Unikalne i sprawdzone teksty

Wieczór autorski – interpretacja i analiza

„Wieczór autorski” to zabawny wiersz Wisławy Szymborskiej, w którym poetka z nutą ironii wypowiada się o losie współczesnych poetów oraz dokonuje swoistej diagnozy kultury współczesnej. Utwór w dużej mierze ma charakter autotematyczny, poetka opowiada bowiem o przebiegu wieczoru autorskiego, na którym prezentuje swoje dzieła. Okazuje się, że niestety zainteresowanie publiczności nie jest duże. Na sali znajduje się zaledwie dwanaście osób – mała ilość efektownych atrakcji, a także niekorzystna aura pogodowa nie wpływają dobrze na frekwencję. Na szczęście niedobory uzupełniają „krewni”.

Poetka obserwuje przybyłych, a w myślach zwraca się do Muzy – opiekunki natchnienia poetyckiego. Apostrofa do Muzy powtarzana w każdej strofie, a także zwrot do Pegaza przywołują literaturę klasyczną – złoty okres artyzmu. Dzięki temu mamy do czynienia z konfrontacją dawnego i współczesnego poety. Ten drugi nie może liczyć na wielkie uznanie wśród czytelników, obecnie ranga sztuki uległa znacznemu obniżeniu. Symbolem kultury współczesnej jest natomiast bokserski mecz. To bokser, a nie poeta, wzbudza zachwyty kobiet, zdobywa liczną publiczność i powszechne uznanie.

Tymczasem literat może jedynie wzywać „końskiego anioła” i liczyć, że jego utwory w najlepszym razie wejdą w kanon lektur szkolnych, wtedy bowiem staną się powszechnie znane. Nawet staruszek podczas wieczoru autorskiego „słodko zasnął” i nie słucha czytanej poezji.

Szymborska w małej scence pokazuje dominujące tendencje współczesnej kultury. Zdecydowaną przewagę zdobywają zjawiska kultury popularnej. Nad duchowym przeżyciem dominuje potrzeba prostej rozrywki. Publiczność oczekuje silnych wrażeń zmysłowych – widoku muskularnych ciał i „Dantejskich scen”. Mamy zatem do czynienia z powszechnym wypaczeniem gustu, którego ofiarą pada prawdziwa sztuka. Poeta w przeciwieństwie do epoki romantycznej, jakiej symbolem są „ciężkie norwidy” nie pełni już roli wieszcza czy przewodnika.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Tren I - interpretacja i analiza

W pierwszym z Trenów poeta przyzywa do siebie wszystki płacze bo tylko one pozwolą wyrazić mu żal za utraconą Urszulką. By unaocznić swoją rozpacz wzywa łzy Heraklitowe...

Anka to już trzy i pół roku –...

Autorem wiersza „Anka to już trzy i pół roku” jest Władysław Broniewski. Utwór należy do cyklu poświęconego Joannie Broniewskiej nazywanej Anką...

Do Fraszek (Fraszki moje...) - interpretacja...

W utworze „Do Fraszek” autor zwraca się do tytułowych wierszy w ten zaś sposób – do samego siebie jako do ich autora. „Do Fraszek” jest...

I nie było już nikogo... - streszczenie...

Streszczenie Jedna wyspa na której zgromadzono dziesięć osób – to początek opowieści w której po kolei giną kolejni bohaterowie. Każdy z nich...

Przypadki Robinsona Crusoe - opracowanie...

Najsłynniejsze dzieło Daniela Defoe ukazało się w 1719 roku – jego popularność okazała się tak duża że jeszcze w tym samym roku doczekało się czterech dodruków...

Pierwsza fotografia Hitlera –...

„Pierwsza fotografia Hitlera” Wisławy Szymborskiej to wiersz który pod względem poetyki przypomina ekfrazę. Różnica polega jednak na tym że przedmiotem...

Płonąca żyrafa – interpretacja...

„Płonąca żyrafa” to wiersz Stanisława Grochowiaka. Tytuł utworu wyraźnie wskazuje inspirację którą był surrealistyczny obraz hiszpańskiego malarza...

Bajki Ignacy Krasicki - opracowanie...

„Bajki i przypowieści” Ignacego Krasickiego ukazały się po raz pierwszy w 1779 roku a w późniejszych latach wydano kilka dalszych ich tomów. Bajki...

Rola snów i widzeń w III cz. „Dziadów”...

Trzecia część „Dziadów” jest dramatem w którym świat rzeczywisty przenika się ze sferą metafizyczną. Co ciekawe – oba te plany mają równorzędne...