Unikalne i sprawdzone teksty

Hymn o miłości – interpretacja i analiza

Hymn to uroczysta pieśń , która chwali, w niniejszym utworze, Boga. Charakteryzuje się wzniosłym nastrojem, a podmiot liryczny wypowiada się, by zaprezentować jakieś ogólne idee zbiorowości.

Tematem utworu jest miłość, która stanowi cel i sens ludzkich działań. Nic nie jest ważne bez miłości: ani znajomość języków, ani dar prorokowania, ani największa wiara i wiedza. Bez miłości wszystko traci swoją wartość:

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.

Jeśli człowiek nie ma miłości, to nie pomoże mu nawet cnotliwe życie i pomaganie innym. Zaprezentowana jest przy tym nie tylko ogromna wartość miłości, ale również to, że wszystko bez niej, to tylko nic nieznaczące gesty.

I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał,
nic bym nie zyskał.

W kolejnej części hymnu następuje wyliczenie wszystkich cech miłości: jest cierpliwa, łaskawa, nie uznaje zazdrości, ani nie potrzebuje sławy. W miłości nie ma także pychy, wstydu, egoizmu i gniewu. Miłość nie rozpamiętuje złych rzeczy i jest szczera. Miłość może być skazana na różne próby, ale nic jej nie zniszczy, a ona nigdy się nie skończy.

Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje.

Miłość jest także uczuciem osoby dojrzałej. Język miłości wiąże się z dojrzałością emocjonalną:

Gdy byłem dzieckiem,
mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko,
myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.

Tekst jest zatem prezentacją miłości idealnej, która przekracza granice egoizmu, by poświęcić się dla kogoś innego. Szczególnym rodzajem tego uczucia jest miłość chrześcijańska, która nie zna granic.

W tekście pojawiają się liczne anafory: „miłość”, „gdybym”;  wyliczenia; epitety: „cierpliwa”, „łaskawa”; porównania: „stałbym się jak miedź brzęcząca”

Dokonano także personifikacji miłości, która: „nie zazdrości”, „nie szuka poklasku”.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Elegia o chłopcu polskim – interpretacja...

Wiersz Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „Elegia o chłopcu polskim” pochodzi z lutego 1944 roku. Data jest znacząca – autor zaledwie miesiąc wcześniej skończył...

Biesy – streszczenie

Część I 1. Nieco szczegółów z życiorysu czcigodnego Stiepana Trofimowicza Wierchowieńskiego Stiepan jest człowiekiem słabego charakteru. Prowadzi hulaszczy...

Strasna zaba – interpretacja i...

Wiersz Konstantego Ildefons Gałczyńskiego „Strasna zaba” to dzieło charakterystyczne dla tego autora. Począwszy bowiem od tytułu czytelnik wprowadzany jest w...

Weiser Dawidek – streszczenie...

„Weiser Dawidek” to powieść Pawła Huelle. Jej narratorem jest Paweł który próbuje przypomnieć sobie swoje dzieciństwo i związaną z nią postać...

Antygona Sofokles - streszczenie...

Streszczenie „Antygona” Sofoklesa rozpoczyna się od rozmowy sióstr Antygony i Ismeny o decyzji Kreona. Stwierdził on bowiem że jeden z ich braci Polinejkes...

Sztuka poetycka – interpretacja...

„Sztuka poetycka” Paula Verlaine’a to wiersz autotematyczny w którym poeta wykłada swoją wizję poezji. Tekst ma charakter swoistej instrukcji tworzenia...

Niestatek Prędzej kto wiatr Jan...

Napisany przez Jana Andrzeja Morsztyna epigramat „Niestatek Prędzej kto wiatr ” znalazł się w pierwszej księdze zbioru poetyckiego „Lutnia” który...

Szewcy – opracowanie interpretacja...

Geneza „Szewcy” to ostatni dramat Stanisława Ignacego Witkiewicza. Dzieło powstawało aż przez siedem lat (1927 - 1934) co związane było z rozczarowaniem autora...

Mit o czterech wiekach ludzkości-...

Interpretacja Mit o czterech wiekach ludzkości jest opowieścią o etapach rozwoju ludzkości. Jako pierwszy pokazany zostaje wiek złoty którego obraz jest idylliczny...