Unikalne i sprawdzone teksty

Andrzej Kmicic jako bohater romantyczny | wypracowanie

Romantyzm był epoką literacką, która wykształciła specyficzny i bardzo wyrazisty rodzaj bohatera literackiego. W swoich dziełach twórcy tego okresu ukazywali jednostki wybitne, często nierozumiane przez społeczeństwo. Kluczowy moment biografii takich postaci stanowiło podjęcie decyzji o poświęceniu się wzniosłej idei (w polskiej literaturze jest nią zazwyczaj ojczyzna) lub ważnej dla bohatera sprawie. Postanowienie to wiązało się z metamorfozą bohatera, zmianą jego systemu wartości.

Polska literatura może pochwalić się wieloma wspaniałymi kreacjami bohaterów romantycznych. Wśród nich wyróżnić można m. in. księdza Robaka, Konrada Wallenroda, Konrada (Gustawa) i Kordiana. Wszyscy oni mają pewną cechę wspólną - najważniejszą wartością staje dla nich ojczyzna. To właśnie dla niej decydują się poświęcić swe życie.

Henryk Sienkiewicz napisał „Potop” w czasie trwania pozytywizmu, epoki przeciwstawnej do romantyzmu. Sam autor nie ukrywał jednak, iż żywo interesował się dokonaniami poprzednich pokoleń. Potwierdzeniem tego zdaje się być fakt, że konstrukcja głównego bohatera powieści - Andrzeja Kmicica - nosi cechy romantycznej kreacji postaci literackiej.

Czytelnik i Aleksandra Billewiczówna poznają chorążego orszańskiego jako zuchwałego szlachcica. Szybko okazuje się, iż wachlarz jego negatywnych cech jest znacznie szerszy. Krótki pobyt Kmicica w Wodoktach, Lubiczu i okolicy skutkuje krwawą rzezią i spaleniem Wołmontowicz. Bohater bierze okrutny odwet za uśmiercenie swych towarzyszy, którzy siali popłoch w okolicy, urządzając pijatyki i wywołując awantury. Od podobnych rozrywek nie stronił sam Kmicic, skutkiem czego utracił miłość Oleńki Billewiczówny. Odzyskać przychylność wnuczki pułkownika Herakliusza mógł tylko poprzez zadośćuczynienie szlachcie laudańskiej. By zaskarbić sobie ich łaskę, bohater postanowił poświęcić się ojczyźnie.

Kmicic przechodzi przemianę, której symbolicznym początkiem jest zmiana nazwiska na Babinicz. Wypowiada on posłuszeństwo zdrajcy - Januszowi Radziwiłłowi - i samodzielnie (z Kiemiliczami) udaje się na Śląsk. Po drodze bohatersko broni Jasnej Góry, a dotarłszy do króla, ryzykuje własne życie w obronie Jana Kazimierza podczas starcia w wąwozie nieopodal Nowego Targu. Nowa droga Kmicica to nie tylko bohaterskie czyny, ale także wytrwała i cierpliwa praca nad samym sobą. Potwierdzeniem sukcesu chorążego orszańśkiego jest fakt, iż poznawszy miejsce pobytu Oleńki, nie zdecydował się jechać do niej, lecz konsekwentnie wypełniał rozkazy.

Jako romantyczne postrzegać można także uczucie, jakie główny bohater żywi do Aleksandry Billewiczówny. To właśnie ono motywuje Kmicica do odkupienia swych win. Miłość ta jest głęboka i autentyczna, oparta na szacunku i zrozumieniu.

Andrzej Kmicic jest jedną z najciekawszych postaci obecnych w polskiej literaturze. Łączy on cechy typowego szlachcica sarmaty z charakterystycznymi dla romantyzmu indywidualizmem i oddaniem wyższym wartościom.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Indywidualizm romantyczny – definicja...

Definicja Indywidualizm romantyczny to pojęcie ściśle wiążące się z bohaterem twórczości charakterystycznej dla tej epoki. Oznacza ono postać wyjątkową wykraczającą...

Udowodnij że podróż może mieć...

Podróżowanie może mieć wiele imion. Każdy kto kiedykolwiek podróżował wie że to stwierdzenie jest prawdą. Poparcie dla tej tezy stanowią także podróże...

Następstwo pór roku w „Chłopach”...

„Chłopi” Władysława Reymonta są powieścią w której natura odgrywa kluczową rolę. Kompozycja powieści – podział na cztery tomy – jest...

Czy świat można naprawić uśmiechem?...

Śmiech jest naturalną reakcją człowieka na to co zabawne przyjemne miłe. Nie jest to jednak jedyny kontekst uśmiechu. Nierzadko uśmiechamy się gdy nie pozostaje nam nic...

Człowiek istotą wolną czy zabawką...

Jednym z najistotniejszych problemów zajmujących artystów i filozofów jest kwestia wolnej woli. Stawiane przez nich pytanie brzmi: na ile sami decydujemy...

Moje spotkanie z kosmitą – opowiadanie...

Pewnego letniego popołudnia udałem się na spacer do parku. Robiło się już ciemno i drzewa rzucały długie cienie. Stwarzało to atmosferę niezwykłości i tajemniczości...

List Małego Księcia do Róży...

Najdroższa Różo Piszę do Ciebie z planety Ziemia na którą dotarłem po długiej i wyczerpującej podróży. W czasie mojej wędrówki wiele się...

Mój ulubiony film – recenzja

Moim ulubionym filmem jest „Park Jurajski” Stevena Spielberga. Premiera filmu miała miejsce ponad dwadzieścia lat temu ale jestem przekonany że dzieło nie zestarzało...

„Nie-boska komedia” jako dramat...

„Nie-boska komedia” Zygmunta Krasińskiego to dzieło poruszające rozległą tematykę. Obok problemów rewolucji i rodziny bardzo wyraźnie zaznacza swoją...