Unikalne i sprawdzone teksty

Oda do radości - interpretacja i analiza

„Oda do radości” (Ode „An die Freude”) Fryderyka Schillera powstała w 1785 roku, opublikowana została rok później. W kolejnych wydaniach (1803, 1808) autor wprowadził niewielkie poprawki do tekstu. Według niektórych interpretacji, utwór pierwotnie miał nosić tytuł „Oda do wolności”, jednak poeta odstąpił od tego sformułowania – trzeba pamiętać, że w tamtym okresie literatura poświęcona wychwalaniu wolności mogła być uznana za antymonarchistyczną i ściągnąć kłopoty na twórcę. Sam Schiller w późniejszych latach odnosił się pesymistycznie do swojego utworu – sądził, że jest on przesadnie optymistyczny. Być może wynikało to z rozgoryczenia poety, który dostrzegł, że jego twórczość nie zmieniła świata na lepsze.

„Oda do radości” jest pochwałą ludzkości i jej możliwości. Być może świat jest zły, ale jeśli tylko ludzie uświadomią sobie wspólnotę swoich losów, jeśli poczują do siebie wzajemną miłość, wtedy wkroczymy w nową epokę. Wówczas wszyscy ludzie będą braćmi, a ich radość złączy co rozłączył los. Odkrycie owej miłości nie jest trudne, przepełnia ona bowiem cały świat,  obejmuje ona nawet „najlichszego robaka”.

Utwór Schillera, chociaż powstały na progu romantyzmu, wyraża ideały Oświeceniowe – mowa w nim o postępie i rozwoju. Zarazem kładzie się nacisk na braterstwo wszystkich ludzi i to, że ów rozwój będzie korzystny dla każdego. Schiller nie precyzuje, jak dokładnie ma wyglądać przyszły świat – nie proponuje konkretnych rozwiązań politycznych, czy społecznych. Marzy po prostu o okresie, kiedy nastanie powszechna szczęśliwość.

„Oda do radości” najbardziej znana jest ze swojej muzycznej wersji, napisanej przez Ludwika van Beethovena (stanowi ona część IX Symfonii). Obecnie jest ona hymnem Unii Europejskiej. Przez długie lata stanowiła też natchnienie do walki o wolność – śpiewali ją przeciwnicy chilijskiej dyktatury generała Pinocheta, a także chińscy studenci protestujący w 1989 roku na placu Tiananmen. W tym kontekście trudno zgodzić się z autorem, że jego utwór nie zmienił świata.

Forma utworu (podstawowe informacje):

- 5 strof po 7 wersów

- układ rymów krzyżowy (abab)

- apostrofa

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Przeprosiny Boga – interpretacja...

„Przeprosiny Boga” Jana Kasprowicza to ludowa ballada pochodząca z ostatniego tomu utworów poety „Mój świat”. Tekst pod względem gatunkowym...

Król Edyp Sofokles - streszczenie...

Streszczenie W Tebach pojawia się seria klęsk: panuje zaraza dzieci rodzą się martwe a plony nie przynoszą urodzaju. Dzieje się tak od czasu gdy władcą został Edyp który...

Pan Wołodyjowski – streszczenie...

Streszczenie Po wojnie węgierskiej odbył się ślub Andrzeja Kmicica i Oleńki Billewiczówny. Wkrótce przed ołtarzem stanąć mieli także pułkownik Michał...

Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony...

Pieśń XXIV Jana Kochanowskiego stanowi parafrazę ody Horacego „Do Mecenasa”. Kochanowski zachowuje konstrukcję utworu i podstawowe porównania jednak uwspółcześnia...

Wakacje z duchami – streszczenie...

Streszczenie Powieść ukazuje losy trojga przyjaciół: Perełki Paragona i Mandżaro którzy spędzają wspólnie wakacje w małej leśniczówce położonej...

Gawęda o miłości ziemi ojczystej...

„Gawęda o miłości ziemi ojczystej” Wisławy Szymborskiej to wiersz należący do liryki patriotycznej. Poetka wyraża w nim zachwyt nad pięknem rodzinnego kraju...

Ósmy dzień tygodnia – streszczenie...

„Ósmy dzień tygodnia” to dłuższe opowiadanie Marka Hłaski. Autor łączy w nim wątki społeczne z tematyką egzystencjalną. Punktem wyjścia tekstu są...

Przypowieść o wdowim groszu –...

Streszczenie Przypowieść o wdowim groszu znajduje się w Ewangelii wg Św. Łukasza. Jezus zwrócił uwagę na bogatych ludzi w świątyni którzy wrzucali pieniądze...

Ars poetica – interpretacja i...

„Ars poetica” to wiersz Leopolda Staffa o charakterze autotematycznym – dotyczy on bowiem twórczości zarówno samego procesu pisania jak i jego...