Unikalne i sprawdzone teksty

Sonet 61, Francesco Petrarka – interpretacja i analiza

Błogosławiony niechaj ów dzień będzie to incipit „Sonetu 62” (w przekładzie Jalu Kurka), który wchodzi w skład cyklu „Sonetów do Laury” autorstwa Francesca Petrarki. Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych liryków tego zbioru – głównie ze względu na interesującą kompozycję oraz oryginalny sposób pochwały uczucia.

Analiza

Budowa wiersza jest charakterystyczna dla gatunku sonetu, co oznacza, iż składa się on z 4 strof, w tym dwóch czterowersowych i trzech liczących po trzy wersy. Typowy podział na część opisową i refleksyjną jest tutaj zatarty, a podmiot liryczny kontynuuje rozpoczęte wyliczenie. Liczba sylab w wersach jest równa i wynosi 11 (wyjątkiem jest ostatnia linijka drugiej strofy – liczy ona 10 zgłosek), przez co zachowane zostaje rytmiczne metrum utworu.

Pierwszym środkiem stylistycznym, jaki rzuca się w oczy, jest anafora. Każda zwrotka rozpoczyna się słowem błogosławiony (odmienionym). Dzięki temu utwór zyskuje charakter wyliczenia podkreślającego wartość poszczególnych wydarzeń. Pojawia się w nim także budujące nastrój epitety – np. strzała mistrzowska, gorzkie łzy miłości. Obok nich znajduje się charakterystyczny oksymoron – słodka troska – uwydatniający szczególną moc miłości. Za jeden z najważniejszych środków stylistycznych uznać można górującą nad utworem metaforę wszechwładnej miłości.

Wiersz zalicza się do nurtu liryki bezpośredniej, podejmującej tematykę miłosną. 

Interpretacja

„Sonet 61” jest radosną i dynamiczną pochwała dnia, w którym podmiot liryczny spotkał ukochaną Laurę. Anafory pojawiające się na początku każdej strofy zdają się symbolizować bicie serca, co podkreśla rytmika utworu. Już pierwsza strofa, której dynamizmu nadaje wyliczenie umieszczone w drugim wersie, nakreśla sytuację liryczną, obrazując spotkanie dwóch osób.

Druga strofa wzbogaca opis, wprowadzając pojęcie słodkiej troski. Ten szczególny stan towarzyszy silnemu i gorącemu uczuciu, co akcentuje wyraźne odwołanie do mitologicznej koncepcji strzały i łuku Amora. W kolejnych zwrotkach pochwała ukochanej łączy się z pochwałą poezji, która, według podmiotu lirycznego, jest najlepszym sposobem wyrażania różnorodnych stanów emocjonalnych.

Sam nadawca komunikatu lirycznego zdaje się być w pełni oddanym potędze wszechwładnej miłości. Uczucie sprawia, że inaczej postrzega świat, potrafiąc odnaleźć radość w troskach nim spowodwanych.

Warto zwrócić także uwagę na krótką, lecz wyraźną refleksję o poezji. Odpowiednio ułożone słowa nie tylko mogą wychwalać przymioty Laury, ale także mają moc terapeutyczną, dzięki której koją tęsknotę i żal.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pożegnanie jesieni - opracowanie...

Geneza Wydane w 1927 r. „Pożegnanie jesieni” napisał Stanisław Ignacy Witkiewicz w latach 1925 - 1926. Autor był już wtedy cenionym malarzem miał na swym koncie...

Mendel gdański – opracowanie...

Geneza czas i miejsce akcji Utwór został opublikowany w roku 1890 na łamach „Przeglądu literackiego”. Inspiracją do jego napisania była prośba Elizy...

Kubuś Fatalista i jego pan - streszczenie...

Streszczenie dzieła Diderota „Kubuś Fatalista i jego pan” należy do zadań trudnych z powodu specyficznej szkatułkowej konstrukcji opowieści. Głównym...

Tren XI - interpretacja i analiza

Tren XI to kontynuacja krytyki filozofii jako drogi do szczęścia (por. Tren IX). Filozofia miała uczynić człowieka cnotliwym – a cnota i szczęście miały być tym...

Ojciec Goriot – opracowanie problematyka...

Geneza Honoriusz Balzak napisał „Ojca Goriot” w 1835 roku. Powieść powstała jako część wielkiego cyklu „Komedia ludzka”. Wchodziła w skład „Scen...

Początek – opracowanie problematyka...

Geneza problematyka „Początek” to najsłynniejsza bodaj powieść Andrzeja Szczypiorskiego. Ukazała początkowo w wydawnictwie paryskiej „Kultury” w...

Dzieje Tristana i Izoldy – streszczenie...

Streszczenie Siostra króla Kornwalii Blancheflor wychodzi za mąż za Riwalena wiernego rycerza króla Marka. Waleczny rycerz niestety ginie w walce pozostawiając...

Któż nam powróci... – interpretacja...

Wiersz „Któż nam powróci” Kazimierza Przerwy-Tetmajera należy do liryki autotematycznej traktuje bowiem o młodopolskim pokoleniu poetów. Podmiot...

Do Leukonoe Horacy – interpretacja...

Wiersz Horacego pt. “Do Leukonoe” jest wyrazem stoickiej filozofii życia która zakładała istnienie złotego środka. Nie należy bowiem popadać w skrajne...