Unikalne i sprawdzone teksty

Makbet jako bohater tragiczny. Na czym polega tragizm postaci?

Makbet jest tytułowym bohaterem tragedii Williama Szekspira. Dzielny tan Glamis i Kawdoru podniósł rękę na karmiącą go królewską dłoń i zamordował Dunkana, zagarniając tron i władzę nad Szkocją. Jednak nigdy nie stał się prawdziwym królem, a los okazał się dla niego bezlitosny.

Spotkanie trzech wiedźm jest jednym z momentów przełomowych w życiu Makbeta. Gdy tajemnicze istoty witają go królewskim tytułem, budzą się w nim mroczne pragnienia. Podsyca je wieść, że Dunkan chce uczynić następcą tronu swego pierworodnego syna – Malkolma. Mimo to Makbetowi udaje się je uciszyć, widząc dobrotliwość władcy. Tymczasem listy zmierzające do jego zamku docierają do Lady Makbet.

Pod wpływem kobiety w tytułowym bohaterze ponownie budzi się chęć panowania. Skutecznie manipulująca jego ambicjami i pragnieniami żona ostatecznie popycha go do morderstwa. Makbet spełnia krwawy „obowiązek” bez przekonania, jakby czuł, że stał się narzędziem w cudzych rękach. Bardzo szybko nawiedzają go wyrzuty sumienia i przerażające wizje, których nie potrafi pokonać.

Ostatecznie Makbet, chociaż usłyszał, że nie zabije go mężczyzna zrodzony z kobiety, zostaje brutalnie strącony z tronu i pokonany przez dzielnego Makdufa. Śmierć dosięga także bezpośrednio zamieszanej w morderstwo Lady Makbet. Korona wraca więc do prawowitego dziedzica, który może rozpocząć dzieło naprawy.

W historii Makbeta nie pojawia się fatum znane z antycznych tragedii. Bohater miał możliwość dokonania wyboru, lecz tkwiące w nim zło, pod wpływem słów czarownic i nalegań żony, zagłuszyło dobro i szlachetność bohatera, popychając go do zbrodni. Zatem przekleństwem uzurpatora okazało się wciąż obecne w ludzkim świecie zło.

Tragizm tytułowego bohatera dzieła Szekspira można rozumieć jako wynik jego słabości, przez którą nie potrafił przeciwstawić się pokusie morderstwa. Z krwią Dunkana na rękach nie mógł sprawować rządów, żyjąc w bólu i strachu, nie mógł też zawrócić z drogi morderstwa, znajdując się przez to w sytuacji bez wyjścia i niemal biernie wyczekując ostatnich dni swego życia. Tym sposobem wielki dowódca i odważny rycerz Szkocji stał się zdrajcą i znienawidzonym tyranem, a następnie poniósł haniebną śmierć.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Iliada Homer - opracowanie interpretacja...

Geneza „Iliadzie” przypisuje się autorstwo Homera mimo iż jest to kwestia sporna. Jest ona prawdopodobnie dziełem które poprzedza „Odyseję”...

Lament świętokrzyski („Posłuchajcie...

Autorstwo i czas powstania Utwór o incipicie „Posłuchajcie bracia miła...” znany też pod tytułami: „Lament (Plankt) świętokrzyski” oraz „Żale...

Pan i pies - interpretacja i analiza...

Bohaterem bajki Ignacego Krasickiego „Pan i pies” jest tytułowe zwierzę. Sam właściciel nie pojawia się bezpośrednio w utworze dowiadujemy się tylko o jego...

Iliada Homer – streszczenie plan...

Księga I. Mór. Gniew. Gniew Achillesa który wywołany jest sporem z królem Agamemnonem naczelnym wodzem wyprawy wojsk achajskich przeciwko Troi to główny...

Gawęda o miłości ziemi ojczystej...

„Gawęda o miłości ziemi ojczystej” Wisławy Szymborskiej to wiersz należący do liryki patriotycznej. Poetka wyraża w nim zachwyt nad pięknem rodzinnego kraju...

Przypowieść o chwaście – streszczenie...

Streszczenie Królestwo niebieskiego porównane jest do człowieka który siał dobre nasiona. Jednakże w nocy jego nieprzyjaciel nasiał chwastów pomiędzy...

W pustyni i w puszczy – opracowanie...

Geneza czas i miejsce akcji Powieść ukazała się w roku 1911 wcześniej publikowana była w odcinkach na łamach prasy. Czas akcji przedstawionej w utworze to lata 1884 –...

Kolumbowie rocznik 20 – opracowanie...

Geneza „Kolumbowie rocznik 20” to najsłynniejsza z powieści Romana Bratnego. Dzieło to doczekało się w swoim czasie statusu kultowego i dało nazwę całemu...

Do Justyny. Tęskność na wiosnę...

Wiesz Franciszka Karpińskiego „Do Justyny. Tęskność na wiosnę” należy do najbardziej znanych przykładów polskiej XVIII-wiecznej liryki miłosnej. W...