Kai Herrman, Horst Rieck – biografie

Kai Hermann – to niemiecki pisarz i publicysta, a także autor książek dla dzieci i młodzieży. Urodził się 29 stycznia 1938 r. w Hamburgu.

Ukończył historię i nauki polityczne na kilku uniwersytetach (studiował w Tybindze, Hamburgu, Vancouver i Harvardzie). Swoją pracą przyczynił się do rozwoju kilku czasopism, w których publikował też swe utwory. Był m. in. korespondentem i redaktorem tygodnika „Die Zeit”. W 1969 r. wyjechał za granicę i został korespondentem zagranicznym czasopisma „Der Spiegel”. Dwa lata później objął stanowisko redaktora naczelnego magazynu dla młodzieży „Twen”, dla którego pracował do czasu, aż magazyn musiał zaprzestać publikacji z powodu problemów finansowych. W latach 1972 – 1978 rozpoczął stałą współpracę z magazynem „Stern”.

W 1978 r. razem z Horstem Rieckem przeprowadzili wywiad w środowisku nastoletnich narkomanów i prostytutek. Nagrali go z Christiane F. – narkomanką z berlińskiego Dworca Bahnhof Zoo (Christiane uczestniczyła w procesie mężczyzny oskarżonego o wykorzystywanie nieletnich prostytutek). Pisemna relacja z wywiadu stała się podstawą do napisania głośnej książki pt. „My, dzieci z Bahnhof Zoo”. Książka została przetłumaczona na 15 języków i jako jedna z najbardziej poczytnych książek w Republice Federalnej Niemiec, sprzedała się w ponad trzech milionach egzemplarzy. Ponadto w wielu szkołach niemieckich znalazła się też w kanonie lektur obowiązkowych.

Książka doczekała się też filmowej adaptacji w reżyserii Uli Edela. Odniesiony sukces zmobilizował Hermanna do dalszej pracy na polu dziennikarskim. Wspólnie z Margarethe von Trotta i Jean-Claude Carrière Hermann napisał też scenariusz do filmu na podstawie powieści Nicolasa Borna (reż. Volker Schlöndorff).

Dużym sukcesem pisarskim Hermanna była też powieść dla młodzieży „Angel i Joe”, która wyszła spod jego pióra w 2001 r. Na jej podstawie powstał też scenariusz do jej filmowej wersji w reżyserii Vanessy Jopp (w tytułowej roli zagrali Shia LaBeouf i Jana Pallaske).

Kai Hermann wycofał się z życia zawodowego w 2003 r. Wciąż jednak współpracował z Udo Lindenbergiem, którego autobiografię udało mu się ukończyć.

Kai Hermann otrzymał kilka prestiżowych nagród literackich (m. in. nagroda Theodor Wolf – 1964 i 1966, czy Egon Erwin Kisch – 1998 r.).

Prywatnie mieszka we wsi Landsatz. W jego literackim dorobku znajdują się takie prace jak chociażby: „Rewolucja uczniów”, czy „Ciekawa interwencja w Mogadiszu”.

Horst Rieck – pisarz, niezależny dziennikarz i publicysta pochodzenia niemieckiego. Urodził się w 1941 r. Współpracował z mediami w Niemczech, a zwłaszcza publikował w niemieckiej prasie. Od 1960 r. pisał dla takich czasopism jak „Stern”, „Der Spiegel”, „Die Zeit” oraz „Quick”.

Specjalizował się zwłaszcza w kwestiach młodzieżowych. Jego praca skupiała się głównie na kwestiach politycznych i społecznych. Prowadził też badania psychologicznych problemów dzieci. Pisał na tematy dotyczące narkomanii wśród nastolatków i związanej z tym prostytucji nieletnich. W Polsce zasłynął przede wszystkim jako współautor książki będącej formą wywiadu, który wspólnie z Kai Hermannem przeprowadzili z nieletnią narkomanką – Christiane Felscherinow. Była to wówczas głośna sprawa – w Berlinie prowadzono proces przeciwko biznesmenowi, który zapłacił heroiną nieletnim prostytutkom za korzystanie z ich usług (15 – letnia Christiane F. był świadkiem w tym procesie). Rieck uznał, że materiały i informacje, jakie uzyskał od dziewczyny nadają się do większej publikacji. Dlatego wspólnie z Hermannem przeprowadzili więcej wywiadów, które posłużyły do stworzenia całego cyklu artykułów opublikowanych w „Sternie”. W 1978 r. na ich podstawie opublikowana została książka („My, dzieci z Bahnhof Zoo”), która później doczekała się też filmowej adaptacji.

Horst Rieck do dziś jest niezależnym dziennikarzem i mieszka w Berlinie.

Najważniejsze dzieło:

- „Wir Kinder vom Bahnhof Zoo” – 1978 r. (wyd. polskie “My, dzieci z Bahnhof Zoo” – 1987 r.)
- adaptacja książki „Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo” – 1980 - 1981 (reż. Uli Edel).