Unikalne i sprawdzone teksty

Opis miłości Romeo i Julii

Miłość, jaka narodziła się między tytułowymi bohaterami tragedii Williama Szekspira, jest szczególnym przykładem uczucia. Targana sporem między Kapuletami i Montekimi Werona stała się areną wydarzeń niezwykłych, które na długi czas zapisały się w pamięci mieszkańców, doczekawszy nawet pomnika uwieczniającego tragicznych kochanków.

Jeszcze kilka godzin przed balem maskowym u Kapuletów Romeo rozmawiał z Benwoliem o Rozalinie – pięknej i młodej kobiecie darzonej przez niego uczuciem. Jednak w czasie przyjęcia stało się coś zupełnie niespodziewanego - syn Montekiego zwrócił uwagę na uroczą damę, której nigdy wcześniej nie widział. Wystarczyła krótka wymiana słów, by bohaterowie dzieła zapałali do siebie potężną, nieznaną im dotąd miłością.

Palące uczucie wkrótce poprowadziło Romea do ogrodu Kapuletów, gdzie, mimo olbrzymiego ryzyka, para złożyła sobie płomienne obietnice, decydując o wzięciu ślubu. Dzięki pomocy ojca Laurentego wszystko odbyło się sprawnie i już następnego dnia byli małżeństwem.

Do momentu otrzymania sakramentu udzielonego przez ojca Laurentego uczucie Romea i Julii jest relacją niezwykle namiętną, pełną młodzieńczego entuzjazmu i energii. Niestraszna im nienawiść własnych rodów oraz kara, na jaką skazują się, łącząc się świętym węzłem w tajemnicy. Jednak za ten niezwykły akt odwagi, którą napełniła ich właśnie miłość, przyjdzie im wkrótce słono zapłacić.

W chwili, gdy ostrze Romea ugodziło Tybalta, na zakochanych spadł straszliwy wyrok losu. Skazany na wygnanie syn Montekiego został rozdzielony z ukochaną, a ich ostatnie pożegnanie wypełniło młode serca jedynie smutkiem. Miłość tytułowych bohaterów naznaczona została cierpieniem. Widząc rozpaczającą Julię, Kapuleci postanowili złączyć ją z Parysem – krewnym księcia. Plan ojca Laurentego, który miał nie dopuścić do tego wydarzenia, spełzł na niczym, ponieważ jego posłaniec nie dotarł do Mantui.

Ostatnia scena ukazująca Romea i Julię pełna jest bólu i rozpaczy. Najpierw ich ofiarą pada syn Montekiego, biorąc swą żonę za martwą i pijąc truciznę. Zaś Julia, gdy tylko obudziła się z tajemniczego snu, dostrzegła nieżyjącego męża. Nie zastanawiając się, sięgnęła po jego sztylet i odebrała sobie życie. Rozwiązanie akcji dzieła Szekspira naznaczone jest ironią dramatyczną. Widzowie, ojciec Laurenty oraz Julia znają treść planu, lecz Romeo nic o nim nie wie, co kieruje go na drogę walki z losem przegranej tuż przy wciąż żyjącej ukochanej.

Miłość tytułowych bohaterów dzieła Williama Szekspira jest wyjątkowo intensywna i wyjątkowo krótka. Odwaga, determinacja i gotowość do poświęceń sprawiają, że jawi się jako uczucie piękne i szlachetne, zaś wzajemne pragnienie bliskości wypełnia je namiętnością. Jednak jest to także miłość tragiczna – rozwijająca się w niesprzyjających okolicznościach i nieakceptowana przez członków rodów Montekich i Kapuletów. O jej prawdziwości może zaś świadczyć postępowanie zakochanych, którzy gotowi byli wyrzec się wszystkiego, by być razem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Archaizmy w „Bogurodzicy” –...

Obecne w najstarszej części „Bogurodzicy” archaizmy są niespotykane w innych polskich tekstach wieków średnich. Świadczy to o bardzo wczesnym powstaniu...

Czy miłość jest najważniejsza...

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów a miłości bym nie miał stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący – słowa rozpoczynające Pierwszy...

Moja rodzina - opis

Moja rodzina jest bardzo duża. Mam wiele cioć i wujków oraz kuzynów. Mimo tego że jest nas dużo wszyscy trzymamy się razem i chętnie sobie pomagamy. Staramy...

Czy kultura polska jest kulturą...

Odpowiedź na pytanie czy kultura polska jest kulturą o cechach mieszczańskich nie jest odpowiedzią łatwą. Można bowiem w polskiej kulturze dostrzec elementy twórczości...

Dramat – definicja wyznaczniki...

Definicja Dramat to jeden z trzech rodzajów literackich który posiada szereg swoich odmian i gatunków w zależności od poruszanej tematyki a także i tego...

Teatr absurdu – cechy założenia...

Sformułowanie „teatr absurdu” zawdzięczamy angielskiemu badaczowi Martinowi Esslinowi. W eseju o takim tytule opublikowanym w 1960 roku wskazał wyróżniki...

Powstanie w getcie warszawskim w...

„Zdążyć przed Panem Bogiem” to książkowy reportaż autorstwa Hanny Krall. Centralną postacią dzieła jest Marek Edelman jeden z przywódców powstania...

Krytyka wad ludzkich w twórczości...

Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny – ten typ literatury mającej przekazać czytelnikowi prawdy moralne był skądinąd bardzo popularnych...

Opis burzy piaskowej w „W Pustyni...

Staś i Nel znajdowali się razem z Arabami na pustyni. Dzień był niezwykle ciepły a w powietrzu wyczuwalny był dziwny zapach. Beduini dostrzegli oznaki działalności złych...