Unikalne i sprawdzone teksty

Bitwy w Potopie – opis

„Potop” Henryka Sienkiewicza jest dziełem niezwykle dynamicznym, przykuwającym uwagę czytelnika zaskakującymi zwrotami akcji, emocjonującymi potyczkami i wielkimi bitwami. Te ostatnie – w powieści przenoszącej czytelnika do lat 1655 – 1660 – mają miejsce bardzo często. Dochodzi tu do starć wielkich, liczących dziesiątki tysięcy żołnierzy armii, jak i skromnych oddziałów zwiadowczych.

Spośród wielkich bitew opisanych przez Sienkiewicza warto wspomnieć o spotkaniu wojsk polskich i szwedzkich, które miało miejsce pod Ujściem. Długie przygotowania wojsk rzeczpospolitej nie przyniosło oczekiwanych efektów. Szańce okazały się być niewłaściwie usypane, a oddziały rozprężone i niegotowe do boju. W tych okolicznościach prowadzenie walki z doskonale wyszkolonymi i doświadczonymi oddziałami szwedzkimi okazało się pozbawione celu. Doszło więc do podpisania aktu kapitulacji, w którym oddano Wielkopolskę szwedzkiemu władcy.

Wiele utarczek między wojskami polskimi i szwedzkimi przeprowadzonych zostało, gdy oddziały najeźdźcy znalazły się w widłach Wisły i Sanu. Właśnie wtedy, w czasie jednej z potyczek, kiedy polski oddział starł się z elitarną brygadą pod dowództwem Kannenberga, wielkim kunsztem wykazał się Michał Wołodyjowski. Precyzyjnie ciął mężczyznę, zwalając go z konia, a następnie jego żołnierze wyeliminowali nieprzyjaciół.

Jedną z najważniejszych potyczek z udziałem Andrzeja Kmicica i jego kompanów było starcie w wąwozie leżącym nieopodal Nowego Targu. Właśnie wtedy Babinicz i Kiemlicze ruszają do szaleńczego wręcz ataku na Szwedów, pragnąc ochronić króla przed wrogiem. Najstarszy z Kiemiliczów przypłacił starcie życiem, Kmicic odniósł poważne rany. Z pomocą stronnikom władcy Rzeczpospolitej przyszli górale. Właśnie ich pomoc okazała się bezcenna i pomogła dotrzeć królowi do Lubomirskiego.

Kluczowym dla odparcia wroga z ziem polskich wydarzeniem jest zdobycie Warszawy przez wojska Rzeczpospolitej. Zmagania z ufortyfikowanymi Szwedami nie były łatwe, ale każdego dnia wydzierano im kolejne szańce, uliczki i dzielnice. Wielkim bohaterstwem wykazał się tutaj Andrzej Kmicic, który nie szczędził sił na prowadzenie kolejnych szarż.

Najważniejsza dla głównego bohatera bitwa rozgrywa się pod Tykocinem. Wtedy ma okazję stanąć oko w oko ze znienawidzonym przez siebie księciem Bogusławem Radziwiłłem. Chorąży orszański bierze więc odwet za uwięzienie Oleńki oraz dwa zwycięstwa przeciwnika. Książę Bogusław trafia do niewoli głównego bohatera, następnie zostaje oddany Tatarom (ostatecznie wykupuje go krewny).

Sienkiewicz ukazuje w „Potopie” niemalże wszystkie najważniejsze bitwy lat 1655 – 1657. Opisuje je z wielką precyzją, a fakt, że biorą w nich udział bohaterowie fikcyjni (często związani z czytelnikiem, budzący jego zaangażowanie emocjonalne) sprawia, że odbiorca z zapartym tchem śledzi dynamiczne i pełne zwrotów akcji starcia.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Napisz jakie żarty i zabawy są...

Żarty wypowiadane podczas lekcji w klasie oraz wspólne zabawy na przerwie w szkole sprawiają że atmosfera panująca wśród uczniów jest przyjemna a sami...

Archaizmy w „Bogurodzicy” –...

Obecne w najstarszej części „Bogurodzicy” archaizmy są niespotykane w innych polskich tekstach wieków średnich. Świadczy to o bardzo wczesnym powstaniu...

Nietzscheanizm – charakterystyka...

Nietzscheanizm to nazwa koncepcji filozoficznej która powstała od nazwiska myśliciela będącego jej twórcą. Fryderyk Nietzsche był filozofem który żył...

Powieść polifoniczna – definicja...

Definicja i wyznaczniki Powieść polifoniczna to specyficzny rodzaj powieści której nazwa nawiązuje do samego zjawiska polifonii. W przeciwieństwie do monofonii nie...

Teoria Czystej Formy

W historii polskiej kultury Stanisław Ignacy Witkiewicz zapisał się nie tylko jako wybitny twórca ale także jako autor jednej z najciekawszych i najbardziej nietypowych...

Znaczenie tytułu „Dzika kaczka”...

Tytuł dramatu Henrika Ibsena „Dzika kaczka” ma niezwykle wieloznaczną symbolikę. W utworze zyskuje ona wymiar niemal odrębnej bohaterki – ptak ten został...

Mesjanizm w Dziadach

Trzecia część „Dziadów” Adama Mickiewicza postrzegana jest jako dramat narodowy. Twórca zawarł w niej nawiązującą do Biblii i Narodu Wybranego...

Czy człowiek XXI wieku dobrze wywiązuje...

Stwarzając człowieka Bóg podarował mu wolną wolę i ustanowił go gospodarzem świata. Człowiek dostając tę możliwość został obdarowany nie tylko przywilejami...