Unikalne i sprawdzone teksty

Sonet 132, Francesco Petrarka – interpretacja i analiza

„Sonet 132” o incipicie Jeśli to nie jest miłość – cóż ja czuję? (w przekładzie dokonanym przez Jalu Kurka) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów całego cyklu „Sonetów do Laury” autorstwa Francesco Petrarki.

Analiza

Jest to liryk o klasycznej formie sonetu, a więc z zachowanym podziale na część opisową (2 strofy czterowersowe) oraz refleksyjną (2 strofy liczące po trzy wersy). Uwagę odbiorcy przykuwają pytania retoryczne, które budują napiętą sytuację liryczną. Jej głębsze nakreślenie umożliwiają z kolei środki stylistyczne: epitety, paradoksy (w zimie żar pali) oraz oksymorony (słodycz cierpienia, śmierć żywa, radosna rozpacz). Warto zwrócić także uwagę na paralelizm składniowy, czyli zastosowanie ciągu zdań o podobnej konstrukcji, który podkreśla emocjonalność komunikatu lirycznego.

Utwór cechuje się regularną budową – każdy wers liczy 11 sylab, w części opisowej układ rymów jest parzysty (abab), zaś w części refleksyjnej pojawia się układ przeplatany (aba cbc). Dostrzec można zarówno rymy dokładne (głównie żeńskie), jak i niedokładne (np. żagle : pragnę).

„Sonet 132” należy do nurtu liryki bezpośredniej (podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie), refleksyjno – filozoficznej.

Interpretacja

Głównym tematem sonetu jest miłość. Sposób jej ukazania jest głęboki i skłaniający do przemyśleń. Podmiot liryczny, stosując pytania retoryczne, obrazuje pełnię sprzeczności, która charakteryzuje jego uczucie. W kontekście całego cyklu wiadomym staje się, iż afekt ten skierowany jest w stronę pięknej Laury. Jednak brak wzajemności sprawia, że miłość staje się nie tylko źródłem namiętności, ale także wszechogarniającego cierpienia.

Refleksja podmiotu lirycznego dotyczy przede wszystkim jego bezradności. Nie potrafi on opanować intensywnego uczucia, będąc skazanym na towarzyszące mu cierpienie. W części refleksyjnej ja mówiące porównuje swój los do sytuacji żeglarza znajdującego się na ogarniętym potężną burzą morzu: W burzy znalazłem się podarłszy żagle, / Na pełnym morzu, samotny, bez steru. / W lekkiej od szaleństw, w ciężkiej od win łodzi / Płynę nie wiedząc już sam, czego pragnę. Ta metafora wyraźnie podkreśla siłę targającej nim namiętności, uwydatniając niemoc, konieczność poddania się silnym prądom, co akcentuje wers: Płynę nie wiedząc już sam, czego pragnę.

Miłość ukazana w „Sonecie 132” jest uczuciem niemożliwym do jednoznacznego określenia. Jawi się zarówno jako źródło pozytywnych przeżyć, jak i cierpień oraz bolesnych doświadczeń. Podmiot liryczny nie może jednak pokonać mocnej namiętności, będąc zupełnie bezradnym wobec jej siły. Warto zaznaczyć, że sytuacji lirycznej nie należy rozumieć jako manifestacji cierpienia. Owszem, jest ono wpisane w obraz uczucia, lecz ja mówiące zdaje się je akceptować i uznawać za integralną część swych przeżyć, widząc w bólu nierozłącznego towarzysza miłości.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Co myśli Pan Cogito o piekle –...

Wiersz Zbigniewa Herberta „Co myśli Pan Cogito o piekle” stanowi poetycką refleksję nad sztuką i losem artysty. Poeta przedstawia tu sytuację która dla...

Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki...

Geneza Powieść stanowi dziś prawdopodobnie najpopularniejszy gatunek literacki więc często jesteśmy skłonni zapominać o tym że pojawiła się stosunkowo niedawno. Prawdopodobnie...

Rota – interpretacja i analiza

Analiza Utwór w widoczny sposób podzielony jest na strofy oraz wersy które charakteryzują się występowaniem szeregu powtórzeń. Całość rozpoczyna...

Lewa kieszeń – interpretacja...

Wiersz Kazimierza Wierzyńskiego „Lewa kieszeń” to pozornie opis zwykłego dnia. Jednak pod relacją o codziennych czynnościach kryje się pewna myśl filozoficzna...

Sonet XIV John Donne – interpretacja...

Zmiażdż moje serce Boże jak zmurszałą ścianę to incipit „Sonetu XIV” Johna Donne’a w przekładzie Stainsława Barańczaka. Już pierwszy wers sugeruje...

Kryzys w branży szarlatanów –...

W swojej twórczości Konstanty Ildefons Gałczyński chętnie sięgał po wątki kultury ludowej miast i miasteczek przetwarzając je jednak po swojemu. Jak pisał Czesław...

Skąpiec – geneza czas i miejsce...

Geneza czas i miejsce akcji Komedia Moliera „Skąpiec” wystawiona została po raz pierwszy w 1668 roku. Na początku nie cieszyła się powodzeniem i szybko zniknęła...

Miłosierdzie gminy – opracowanie...

Czas i miejsce akcji geneza Nowela została opublikowana w 1891 roku na łamach czasopisma „Kraj”. Była ona efektem podróży autorki do Szwajcarii a jej akcja...

Do młodzieży Horacy – interpretacja...

Utwór Horacego pt. „Do młodzieży” znajduje się w IV księdze „Pieśni” która pisana była po dłuższej przerwie. W tym tomie odnaleźć...