Unikalne i sprawdzone teksty

Danse macabre – interpretacja i analiza wiersza

‘Danse macabre” Charlesa Baudelaire’a to wiersz, w którym poeta sięga do średniowiecznego motywu tańca śmierci i dokonuje jego poetyckiego przetworzenia. Autor prezentuje portret śmierci, posługując się poetyką ironii. Ironia jest tu nie tylko środkiem poetyckim, ale także nadrzędną kategorią estetyczną organizującą cały tekst. Chodzi po pierwsze o oswojenie śmierci przez wykreowanie jej karykaturalnego portretu. Po drugie zaś, ironia świadczy o tym, że poeta dostrzega głębokie sprzeczności tkwiące w świecie.

Śmierć jawi się tu jako urodziwa kobieta, której oblicze może budzić erotyczne pożądanie. Poeta mówi, że posiada ona „wdzięk chudej kokietki, co drażni i mami”. W kolejnych strofach wiersza obraz śmierci robi się jednak coraz bardziej groteskowy – jawi się ona jako nieudolna elegantka, która na próżno próbuje pozować na modną damę. Ironiczny stosunek do tego wizerunku podmiot podkreśla za pomocą zdrobnień: „stopka”, „pantofelki śliczniutkie jak kwiaty”.

Baudelaire wyraźnie pokazuje zatem zakłamany stosunek współczesnego człowieka do śmierci. Polega on na jej niepotrzebnej estetyzacji, za pomocą której ludzie chcą oswoić lęk przed umieraniem. Poeta niezwykle trafnie ujmuje wyraźną zmianę w podejściu do śmierci na przestrzeni dziejów. W średniowieczu była ona nieodłączną częścią życia, czego wyraz stanowiły cmentarze umieszczane w centrum miasta. Wraz z rozwojem cywilizacji, człowiek zaczął się jednak odcinać od śmierci – cmentarze zostały wyrzucone za miasto i odgrodzone murem od żywych.

Tymczasem, jak uświadamia Baudelaire, estetyzacja i strojenie śmierci w modne przebrania nic nie pomoże. Wszyscy bierzemy bowiem udział w jej orszaku. Ludziom wydaje się, że tańczą szczęśliwi na balu, podczas gdy czyha na nich czujny łuk archanioła, który w każdej chwili może pozbawić ich życia. Poeta domaga się zatem prawdy w podejściu do śmierci i akceptacji dla jej odrażającego oblicza. Twierdzi, że w nagim szkielecie dostrzega piękno, a „kościej” wywołuje w nim erotyczne pożądanie. Wiersz jest zatem również manifestem estetycznym – opowiada się za rozszerzeniem kategorii piękna również na te elementy świata, które dotąd uznawane były za odrażające.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Wzorce osobowe średniowiecza –...

Średniowiecze było epoką która ukształtowała silne wzorce godne naśladowania. Ówcześni ludzie posiadali jasne wskazówki co do tego jak powinien zachowywać...

Mała księżniczka – streszczenie...

Streszczenie Główna bohaterka – Sara – to córka oficera która razem z nim zamieszkuje Indie. Jednakże dziewczynka ma zostać wysłana do Anglii....

Rok 1984 – streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie „Rok 1984” to powieść Georga Orwella. Jej akcja toczy się w przyszłości (z punktu widzenia autora) w Anglii. Kraj znajduje się pod rządami totalitarnej...

Księga Koheleta – streszczenie...

StreszczenieW Księdze Koheleta pojawia się pytanie retoryczne: Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu Jaki sobie zadaje pod słońcem? Odpowiedź brzmi nic gdyż...

Bracia Grimm Jaś i Małgosia –...

W domu ubogiego drwala żyło sobie rodzeństwo – Jaś i Małgosia. Za namową ich macochy pewnego dnia ojciec wyprowadza dzieci do lasu i tu je pozostawia na łaskę losu...

Germinal - streszczenie

Akcja powieści toczy się w XIX wieku w małym mieście na północy Francji. Stefan przybywa do Montsou w poszukiwaniu pracy. Dociera do nędznego górniczego osiedla...

Heban – streszczenie skrótowe...

„Heban” pozostaje pozycją szczególną w dorobku Ryszarda Kapuścińskiego. W opinii wielu krytyków jest on wręcz najwybitniejszym dziełem polskiego...

Wieczór autorski – interpretacja...

„Wieczór autorski” to zabawny wiersz Wisławy Szymborskiej w którym poetka z nutą ironii wypowiada się o losie współczesnych poetów...

Obmyślam świat – interpretacja...

„Obmyślam świat” to autotematyczny wiersz Wisławy Szymborskiej w którym autorka dokonuje refleksji nad samym procesem powstawania poezji. Najbardziej lapidarną...