Unikalne i sprawdzone teksty

Narracja w sklepach cynamonowych | wypracowanie

„Sklepy cynamonowe” Brunona Schulza to zbiór opowiadań, które zabierają czytelnika w niezwykłą podróż do niewielkiego galicyjskiego miasteczka. Ich narratorem jest młody chłopiec o imieniu Józef. To właśnie jego sposób opowiadania - metaforyczny, zastępujący liniowość fabuły swoistymi sekwencjami zdarzeń i operujący niezwykle bogatym językiem - sprawia, że dzieło było i jest odbierane jako utwór wyjątkowy, jedyny w swoim rodzaju.

Narracja w opowiadaniach Schulza, co zostało już wspomniane, prowadzona jest z perspektywy pierwszej osoby. Niekiedy Józef jest uczestnikiem wydarzeń, bezpośrednim sprawcą wydarzeń („Sklepy cynamonowe”, „Sierpień”), lecz częściej jawi się jedynie jako świadek („Traktat o manekinach”, „Nawiedzenie”, „Pan Karol” itp.). Postać narratora zostaje więc ujawniona, jest elementem świata przedstawionego. W toku opowiadania nierzadko posługuje się ona bezpośrednimi zwrotami do czytelnika (np. „Ulica krokodyli”), stosując głównie pytania retoryczne (narracja dyskursywna).

Specyficzną właściwościami narracji „Sklepów cynamonowych” są język i sposób jej prowadzenia. Postać snująca opowieść, choć wykreowana jako chłopiec, posługuje się skomplikowanym słownictwem, nie stroni od zapożyczeń i terminów zaczerpniętych ze świata nauki. Nadają one jego wypowiedziom cechy swoistego traktatu, tekstu o charakterze filozoficznym. Podobnie wpływają na tok opowieści przedstawiane wydarzenia. W opowiadaniach Schulza związki przyczynowo - skutkowe i chronologiczny tok podawczy zostają zaburzone. Narrator buduje swego rodzaju sekwencje zdarzeń, przełamując czas jako wartość obiektywną i koncentrując się bardziej na konkretnych obrazach, jednostkowych sytuacjach.

Narrację „Sklepów cynamonowych” można określić mianem nieprzezroczystej. Nie służy ona jedynie podawaniu określonych faktów, gdyż często wysuwa się na pierwsze miejsce, koncentrując na sobie uwagę czytelnika. Wyraźny wpływ ma na to metaforyzacja języka, tworzenie złożonych konstrukcji o różnorodnym charakterze, przy tym niełatwych do rozszyfrowania. Świat przedstawiony w opowiadaniu staje się więc przestrzenią oniryczną, niejasną, złożoną. Język narratora odbiega od tego, który znany jest z prozy realistycznej. Równocześnie, głównie dzięki bogactwu środków stylistycznych, świat ten jawi się czytelnikowi jako istniejący, pobudza jego wyobraźnię, oddziałuje na zmysły (np. synestezja stosowana w opisach).

Narrator jest w opowiadaniach Schulza opowiadaczem - twórcą. Niezwykle sprawnie posługuje się on tworzywem językowym, przefiltrowując rzeczywistość przez swą wyobraźnię i prezentując czytelnikowi jedyny w swoim rodzaju obraz. Taki sposób opowiadania nie tylko roztacza przed czytelnikiem przestrzeń magiczną, niezwyczajną, ale czyni go także jej współtwórcą, często odwołując się właśnie do wyobraźni odbiorcy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Omów różne rodzaje bezdomności...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” uchodzi za jedno z najbardziej przejmujących dzieł literackich z przełomu XIX i XX wieku. Sam tytuł sugeruje...

Dzieje Ignacego Rzeckiego

Ignacy Rzecki jest jednym z pierwszoplanowych bohaterów „Lalki” Bolesława Prusa. Podobnie jak protagonista dzieła - Stanisław Wokulski - postać ta odznacza...

Pierwszy dzień w szkole – opis

Pierwszy dzień w szkole zawsze jest dla ucznia wydarzeniem stresującym. W końcu wracamy po długich wakacjach w czasie których przywykliśmy do błogiego lenistwa późnego...

Epikureizm i stoicyzm – scharakteryzuj...

Epikureizm oraz stoicyzm to kierunki filozoficzne które powstały w czasach starożytnych. Pierwszy z nich w swoich założeniach odwoływał się do ludzkiego powołania...

Wassily Kandinsky Kompozycja VII...

„Kompozycja VII” Wassila Kandinsky’ego wydawać się może dziełem pełnym chaosu i nieuporządkowania. Widz który nie zna korzeni dzieła wyrobić...

Czym była apokalipsa spełniona?

Wiek XIX przyniósł ludzkości niesamowity rozwój cywilizacyjny (w porównaniu z poprzednimi epokami). Ludziom wydawało się że przed nimi już tylko dalszy...

Jan Matejko Konstytucja 3 maja –...

Na utrzymanym w akademickiej stylistyce obrazie „Konstytucja 3 maja” Jana Matejki rozpoznajemy twarze wielu historycznych postaci oświeceniowej Polski: króla...

Obraz szlachty w wierszu „Zbytki...

Poeci od wieków wypominali swoim rodakom wady i przywary. Satyra była środkiem który miał na celu poprawę obyczajów i sytuacji politycznej zmotywowanie...

Romantyczność jako ballada programowa...

Ballada to gatunek który był niezwykle popularnym w okresie romantyzmu. Posiadający zarówno cechy liryki epiki jak i dramatu dawał on szerokie pole do manifestacji...