rodzina Petrarki musiała opuścić Toskanię, przenosząc się do Prowansji, w okolice Awinionu.

Na terenie obecnej Francji Petrarka rozpoczął studia. Ich wybór nie należał do niego – ojciec jako prawnik sam podjął decyzję za syna, nakazując mu podjęcie studiów prawniczych na uniwersytecie w Montpellier. Chociaż przyszłego poetę interesowała głównie literatura, spełnił wolę rodzica, a następnie kontynuował edukację w Bolonii. Później jednak uważał ten okres za stracone lata.

W 1326, po śmierci rodziców, Petrarka powrócił w okolice Awinionu, gdzie rozpoczął pracę w kilku biurach kościelnych i wszedł w stan duchowny. Równolegle rozwijał swe zainteresowanie literackie, tworząc pierwsze dzieła. Jedno z nich – napisany po łacinie epos „Afryka” – przysporzyło mu wielkiej sławy, co zaowocowało nadaniem mu tytułu poety – laureata.

Kolejne lata życia Petrarki upływały głównie na podróżach związanych z życiem zawodowym i artystycznym. Najwięcej przyjemności dostarczało mu gromadzenie łacińskich i greckich manuskryptów, które zdobywał w czasie licznych wypraw, eksplorując biblioteki oraz prywatne zbiory. W tym czasie korespondował także z najważniejszymi intelektualistami i twórcami, wciąż poszerzając swe horyzonty. Najprawdopodobniej w 1350 po raz pierwszy spotkał swego przyszłego przyjaciela – Giovanniego Boccaccio.

Chociaż Petrarka należał do duchowieństwa, założył rodzinę. Nie wiadomo, kim była jego partnerka, lecz doczekał się dwojga dzieci ( Giovanni 1337, Francesca 1343). To właśnie córka i jej rodzina towarzyszyli wybitnemu poecie w późniejszych latach życia. W 1362 przenieśli się oni do Wenecji, by znaleźć schronienie przed rozprzestrzeniającą się dżumą. Pięć lat później ponownie zmienili miejsce zamieszkania, wybierając niewielką miejscowość w pobliżu Padwy. Tam wielki humanista spędził swe ostatnie lata na religijnych medytacjach i czytaniu literatury.

Francesco Petrarka zmarł 19 lipca 1374 r. Dzisiaj w miasteczku o charakterystycznej nazwie - Arquà Petrarca – znajduje się poświęcone artyście i intelektualiście muzeum, w którym można oglądać poświęconą mu ekspozycję. Co ciekawe, jednym z jej stałych punktów jest zabalsamowane ciało ukochanego kota poety.

Charakterystyka twórczości

Twórczość Francesco Petrarki zwyczajowo dzieli się na łacińską i włoską. Ta pierwsza jest znacznie bardziej obszerna, zawiera m. in. liczne utwory poetyckie i dydaktyczne, z których słynął prekursor renesansu. Ważną częścią jego dokonań były także listy – m. in. te adresowane do nieżyjących Cycerona i Wergilego. To właśnie ci starożytni twórcy oraz Seneka stanowili źródło inspiracji dla aktywności poety.

Dzisiaj na postać Petrarki patrzy się głównie przez pryzmat dzieł napisanych w języku włoskim. Wśród nich szczególnie wyróżniają się „Sonety do Laury” („Canzoniere”), czyli zbiór 366 utworów poetyckich (317 sonetów, 29 canzon, 9 sekstyn, 7 ballad i 4 madrygały). Są to głównie erotyki skierowane do postaci ujrzanej przez Petrarkę w Wielki Piątek (6 kwietnia 1327 r.) – Laury. Tożsamość tej kobiety wciąż budzi wątpliwości. Część badaczy twierdzi, iż najprawdopodobniej była ona tylko wytworem wyobraźni poety (na to mogłaby wskazywać symbolika dnia, w którym ją poznał, oraz wymowa całego cyklu). Z kolei inni sądzą, iż Laurą mogła być Laura de Nove (żona hrabiego de Sade).

„Sonety do Laury” stały się jednym z najważniejszych dzieł w historii europejskiej literatury. Ich bogata symbolika, doskonała forma oraz zawarte w nich nawiązania do licznych tradycji (starożytnej, średniowiecznej, chrześcijańskiej, neoplatonizmu) przyniosły nie tylko olbrzymią popularność, ale stały się także drogowskazem dla twórców żyjących po Petrarce.

Francesco Petrarka przyczynił się nie tylko do rozwoju renesansu, ale miał także znaczny wpływ na rozkwit humanizmu. Jego dorobek artystyczny na stałe wszedł do kanonu, dostarczając inspiracji przyszłym pokoleniom literatów, dydaktyków, myślicieli i filozofów.

Najważniejsze dzieła:

„Sonety do Laury”, „Sielanki”, „Afryka”, „Tajemnica moja”, „O znakomitych mężach”.

Rozwiń więcej
Francesco Petrarca

Losowe tematy

Marek Hłasko – biografia i charakterystyka...

Marek Hłasko należy do legendarnych postaci literatury polskiej – z tym że legenda owa bardziej jest chyba związana z jego bujnym życiem niż z popularnością jego...

Wisława Szymborska – biografia...

Biografia Wisława Szymborska urodziła się w 1923 roku na Prowencie w okolicach Kórnika w województwie poznańskim. Wychowywała się w Toruniu i w Krakowie gdzie...

Mikołaj Sęp-Szarzyński

Biografia Mikołaj Sęp-Szarzyński powszechnie uznawany jest za obok Jana Kochanowskiego najwybitniejszego twórcę staropolskiej literatury. Okres jego aktywności przypadł...

Arkady Fiedler – biografia i charakterystyka...

Biografia Arkady Fiedler urodził się w 1894 roku w Poznaniu w rodzinie wydawcy. Uczył się w Gimnazjum Bergera w Poznaniu a potem do momentu wybuchu I wojny światowej studiował...

Fryderyk Schiller

Fryderyk Schiller urodził się w 1759 roku w rodzinie lekarza wojskowego. Dzieciństwo spędził szczęśliwie mimo problemów ojca który najpierw nie mógł...

Lucy Maud Montgomery – biografia...

Biografia Lucy Maud Montgomery to pisarka której twórczość przyniosła jej wieloletnią sławę a jej utwory znane są wśród rzesz czytelników...

Bolesław Prus

Biografia Bolesław Prus to polski pisarz urodzony 20 sierpnia 1847 roku. Na świat przyszedł w Hrubieszowie jako syn Antoniego Głowackiego herbu Prus oraz Apolonii Trembińskiej....

Siergiej Michałkow – biografia...

Biografia Siergiej Władimirowicz Michałkow to wybitny poeta i bajkopisarz rosyjski; autor licznych książek i wierszy dla dzieci a także tekstu hymnu ZSRR i hymnu Rosji....

Łukasz Górnicki

Łukasz Górnicki urodził się w 1527 roku w Oświęcimiu. Pochodził z rodziny mieszczańskiej a jego wuj Stanisław Gąsiorek był dyrygentem kapeli królewskiej...