Unikalne i sprawdzone teksty

Tragizm Judyma | wypracowanie

Doktor Tomasz Judym to główna postać powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Pod koniec książki bohater widzi rozdartą sosnę – staje się ona symbolem całego jego losu. Judym jawi się nam właśnie przede wszystkim jako postać tragiczna, pełna cierpienia i bólu. Jest to paradoks, bowiem mamy do czynienia z człowiekiem szlachetnej profesji (jest lekarzem), obdarzonym uczuciem ukochanej kobiety. Skąd więc to rozdarcie?

Żeby zrozumieć tę kwestię, musimy wrócić do wcześniejszych losów bohatera. Wywodził się on mianowicie z biedoty i zdobycie wykształcenia wymagało od niego tytanicznej pracy oraz wyrzeczeń. Udaje mu się w końcu zdobyć upragniony tytuł lekarza i to nawet na zagranicznej uczelni (w Paryżu). A mimo to Judym nie jest w stanie osiąść na laurach i zostać dobrze prosperującym medykiem. Ma bowiem ciągle świadomość swojego pochodzenia. Widzi swojego brata i jego rodzinę – oni nadal tkwią w nędzy. Judym ma poczucie długu wobec społeczeństwa – udało mu się zdobyć dobry zawód, ale na jeden sukces takiego chłopaka, jak on, przypadają setki innych, niemal takich samym chłopców, których czeka wyłącznie praca w fabrykach, w fatalnych warunkach higienicznych, za marne grosze.

Judym próbuje wcielać w życie ideały pracy u podstaw – wygłasza odczyty wzywające do walki z nędzą, próbuje leczyć ubogich. Ale ponosi klęskę. Warstwy wyższe, w tym lekarze, nie interesując się losem biedaków – zależy im tylko na zbiciu własnej fortuny. Nie mają nawet specjalnych oporów przed szkodzeniem warstwom niższym, jeśli tylko dla nich samych jest to wygodne (kwestia osuszania, a później odszlamiania stawów, którą porusza Judym w Cisach).

Widzimy więc dwa źródła dramatu Judyma – niemożność pogodzenia się z nędzą i niemożność przekonania inteligencji, by podjęła walkę z biedą. Ale do tego wszystkiego dochodzi też kwestia osobista. Judym marzył niewątpliwie o miłości i – jak przystało na osobę z nizin – pozostawał pod wielkim wrażeniem panien z dobrych domów. Jednak jego zaloty wobec panny Orszeńskiej spalają na panewce. Jednak wkrótce następuje odmiana sytuacji. Uczucie rodzi się między Judymem a ignorowaną przez niego do tej pory guwernantką, Joasią Podborską. W tej cichej i skromnej kobiecie znaleźć może realizację jego potrzeba miłości. Jednak znów wychodzi na jaw rozdarcie Judyma – uznaje on bowiem, że spełnione uczucie odciągałoby go od pracy dla najbardziej potrzebujących. Decyduje się więc zerwać z Joasią i poświęcić życie ideałom.

Widać wyraźnie, że Tomasz Judym był postacią tragiczną. Wynikało to z jego nieprzystosowania do świata. Owo nieprzystosowanie miało piękne strony – był on przecież gotów poświęcić wszystko dla bliźnich. Ale jednocześnie można dostrzec mroczniejsze strony owego idealizmu Judyma – zakochany w abstrakcyjnej ludzkości, nie potrafił obdarzyć miłością konkretnych ludzi. Podążając za wielkimi ideami, nie dostrzegał tego, co miał na wyciągniecie ręki. Judym to postać tragiczna i doskonale symbolizuje jego losy rozdarta sosna – trzeba pamiętać, że rozdarta sosna jest drzewem, które nie potrafi się normalnie rozwijać i wzrastać. I tak niestety miały się też sprawy z Tomaszem Judymem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Prometeusz skowany Peter Paul Rubens...

„Prometeusz skowany” to przedstawienie mitologicznej sceny które zostało dokonane przez Rubensa. Opis Obraz przedstawia mężczyznę który przykuty...

Za co warto kochać życie?

Chociaż życie nie szczędzi nam smutnych chwil porażek i rozczarowań to jednak warto skupić się w nim przede wszystkim na tym co warto kochać. Przecież obok wszystkiego...

Sokół jako nowela – opracowanie....

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia uważany jest za jedno z najważniejszych i najbardziej inspirujących dzieł doby renesansu. Wyrafinowana kompozycja bogata i zróżnicowana...

Apoteoza wojny poświęcona wszystkim...

Wasilij Wierieszczagin był wybitnym rosyjskim malarzem reprezentantem naturalizmu w sztukach plastycznych. Kojarzony jest on głównie ze scenami batalistycznymi oraz...

Czy w komediach Moliera można dostrzec...

Molier zapewne jeden z najważniejszych komediopisarzy w historii literatury tworzył w okresie uznawanym za czasy baroku. Mimo to rzadko przypisuje się go do owej epoki i można...

Behawioryzm – charakterystyka...

Behawioryzm to nurt psychologii popularny w pierwszej połowie XX wieku. Zwolennicy behawioryzmu krytykowali wcześniejszą psychologię i psychoanalizę jako coś nienaukowego....

Rusyfikacja w „Syzyfowych pracach”...

Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...

Andrzej Kmicic jako bohater romantyczny...

Romantyzm był epoką literacką która wykształciła specyficzny i bardzo wyrazisty rodzaj bohatera literackiego. W swoich dziełach twórcy tego okresu ukazywali...

Powieść polifoniczna – definicja...

Definicja i wyznaczniki Powieść polifoniczna to specyficzny rodzaj powieści której nazwa nawiązuje do samego zjawiska polifonii. W przeciwieństwie do monofonii nie...