Unikalne i sprawdzone teksty

Miłość szczęśliwa – interpretacja i analiza

„Miłość szczęśliwa” to wiersz Wisławy Szymborskiej, w którym autorka analizuje miłość erotyczną w kontekście sztuki, ale też codzienności. Tekst ma charakter ironiczny, poetka przedstawia bowiem szczęśliwe zakochanie w kategoriach skandalu. Paradoksalnie okazuje się bowiem, że spełniona miłość nie przynosi tak wspaniałych owoców, jakich można by oczekiwać.

W wierszu pojawia się nagromadzenie pytań retorycznych, które służą zaciekawieniu odbiorcy, a także pobudzeniu jego krytycznego myślenia. Wątpliwości dotyczą tego, czy szczęśliwa miłość to coś normalnego, poważnego i pożytecznego. Rzeczowe argumenty zdają się dawać odpowiedź przeczącą.

Szczęśliwie zakochani są uwięzieni w gąszczu paradoksów. Nie są przecież wyjątkowi, a jednak „wywyższeni”, a więc wybrani, nie dokonali niczego wyjątkowego, ale spotkała ich nagroda, ich uczucie nie podlega logicznemu wyjaśnieniu – jest absurdalne i niezrozumiałe.

Szczęśliwa miłość zdaje się zaprzeczać zasadom społecznej sprawiedliwości, nie każdy może przecież jej doświadczyć. Co więcej, czułe gesty zakochanych potęgują świadomość nieszczęścia i samotności pozostałych. Przyjaciele odczytują oznaki uczuć kochanków jako wrogie; ich śmiech jest „obraźliwy”, ich język niezrozumiały, a zachowanie przypomina „zmowę za plecami ludzkości!”. Poetka podkreśla „karygodność” miłości za pomocą licznych wykrzyknień i zwrotów do adresata.

Ze szczęśliwiej miłości nikt nie ma pożytku – ani społeczeństwo, ani religia, ani sztuka. Artyści opiewają przecież nieszczęśliwych kochanków, a religia nobilituje nieskalaną czystość i oddanie Bogu.

W ostatniej strofie okazuje się, że to ludzie, którzy nigdy nie zaznali szczęśliwej miłości, rozpowszechniają przekonanie, że takie uczucie nie istnieje. Pozwala im to bowiem uporać się z własnym cierpieniem. Poetka dostrzega zatem i ironicznie komentuje ludzką skłonność do pocieszania się cudzym bólem i znajdowania w tej świadomości swoistego ukojenia. Szczęście i miłość w naszej normie kulturowej powinny zaś być ukrywane i tonowane, tak, by zanadto nie razić innych.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Bema pamięci żałobny rapsod –...

Rapsod to utwór poświęcony pamięci bohaterów i ich czynów. Nierzadko stanowi fragment większej całości (np. epopei) lecz funkcjonuje także jako autonomiczna...

Przesłanie Pana Cogito – interpretacja...

„Przesłanie Pana Cogito” to wiersz Zbigniewa Herberta z tomu „Pan Cogito” (1974). Podmiotem lirycznym w tym utworze podobnie jak w całym cyklu jest...

Kłamczucha – opracowanie problematyka...

Czas i miejsce akcji Akcja rozgrywanych wydarzeń toczy się w dwóch miejscach. Początkowo miejscem akcji jest nadmorska miejscowość wypoczynkowa Łeba oraz plaża....

Czarna wiosna – interpretacja...

„Czarna wiosna” to wiersz Antoniego Słonimskiego napisany w roku 1919. Ma charakter autotematyczny bowiem skupia się na roli poezji jej zadaniach i problemach stojących...

Niebo złote Ci otworzę – interpretacja...

„Niebo złote Ci otworzę” to utwór Krzysztofa Kamila Baczyńskiego pochodzący z 1943 roku. Zapewne skierowany jest on do żony poety Barbary. Pierwsza część...

Satyry Ignacy Krasicki - opracowanie...

Satyry Ignacego Krasickiego do dzisiaj cieszą się uznaniem krytyków a także czytelników. Prawdopodobnie są one obok bajek najpopularniejszą częścią spuścizny...

Szkice węglem – opracowanie problematyka...

Geneza czas i miejsce akcji Akcja ma miejsce we wsi Barania Głowa oraz w jej okolicach. Czytelnik ma okazję zapoznać się z wydarzeniami które dzieją się na przestrzeni...

Przypowieść o dobrej i złej budowli...

Streszczenie Ktoś kto słucha słowa Bożego podobny jest do tego który buduje dom a fundament zbudował na skale. Gdy przyszła powódź nie zdołała go naruszyć...

Witajcie kochane góry... – interpretacja...

„Witajcie kochane góry…” to wiersz Jana Kasprowicza pochodzący z tomu „Księga ubogich”. Liryk stanowi wyraz zachwytu poety nad pięknem...