Unikalne i sprawdzone teksty

Dwoje ludzieńków – interpretacja i analiza

„Dwoje ludzieńków” to wiersz Bolesława Leśmiana. „Rękę” autora rozpoznać można już w tytule – zdradza on typowe dla Leśmiana upodobanie w oryginalnych słowach, archaizmach lub neologizmach. Utwór opowiada o miłości tytułowych dwojga „ludzieńków”. Jest to uczucie tyleż mocne, co nieszczęśliwe.

Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznania
Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania.

Niedoszli kochankowie próbują spotkać się ponownie, ale kiedy im się udaje – zabiera ich śmierć.

I pomarli oboje bez pieszczoty, bez grzechu,
Bez łzy szczęścia, bez jednego uśmiechu.

Leśmian nie byłby jednak sobą, gdyby skończył wiersz w ten sposób. Otóż dwójka „ludzieńków” próbuje zachować swoje uczucie nawet po skonaniu. Chcieli się jeszcze kochać poza własną mogiłą – jednak okazuje się, że sama miłość umarła. Bohaterowie próbują później się modlić, ale nie było już Boga. Na końcu dowiadujemy się też, że sam świat się skończył i nie mogą oni już powrócić na ziemię.

Jak pojmować to oryginalne dzieło poetyckiej wyobraźni? Jak zwykle u Leśmiana, mamy kilka możliwych interpretacji. W pewnym sensie jest to wiersz o samotności człowieka w świecie skazanym na zagładę. Nie jest to jakiś świat apokaliptyczny – Leśmian sądzi ewidentnie, iż zagłada ma miejsce każdego dnia. Codziennie bowiem kończy się życie tysięcy osób – a z osobistego punktu widzenia nie ma różnicy między eksplozją słońca niszczącą planety a pęknięciem serca, które utrzymuje naszą egzystencję. Poeta wydaje się sądzić, że wszystkie próby oparcia się przemijaniu – miłość, religia, „chwytanie chwili” są skazane na niepowodzenie. Jesteśmy nie ludźmi nawet, a nic nie znaczącymi „ludzieńkami”. Ale można spojrzeć też na utwór, jako na pochwałę witalności. Dwójka „ludzieńków” trwa, mimo, że wszystko wokoło nich się rozpada. Czy więc przesłanie Leśmiana jest skrajnie pesymistyczne, czy też zawiera nutę optymizmu? O tym musi zdecydować każdy czytelnik.

Forma utworów (kilka informacji):
– układ rymów aabb
– neologizm (ludzieńki)
– powtórzenie (pod jaworem)

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Wyjaśnij okoliczności pobytu Oleńki...

Oleńka (Aleksandra) Bilewiczówna jest niezwykle istotną bohaterką „Potopu” Henryka Sienkiewicza. Wprawdzie należy do postaci drugoplanowych ale często...

Pan Samochodzik i templariusze –...

Streszczenie Rozdział I Główni bohaterowie utworu – Sokole Oko Wilhelm Tell i Wiewiórka byli wytrawnymi odkrywcami interesującymi się zamierzchłą przeszłością....

Ars poetica – interpretacja i...

„Ars poetica” to wiersz Leopolda Staffa o charakterze autotematycznym – dotyczy on bowiem twórczości zarówno samego procesu pisania jak i jego...

Świat – interpretacja i analiza...

„Świat” to wiersz Jana Twardowskiego. Ksiądz-poeta w utworze tym po raz kolejny udowodnił że jak nikt inny potrafił mówić o sprawach skomplikowanych...

Kubuś Fatalista i jego pan –...

Geneza „Kubuś Fatalista i jego Pan” Diderota ukazał się w całości w 1796 roku już po śmierci autora jednak wcześniej czytelnicy francuscy i niemieccy poznali...

Przedwiośnie – opracowanie interpretacja...

Geneza Stefan Żeromski ukończył pracę nad „Przedwiośniem” we wrześniu 1924 r. a więc nieco ponad rok przed swoją śmiercią. Dzieło powstawało w okresie...

Sposób na Alcybiadesa – streszczenie...

Streszczenie Rozdział I Głównym bohaterem utworu i zarazem narratorem jest Ciamciara. W trakcie przeglądania zeszytów po zdanej maturze przypadkowo natrafia...

Satyry Ignacy Krasicki - opracowanie...

Satyry Ignacego Krasickiego do dzisiaj cieszą się uznaniem krytyków a także czytelników. Prawdopodobnie są one obok bajek najpopularniejszą częścią spuścizny...

Zanurzcie mnie w niego – interpretacja...

„Zanurzcie mnie w Niego” to wiersz erotyczny autorstwa Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Zanurzcie mnie w Niego jakby różę w dzbanek po oczy po czoło...