Unikalne i sprawdzone teksty

Czy człowiek może być mocniejszy od dżumy? Wypracowanie

Powieść Alberta Camusa „Dżuma” opowiada o kontakcie zwykłych na pozór ludzi z przerażającym kataklizmem. Kataklizmem tym staje się epidemia tytułowe dżumy. Wartości, jakie wyznawali mieszkańcy Orany, gdzie rozgrywa się akcja książki, przestają się liczyć. Człowiek nie może już ufać swojemu bliźniemu – nie wiadomo bowiem, kto został już zarażony śmiercionośną chorobą. Wiara w Boga zostaje nadszarpnięta – czy dobry Stwórca naprawdę pozwoliłby na śmierć setek ludzi? Z kolei osoby niewierzące muszą się zastanowić, czy jest jakikolwiek argument, by zaryzykować dla drugiej osoby swoje własne, jedyne życie.

Bohaterowie „Dżumy” postawieni są w sytuacji bez wątpienia ekstremalnej. W sytuacji, w której na pierwszy rzut oka liczy się przede wszystkim przeżycie, a idee schodzą na drugi plan. Czy tak jest rzeczywiście? „Spojrzenie, w którym czyta się tyle dobroci, będzie zawsze mocniejsze od dżumy” – mówi jeden z bohaterów. Słowa te mogłyby być mottem całej powieści. Idealnie bowiem oddają przesłanie wielkiego pisarza, jakim bez wątpienia był Camus.

Autor zwraca naszą uwagę na fakt, że właśnie w sytuacji triumfu ekstremalnego zła pojawić może się nadzwyczajne dobro. Łatwo się służyć bliźniemu, kiedy nic to nie kosztuje – albo kosztuje niewiele. Przykładowo, na co dzień lekarz udziela porad pacjentom, nie trudząc się za bardzo przy tym. Praca nie jest lekka, ale też nie należy do najbardziej męczących. Jest też całkiem dobrze płatna. Zawód jak każdy, można powiedzieć. Tymczasem w trakcie epidemii lekarz naraża własne życie dla drugiego człowieka. Każdy kontakt z chorym zakończyć może się zarażeniem i śmiercią. A jednak w czasie każdej epidemii dziesiątki lekarzy ryzykują w ten sposób. W tym właśnie tkwi wielkość człowieka – jeden lekarz może umrzeć, ale poświęcając się, uratuje wiele osób i będzie przez te osoby zapamiętany. Będzie natchnieniem dla kolejnych medyków.

Lekarz i choroba to oczywiście metafory, odnoszące się do figur użytych przez Camusa. Pomyślmy o tym, co oznaczają te metafory. Tak naprawdę francuski pisarz opisywał II wojnę światową i zło, jakie wówczas naznaczyło Europę. Trudno sobie wyobrazić rzecz straszniejszą niż Holocaust – dokonaną przez nazistów zagładę Żydów. Ale przecież wówczas pojawili się „sprawiedliwi wśród narodów świata”, ludzie, którzy z narażeniem życia swojego i swoich rodzin nieśli pomoc prześladowanym Żydom. W chwili największej ciemności ci ludzie byli światłem, które stało się inspiracją dla następnych pokoleń.

Zarówno w powieści Alberta Camusa, jak i w historii Europy brzmi jasna odpowiedź na pytanie zawarte w tytule wypracowania. Człowiek jest mocniejszy od dżumy – zarówno tej prawdziwej, jak i dżumy metaforycznej, dżumy, którą jest zło ukryte w naszych sercach.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Kartka z pamiętnika Elizy - „Skąpiec”...

Mój ojciec jest doprawdy okropny! Właśnie dowiedziałam się że pragnie mnie wydać za naszego sąsiada Anzelma. I to tylko dlatego że Anzelm nie żąda ode mnie posagu!...

Cechy dramatu romantycznego ukazane...

Dramat romantyczny to szczególna odmiana tego gatunku literackiego która ukształtowała się w opozycji do poetyki klasycznej natomiast pod wyraźnym wpływem...

Opis ulubionego aktora filmowego

Moim ulubionym aktorem filmowym jest Amerykanin Harrison Ford. Uważam iż jest on nie tylko wybitnym artystą ale również niezwykle interesującą postacią. Filmy z...

Obraz rewolucji w „Nie-boskiej...

Chociaż rewolucja ukazana w „Nie-boskiej komedii” nie została osadzona w wyraźnym kontekście historycznym inspiracją i źródłem przemyśleń Krasińskiego...

Groteska w „Szewcach”

Dominującą kategorią estetyczną w „Szewcach” Witkacego jest groteska. Świat dzieła wykreowany został w taki sposób by zaprzeczyć prawidłowościom...

„Zemsta” - sprawozdanie z książki...

„Zemsta” to komedia napisana przez Aleksandra Fredrę na początku lat 30 XIX stulecia. Na okładce tej pozycji najczęściej pojawiają się mur krokodyl szlachcic...

Dlaczego warto podróżować? Rozprawka...

Żyjemy w czasach gdy podróże stały się powszechnie dostępne. Pomyślcie tylko że jeszcze dwieście lat temu podróż z jednego miasta do drugiego była prawdziwą...

Artur Grottger Pożegnanie powstańca...

„Pożegnanie powstańca” jest jedną z dwóch części dyptyku Artura Grottgera których tematyka wiąże się z powstaniem styczniowym. Płótno...

Komizm w „Zemście”

„Zemsta” Aleksandra Fredry choć napisana niemal 200 lat temu śmieszy do dzisiaj o czym może świadczyć niesłabnąca popularność tego dzieła - także na deskach...