Ursula K. Le Guin – biografia i charakterystyka twórczości

Biografia

Ursula Kroeber Le Guin przyszła na świat 21 października 1929 r. w Berkeley, w Kalifornii. Córka znanego profesora antropologii (Alfreda Louisa Kroebera) i pisarki (Theodory Kracaw) dorastała w środowisku, w którym niezwykle ceniono literaturę i prowadzono żarliwe dyskusje na tematy sztuki i nauki. Nic więc dziwnego, że pierwsze opowiadanie napisała ona w wieku 9 lat, a jej pierwsze dzieło opublikowano, gdy była zaledwie dwa lata starsza.

Od najmłodszych lat Ursula K. Le Guin pasjonowała się biologią i poezją. Bakalaureat uzyskała w Radcliffe College (1951), specjalizując się w literaturze francuskiego i włoskiego renesansu. W 1952 ukończyła studia magisterskie, rozszerzywszy specjalizację na całościową literaturę Francji i Italii. Wkrótce potem rozpoczęła studia doktoranckie, w czasie których wyjechała do Europy. We Francji poznała Charlesa Le Guina, historyka i swego przyszłego męża. Para pobrała się już w 1953.

Po ślubie Ursula Kroeber Le Guin i jej mąż wyjechali do Stanów Zjednoczonych. Autorka zrezygnowała z kontynuowania doktoratu we Francji i rozpoczęła pracę nauczycielki języka francuskiego (także na poziomie akademickim) oraz sekretarki. W 1959 Le Guinowie przenieśli się wraz z dwojgiem dzieci do Portland. Niebawem, w 1964 r., na świat przyszło trzecie dziecko pary.

Wcześniejsze próby literackie Ursuli K. Le Guin nie spotkały się z ciepłym przyjęciem recenzentów i wydawców, którzy określali je mianem nieprzystępnych. Dopiero lata sześćdziesiąte przyniosły pierwsze sukcesy pisarskie, co wiązało się z ponownym zwrotem w stronę zainteresowań science-fiction. Pierwszą szerzej znaną publiczności książką Ursuli K. Le Guin była „Lewa ręka ciemności”. Kolejna, pięć lat późniejsza powieść o tytule „Wydziedziczeni” (1974) zapewniła autorce prestiżowe nagrody z dziedziny literatury fantastycznej (Hugo i Nebulę).

W późniejszych latach Ursula K. Le Guin nie tylko tworzyła kolejne książki, ale także angażowała się w pracę wielu instytucji i związków zajmujących się literaturą. Co ciekawe, odrzuciła ona nagrodę przyznaną jej za opowiadanie „The Diary of a Rose”. Jako przyczynę podała niewłaściwy sposób, w jaki Stowarzyszenie Amerykańskich Pisarzy Science-Fiction potraktowało Stanisława Lema, zawieszając jego honorowe członkowstwo.

Charakterystyka twórczości

Twórczość Ursuli K. Le Guin cechuje się niezwykłą różnorodnością i głębią podejmowanych przez autorkę problemów. W swoich dziełach zwraca ona uwagę na zagadnienia socjologiczne, psychologiczne oraz kulturowe (antropologia). Wykreowane przez nią światy zamieszkiwane są przez różne społeczeństwa i nacje, które w odmienny sposób porządkowały swe światy. Opisując ich życie, autorka zwracała uwagę na problemy ludzkiej cywilizacji (np. tożsamość narodowa, odrębność kulturowa, tożsamość seksualna, konflikty polityczne, sposoby organizacji państw itp.).

Dzieła Ursuli K. Le Guin podzielić można na trzy główne cykle - „Ekumena”, „Ziemiomorze” oraz „Kotolotki”. Oprócz powieści tworzących te zbiory wydała autorka także wiele utworów zupełnie niezwiązanych z opisywanymi w nich światami.

Do najważniejszych dzieł Ursuli K. Le Guin należą: „Czarnoksiężnik z Archipelagu” (1968 - „Ziemiomorze”) „Lewa ręka ciemności” (1969 - „Ekumena”), „Wydziedziczenie” (1974 - „Ekumena”), „Wszystkie strony świata” (1980 - zbiór opowiadań osadzonych w cyklach „Ziemiomorze” i „Ekumena”).