Unikalne i sprawdzone teksty

Średniowieczna wizja Boga, świata i człowieka

Średniowiecze było epoką, którą zapoczątkował upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego w roku 476, natomiast za datę kończącą ten okres uznaje się między innymi rok 1492 – odkrycie Ameryki. Wieki średnie były okresem, który posiadał swą odrębną wizję Boga, świata i człowieka. W centrum zainteresowania ówczesnych ludzi był właśnie Bóg.

Teocentryzm średniowiecza ma mocne oparcie w ówczesnej filozofii. Św. Augustyn podkreślał istnienie bytu doskonałego i niezależnego od pozostałych czynników. Święty Tomasz z Akwinu przedstawił drabinę bytów, na której szczycie znajdował się Bóg. Obraz Boga w średniowieczu to zatem obraz bytu niezależnego, który jest stwórcą świata. Popularny był kreacjonizm, wedle którego Bóg stworzył świat z nicości. Średniowieczny świat był światem dualnym opartym na przeciwieństwach. Myśl o osiągnięciu nieba była jedynym właściwym celem egzystencji. Bóg był wartością największą. Świętość była możliwa do osiągnięcia między innymi przez ascezę, odrzucenie tego co ziemskie i grzeszne. Bóg jest więc wszechmocny, zajmujący najwyższe miejsce w hierarchii bytów.

Człowiek w epoce średniowiecza nie jest stawiany na piedestale. Tworzone są anonimowe dzieła, które służyć mają wychwalaniu Boga. Człowiek podczas swojego ziemskiego życia może pełnić różne role. Powstająca w owym okresie literatura parenetyczna miała się przyczynić do wskazania właściwego postępowania człowiekowi. Wzorcami byli władcy, rycerze oraz asceci.

Najważniejszymi dla średniowiecznej wizji świata, Boga i człowieka było istnienie mocnych wzorców, teocentryzm oraz hierarchizacja. Poglądy te miały odbicie w twórczości zarówno świeckiej jak i religijnej. Gatunek chasons de geste byłopowieścią o czynach sławnych rycerzy. Popularne były wszelkie moralitety, tworzono również kazania czy mirakle pokazujące życie Matki Boskiej oraz świętych.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Stoicyzm – definicja cechy przedstawiciele...

Definicja Stoicyzm to obok epikureizmu jedna z najważniejszych szkół filozoficznych powstała w starożytności. Za jego twórcę uważa się Zenona z Kition....

Droga do Rosji – interpretacja

„Droga do Rosji” to poemat rozpoczynający „Ustęp” trzeciej części „Dziadów”. Fragment ten znacznie odróżnia się od samego...

„Bogurodzica” w kontekście...

Polską poezję średniowieczną dzieli się najczęściej na świecką i religijną. Przyporządkowanie niektórych tekstów do jednej z powyższych kategorii nie...

Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki...

Powieść wydaje się nam czymś oczywistym. Wchodzimy do księgarni i na półkach widzimy głównie powieści tak samo w bibliotekach publicznych czy biblioteczkach...

„Człowiek bez ojczyzny jest jak...

Stare przysłowie mówi że „człowiek bez ojczyzny jest jak drzewo bez korzeni”. Niektórzy twierdzą że w dzisiejszych czasach maksyma ta staje się...

Obrzędy i obyczaje polskie w literaturze...

Często nie doceniamy wagi obyczajów i obrzędów. Przykładamy duże znaczenia do głośnych wydarzeń politycznych zapamiętujemy okresy w jakich toczono wojny...

„Rok 1984” jako antyutopia

„Utopia” to dzieło Tomasza Morusa. Renesansowy autor przedstawił w niej wizję idealnego ustroju politycznego. Książka ta dała nazwę całemu gatunkowi literackiemu...

„Zemsta” - sprawozdanie z książki...

„Zemsta” to komedia napisana przez Aleksandra Fredrę na początku lat 30 XIX stulecia. Na okładce tej pozycji najczęściej pojawiają się mur krokodyl szlachcic...

Obraz Warszawy w „Ludziach bezdomnych”...

Warszawa nie jest głównym miejscem akcji powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Jednak wprowadzenie tego miejsca akcji staje się niesamowicie...