„Jak dobrze” to wiersz Tadeusza Różewicza, w którym mamy do czynienia z poetyckim zdziwieniem nad ludzkim istnieniem. Podmiot liryczny doznaje swoistej epifanii świata po długim okresie zwątpienia. Tytułowe stwierdzenie „jak dobrze” odnosi się do błogości, jaką odczuwa osoba mówiąca w wierszu. Spacer po lesie i drzemka pod drzewem są dla podmiotu źródłem ukojenia. Wcześniej był bowiem przekonany, że las nie istnieje, a drzewa nie dają cienia. Świadczy to o głębokiej traumie, jakiej doświadczył w przeszłości. Spowodowała ona zaburzenie poczucia realności, a także zwątpienie w piękno świata i dobro w człowieku.
Biorąc pod uwagę kontekst całej twórczości Różewicza, można podejrzewać, że owe tragiczne doświadczenia były związane z II wojną światową. Zniszczyła ona bowiem wiarę w podstawowe humanistyczne wartości. Rzeczywistość wojenna stanowiła niejako deformację normalnego świata. Las służył do ukrywania się przed wrogiem lub dla partyzantów był terenem walki, drzewa spełniały rolę szubienic, a ludzkie serce wydawało się nie istnieć.
Podmiot liryczny wchodząc w kontakt z naturą i drugim człowiekiem doznaje zatem pewnego rodzaju objawienia, przywracającego rzeczom, przyrodzie i ludziom ich naturalną funkcję. Niepokojące jest jednak to, że zwyczajność jawi się w wierszu Różewicza jako stan wyjątkowy. Gdzieś w tle czai się zagrożenie, które w każdej chwili może zmienić normalny świat w niezrozumiały koszmar.
Powstanie cyklu zatytułowanego „Ballady i romanse” było ważnym wydarzeniem w historii polskiej literatury. Utwory zawarte w tomie stanowią manifest romantycznego...
Krótki wiersz Juliana Przybosia „Gmachy” umożliwia wielorakie interpretacje. Utwór aż tryska dynamizmem i zachęca by również interpretacja...
Geneza „Lalka” czyli jedno z najważniejszych dzieł w dorobku Bolesława Prusa była publikowana w „Kurierze Codziennym” w latach 1887 - 1889. Pierwsze...
Streszczenie 1. Dzieci pana AstronomaBył sobie pan Astronom którego interesował wszechświat i cały układ planetarny. Potrafił całymi dniami siedzieć i obserwować...
„Beniowski” - poemat dygresyjny Juliusza Słowackiego - jest jednym z najbardziej interesujących dzieł w historii polskiej literatury. Jego oryginalność bogactwo...
Streszczenie Rozdział I – Nieproszeni goście W pewnej wyjątkowo starannie urządzonej i szczególnie wygodnej norze mieszkał pewien hobbit. Bilbo Baggins bo tak...
„Samotność bogów” to powieść Doroty Terakowskiej. Akcja rozpoczyna się w niesprecyzowanym czasie i miejscu. Pewne szczegóły i nazwy nasuwają...
„Imię róży” to najsłynniejsza powieść Umberto Eco. Akcja rozgrywa się we włoskim klasztorze w 1327 roku. Wilhelm z Baskerville i jego uczeń Adso z...
„Żołnierz polski” to wiersz Władysława Broniewskiego napisany po klęsce wrześniowej 1939 roku. Jak wiadomo 28 września 1939 roku Warszawa podpisała kapitulację...