Unikalne i sprawdzone teksty

Trochę plotek o świętych – interpretacja i analiza

„Trochę plotek o świętych” to wiersz Jana Twardowskiego. Już jego tytuł jest bardzo wymowny – z jednej strony dowiadujemy się, czemu poświęcony jest utwór (rozważaniom o świętych), z drugiej jednak widzimy, że podejście księdza-poety nie należy do zwyczajnych. Świętych kojarzymy ze wspaniałymi obrazami, złoconymi ołtarzami i opowieściami o cudach, jakich dokonali za życia. Tymczasem plotkować można o sąsiadach albo kolegach! Tytuł wydaje się więc bardzo oryginalny – ale doskonale wyjaśnia podejście księdza Twardowskiego.

Nasz poeta wyjaśnia bowiem, że święci to zwyczajni ludzie, a nie żadne gąsienice dziwaczki. Ich życie przypomina nasze – na przykład na przystankach marznąc przestępują z nogi na nogę. Na czym więc polega ich wyjątkowość? Święci charakteryzują się cechami, które łatwo przeoczyć, a które czynią ich osobami niezwykłymi.

Oczywiście ich wiara jest gorąca – ale nie przychodzi im ona łatwo. Nawet święci mają chwile zwątpienia. Ale, jak dowodzi ksiądz Twardowski, świętość polega nie na tym, że się nie wątpi, tylko na tym, że się potrafi wytrwać mimo przeciwności. Niekiedy nie potrafią się modlić ale modlą się zawsze.

Święci stale spieszą się kochać – w tym fragmencie zauważyć można odniesienie do najsłynniejszych słów księdza Twardowskiego: spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą. Zależy im na ludziach, cenią przyjaciół i są im wierni. Jednocześnie świeci nie są próżni, nie wykorzystują swojej religijności do zdobywani poklasku i popularności. Potrafią dostrzec, że świat jest skomplikowany i musi się zmieniać – i nie chcą od tego świata uciekać. Można powiedzieć, że święci to tacy ludzie jak my, tylko trochę lepsi!

Gorąca miłość do Boga nie musi kończyć się męczeństwem jak w dawnych czasach, przekonuje ksiądz Twardowski. Jednak umożliwia ona spokojne przyjęcie śmierci, gdy nadchodzi. Święci pozostają w naszej pamięci, bowiem potrafią umierać i nie odchodzić. Najważniejszą myśl Twardowskiego, chociaż niewypowiedzianą bezpośrednio, ujmują słowa Jana Pawła II – każdy z nas jest powołany do świętości.

Forma utworu (kilka informacji):
– wiersz biały
– wyliczenie
– paradoksy (np. potrafią umierać i nie ochodzić)

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Mała księżniczka – streszczenie...

Streszczenie Główna bohaterka – Sara – to córka oficera która razem z nim zamieszkuje Indie. Jednakże dziewczynka ma zostać wysłana do Anglii....

Idiota – streszczenie

Powieść „Idiota” Fiodora Dostojewskiego składa się z czterech części. Akcja toczy się w latach 60. XIX wieku. Głównym bohaterem książki jest młody...

Ulica – interpretacja i analiza...

Wiersz Tadeusza Peipera „Ulica” stanowi realizację postulatów autora z jego dzieł publicystycznych. W manifeście „Miasto masa maszyna” zalecał...

Niepewność – interpretacja i...

„Niepewność” została napisana przez Adama Mickiewicza w czasie pobytu poety w Rosji (1824 – 1829) gdzie ukarany za przynależność do tajnych stowarzyszeń...

Jestem jak szampan – interpretacja...

Utwór Kazimierza Wierzyńskiego „Jestem jak szampan” pochodzi z roku 1919. Autor (będący ewidentnie podmiotem lirycznym) porównuje się w wierszu...

Ziele na kraterze – opracowanie...

Geneza „Ziele na kraterze” napisane zostało w 1951 r. Powieść została opublikowana przez wydawnictwo Roy Publishers a w Polsce ukazała się w 1957 nakładem...

Dolina światła - streszczenie...

Streszczenie Marcel trafia w miejsce niezwykłe. Dolina Światła to sanatorium w którym przyjmuje doktor Jael. Mężczyzna o zadziwiającej wiedzy przeprowadza rozmowę...

Ogród przedziwny – interpretacja...

„Ogród przedziwny” Leopolda Staffa to wiersz pochodzący z tomu „Uśmiechy godzin” (1910). Poeta wyraża w nim zachwyt nad pięknem świata opowiada...

Lament – interpretacja i analiza...

„Lament” to wiersz Tadeusza Różewicza z tomu „Niepokój” wydanego w 1947 roku. Utwór został mocno osadzony w wojennych przeżyciach...