„Mały Książę” Antoine’a de Sain-Exupery’ego to piękna baśń o dojrzewaniu, poznawaniu świata i tego, co w życiu najważniejsze – miłości i przyjaźni. Główny bohater utworu to chłopiec, który decyduje się opuścić swoją maleńką planetę i wyruszyć na poszukiwanie przygód. Nieoczekiwanie jednak międzygwiezdna wędrówka przekształca się w drogę w głąb własnego wnętrza, a najistotniejsze prawdy, jakich uczy się Książę, dotyczą jego samego.
Zanim bohater książki przybywa na Ziemię, odwiedza wiele innych planet. Są to ciała niebieskie zamieszkiwane przez pojedynczych ludzi: Króla, Próżnego, Bankiera, Latarnika i Geografa. Poznanie tych postaci okazuje się dla Małego Księcia nader pouczające. Chłopiec dowiaduje się bowiem, do czego prowadzi nadmierne skupienie na sobie i swoich własnych zachciankach. Wszystkie wspomniane postaci są niezwykle samotne i odizolowane od świata, żyją niejako w rzeczywistości własnych wyobrażeń. Ich działanie jest bezużyteczne, ponieważ nie czynią niczego dla innych, nie potrafią nawiązać normalnej więzi z drugim człowiekiem. Stosunek tych bohaterów do świata jest oparty jedynie na żądzy władzy, posiadania i próżnego poklasku.
Najbardziej pouczającym punktem wędrówki dla Małego Księcia jest jednak wizyta na Ziemi. Tutaj bohater poznaje Lisa, który z czasem staje się jego przyjacielem. Uczy on chłopca, że stworzenie więzi wymaga czasu i wysiłku, dlatego przyjaźń i miłość stanowią tak ważne wartości. Co więcej, dzięki Lisowi Książę uświadamia sobie, że niesłusznie postąpił wobec swojej ukochanej Róży, pozostawiając ją samą. Miłość wiąże się bowiem z odpowiedzialnością za los drugiej istoty.
Mały Książę pojmuje także, iż ukochanej nie można zastąpić żadną inną. Początkowo jest oszołomiony widokiem tysiąca pięknych róż, ale potem zdaje sobie sprawę, że o żadną z nich nie dbał, nie pielęgnował i nie podlewał tak, jak swojego kwiatu. Zrozumiał, że jego Róża jest jedyna na świecie i musi do niej wrócić, nawet za cenę śmierci.
Podróż, jaką odbywa Mały Książę, jest zatem wędrówką w głąb samego siebie. Dzięki niej bohater odkrywa bowiem najistotniejsze wartości w swoim życiu.
Na obrazie Olgi Boznańskiej widzimy postać anonimowej dziewczynki stojącej przodem do odbiorcy i wpatrującej się w niego z lekkim niepokojem i zaciekawieniem. Wrażenia...
Mroczna Puszcza to ogromny zalesiony obszar który roztacza się w Rhovanionie rozległej krainie leżącej na wschód od wielkiej rzeki Anduiny. Miejsce to stanowi...
Gustav Klimt to jeden z najważniejszych być może nawet najważniejszy twórca okresu secesji. „Drzewo życia” jest tym spośród jego dzieł które...
2 sierpnia 1940 roku objąłem dowództwo nad Dywizjonem 303 złożonym z polskich pilotów. 1 września o godzinie 16.00 otrzymaliśmy rozkaz wyruszenia do walki....
Wiersz zatytułowany „Testament mój” napisał Juliusz Słowacki na przełomie lat 1839 - 1840 będąc w tym czasie w Paryżu. Dzieło odbija nastrój...
„Droga do Rosji” to poemat rozpoczynający „Ustęp” trzeciej części „Dziadów”. Fragment ten znacznie odróżnia się od samego...
Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny. Zgodne to jest z oświeceniowym zaleceniem by „uczyć bawiąc”. Powiedzieć można iż owo zalecenie...
Każdy z nas tworzy w głowie własną „mapę pogody”. Mapa ta nie jest zapisem pozycji miast rzek i gór – zamiast tego ten fikcyjny plan uszeregowuje...
„Dżuma” jest powieścią Alberta Camusa jednym z najważniejszych dzieł francuskiego noblisty. Opublikowana została po raz pierwszy w 1947 roku tuż po II wojnie...