Unikalne i sprawdzone teksty

Bitwy w Potopie – opis

„Potop” Henryka Sienkiewicza jest dziełem niezwykle dynamicznym, przykuwającym uwagę czytelnika zaskakującymi zwrotami akcji, emocjonującymi potyczkami i wielkimi bitwami. Te ostatnie – w powieści przenoszącej czytelnika do lat 1655 – 1660 – mają miejsce bardzo często. Dochodzi tu do starć wielkich, liczących dziesiątki tysięcy żołnierzy armii, jak i skromnych oddziałów zwiadowczych.

Spośród wielkich bitew opisanych przez Sienkiewicza warto wspomnieć o spotkaniu wojsk polskich i szwedzkich, które miało miejsce pod Ujściem. Długie przygotowania wojsk rzeczpospolitej nie przyniosło oczekiwanych efektów. Szańce okazały się być niewłaściwie usypane, a oddziały rozprężone i niegotowe do boju. W tych okolicznościach prowadzenie walki z doskonale wyszkolonymi i doświadczonymi oddziałami szwedzkimi okazało się pozbawione celu. Doszło więc do podpisania aktu kapitulacji, w którym oddano Wielkopolskę szwedzkiemu władcy.

Wiele utarczek między wojskami polskimi i szwedzkimi przeprowadzonych zostało, gdy oddziały najeźdźcy znalazły się w widłach Wisły i Sanu. Właśnie wtedy, w czasie jednej z potyczek, kiedy polski oddział starł się z elitarną brygadą pod dowództwem Kannenberga, wielkim kunsztem wykazał się Michał Wołodyjowski. Precyzyjnie ciął mężczyznę, zwalając go z konia, a następnie jego żołnierze wyeliminowali nieprzyjaciół.

Jedną z najważniejszych potyczek z udziałem Andrzeja Kmicica i jego kompanów było starcie w wąwozie leżącym nieopodal Nowego Targu. Właśnie wtedy Babinicz i Kiemlicze ruszają do szaleńczego wręcz ataku na Szwedów, pragnąc ochronić króla przed wrogiem. Najstarszy z Kiemiliczów przypłacił starcie życiem, Kmicic odniósł poważne rany. Z pomocą stronnikom władcy Rzeczpospolitej przyszli górale. Właśnie ich pomoc okazała się bezcenna i pomogła dotrzeć królowi do Lubomirskiego.

Kluczowym dla odparcia wroga z ziem polskich wydarzeniem jest zdobycie Warszawy przez wojska Rzeczpospolitej. Zmagania z ufortyfikowanymi Szwedami nie były łatwe, ale każdego dnia wydzierano im kolejne szańce, uliczki i dzielnice. Wielkim bohaterstwem wykazał się tutaj Andrzej Kmicic, który nie szczędził sił na prowadzenie kolejnych szarż.

Najważniejsza dla głównego bohatera bitwa rozgrywa się pod Tykocinem. Wtedy ma okazję stanąć oko w oko ze znienawidzonym przez siebie księciem Bogusławem Radziwiłłem. Chorąży orszański bierze więc odwet za uwięzienie Oleńki oraz dwa zwycięstwa przeciwnika. Książę Bogusław trafia do niewoli głównego bohatera, następnie zostaje oddany Tatarom (ostatecznie wykupuje go krewny).

Sienkiewicz ukazuje w „Potopie” niemalże wszystkie najważniejsze bitwy lat 1655 – 1657. Opisuje je z wielką precyzją, a fakt, że biorą w nich udział bohaterowie fikcyjni (często związani z czytelnikiem, budzący jego zaangażowanie emocjonalne) sprawia, że odbiorca z zapartym tchem śledzi dynamiczne i pełne zwrotów akcji starcia.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Rusyfikacja w „Syzyfowych pracach”...

Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...

Opis przygody Odyseusza

Odyseusz to bohater „Odysei” której autorstwo przypisuje się Homerowi. Jest to opowieść o losach jednostki która zmaga się z przeciwnościami losu...

„Folwark zwierzęcy” – utopia...

„Folwark zwierzęcy” George’a Orwella w pewnym sensie można określić jako antyutopię. Wedle słownika terminów literackich zjawisko to odnosi się...

Bajka Żegoty – interpretacja

Bajka Grockiego opowiedziana przez Żegotę czyli opowieść o ziarnie zawarta została w pierwszej scenie trzeciej części „Dziadów”. Mężczyzna tytułujący...

Dramat romantyczny – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Dramat romantyczny to gatunek który ukształtował się w epoce specyficznej którą był romantyzm właśnie. Zerwanie z zasadami...

Wygnanie z raju - interpretacja...

„Wygnanie z raju” to obraz stworzony przez Massaccia. Dzieło to fresk który znajduje się w kaplicy Brancaccich. Piętnastowieczne dzieło jest przedstawieniem...

„Mistrz i Małgorzata” jako...

„Mistrz i Małgorzata” to powieść paraboliczna w której ponad poziomem znaczeń dosłownych wynikających z sensu współczesnej fabuły nadbudowany...

„Człowiek bez ojczyzny jest jak...

Stare przysłowie mówi że „człowiek bez ojczyzny jest jak drzewo bez korzeni”. Niektórzy twierdzą że w dzisiejszych czasach maksyma ta staje się...

Maciej Boryna jako symbol polskiego...

Maciej Boryna z powieści „Chłopi” Władysława Reymonta niewątpliwie może być traktowany jako symbol polskiego chłopa. Jest to mężczyzna posiadający charakterystyczne...