„Julia, czyli Nowa Heloiza” Jana Jakuba Rousseau należała do najpopularniejszych dzieł XVIII wieku. Książka ukazała się w 1761 roku i w ciągu czterdziestu lat miała około siedemdziesięciu wydań – drukarze zaś mieli nie nadążać z przygotowywaniem kolejnych egzemplarzy. Dzieło to ustaliło nowe kanony miłości sentymentalnej i wywołało lawinę listów, jakie wzruszeni czytelnicy słali do autora.
Pełen tytuł dzieła mówi sporo zarówno o inspiracjach Rousseau, jak i o scenerii, w jakiej rozgrywa się akcja powieści: „Julia, Nowa Heloiza, listy dwojga kochanków, mieszkańców małego miasteczka u stóp Alp”. Sformułowanie „Nowa Heloiza” odsyła nas do dziejów średniowiecznego romansu Heloizy i Abelarda, symbolu nieszczęśliwej miłości, zaś „małe miasteczko u stóp Alp” to, jak się dowiadujemy, Clarens, niedaleko Montreux (Szwajcaria).
Streszczenie
Bohaterowie to Julia, córka bogatego szlachcica i mieszczanin Saint-Preux, będący nauczycielem. Para zakochuje się w sobie, jednak podobnie jak ich średniowieczni poprzednicy, nie może być razem z powodu ograniczeń narzucanych przez społeczeństwo. W przeciwieństwie jednak do Heloizy i Abelarda, nie nawiązują oni romansu, przez cały czas pozostając w sferze uczuć platonicznych.
Miłość zaczyna się w czasie, kiedy Saint-Preux sprawuje funkcje preceptora Julii. Młodzi cieszą się swoim uczuciem do czasu, aż Julia dowiaduje się, iż ojciec chce ja wydać za barona de Wolmar. Wyjawia wówczas rodzicielowi prawdę o swoich uczuciach, ten jednak nie chce się zgodzić na mezalians, jakim stałby się związek z Saint-Preuxem.
Nauczyciel snuje plany ucieczki z ukochaną, ale ostatecznie decyduje się na usunięcie w cień. Wyjeżdża do Paryża, później zaś podróżuje po świecie.
Mija sześć lat, kiedy otrzymuje zaproszenie od de Wolmara – korzysta z niego i przekonuje się, że Julia znalazła w nim odpowiedzialnego męża i ojca dla swoich dzieci. Jednak stara miłość nie odeszła – oboje pałają do siebie uczuciem, którego jednak nie mogą skonsumować. Julia umiera, zaś Saint-Preux odrzuca możliwość ożenku z inną kobietą.
Plan wydarzeń:
1. Narodziny miłości nauczyciela i uczennicy.
2. Sprawa ślubu Julii z baronem de Wolmar.
3. Odejście Saint-Preuxa.
4. Powrót Saint-Preuxa do Clarens.
5. Miłość trwa, ku cierpieniu bohaterów.
6. Śmierć Julii.
„W co wierzyć?” Zenona Przesmyckiego to wiersz będący manifestacją młodopolskiego dekadentyzmu i metafizycznej pustki. Mimo że sam Miriam w swoich manifestach...
„Spadanie” to poemat Tadeusza Różewicza pochodzący z tomu „Twarz trzecia” (1968). Wiersz pod względem strukturalnym stanowi rodzaj poetyckiego...
Geneza Powieść Antoniego Libery „Madame” ukazała się w 1998 roku. Autor wysłał ją na konkurs wydawnictwa Znak jednak pracował nad nią już od kilku lat....
„Miłość od pierwszego wejrzenia” to wiersz Wisławy Szymborskiej który można zaliczyć do liryki miłosnej. Przedmiotem refleksji podmiotu jest tu bowiem...
Geneza W 1828 r. Aleksander Fredro poślubił Zofię Jabłonowską - właścicielkę zamku mieszczącego się w Odrzykoniu. W budynku który wniosła ona z posagiem do...
„Dobranoc” jest sonetem Adama Mickiewicza który wszedł cykl utworów napisanych w 1826 r. nazwanych „Sonetami odeskimi” i wydanych równolegle...
Według Czesława Miłosza w „Trenach” sztuka poetycka Kochanowskiego osiągnęła najwyższe szczyty. Cykl 19 utworów poświęconych zmarłej córce...
„Manifest szalony” jest wierszem Kazimierza Wierzyńskiego. Tytuł sugeruje że mamy do czynienia z czymś co wyjawia poglądy autora na poezję a może nawet i na...
Streszczenie Ktoś kto słucha słowa Bożego podobny jest do tego który buduje dom a fundament zbudował na skale. Gdy przyszła powódź nie zdołała go naruszyć...