Sobota – interpretacja i analiza

„Sobota” to wiersz Andrzeja Bursy – dzięki swojemu komizmowi i ironii zapewne jeden z najbardziej znanych utworów poety. W paru słowach autor wprowadza nas w nastrój sobotniej imprezy:

Boże jaki miły wieczór
tyle wódki tyle piwa
a potem plątanina
w kulisach tego raju

Zapoznajemy się więc z klimatem wybitnie alkoholowym i radosnym. Dowiadujemy się, że podmiot liryczny, a i pewnie inni uczestnicy zabawy, są młodzi. W trakcie korzystania z uroków trunków i towarzystwa, bohatera nachodzi myśl, że zamiast marnotrawić czas na zabawę mógłby zrobić coś pożytecznego. Jako przykład podaje przygotowanie reportaży o sytuacji w małych miasteczkach. Jednak zaraz przypomina sobie, swoje podejście do tego tematu.
.......mam w dupie małe miasteczka
.......mam w dupie małe miasteczka
.......mam w dupie małe miasteczka

W tym krótki utworze Bursa zarysował doskonale nastrój wysokotrunkowego przyjęcia. Zauważmy, że wystarczy poecie kilka sformułowań, a już czujemy się, jakbyśmy byli uczestnikami owego spotkania.

To, co jednak najistotniejsze to oddanie młodzieżowego witalizmu. Witalizm ów nie poddaje się komunistycznej propagandzie (pamiętajmy, kiedy Bursa pisał) –nie da się go wepchać w schematy rodem z podręczników partyjnych agitatorów. Władze mogły w telewizji głosić, że kwestie małych miasteczek są fascynujące – ale młody człowiek, czy to przez przekorę, czy przez niecierpliwość, nie ma zamiaru okazywać im zainteresowania.

Czym więc jest ten utwór? Z pewnością wyrazem buntu – ale przeciw czemu? Czy tylko przeciw komunistycznej propagandzie, czy też przeciw społeczeństwu jako takiemu? Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Zapewne jednak warto od czasu do czasu poczuć w sobie duszę buntownika – choćby na krótką chwilę. Pozwala to bowiem przejść swoiste katharsis i przywrócić sprawom właściwe proporcje.

Forma utworu (kilka informacji):
– wiersz biały
– nieregularny ilość sylab w wersie
– powtórzenie