Unikalne i sprawdzone teksty

Harpagon – śmieszy, przeraża czy budzi politowanie?

Jedną z najciekawszych postaci, jakie pojawiły się w twórczość Moliera, jest z pewnością Harpagon, tytułowy bohater „Skąpca”. Fanatycznie oszczędny starzec stał się postacią symboliczną, a samo jego imię – synonimem dusigrosza. Zastanowić się można, czy Harpagon w swojej obłędnej oszczędności jest bardziej śmieszny, czy bardziej godzien politowania. Skłaniam się do drugiego zdania.

Harpagon ceni właściwie tylko pieniądze. Wprawdzie chce pojąć Mariannę za żonę, ale wszyscy zdają sobie sprawę, że to nie ona jest jego największą miłością. Swatka Frozyna wyjaśnia niedoszłej pannie młodej: on kocha pannę bardzo, wiem, ale cośkolwiek bardziej jeszcze kocha złotko. Podejście Harpagona do ludzi widać wyraźnie w jego relacjach z własnymi dziećmi. Chce on zmusić córkę Elizę do wyjścia za starszego już Anzelma, człowieka, którego ona nie kocha. Skąpiec decyduje się na ten krok, ponieważ Anzelm wyraził zgodę, by nie żądać posagu od przyszłej żony. Harpagon, który ma tak niewiele uczuć dla żywych osób, potrafi wydobyć je z siebie, gdy mowa o pieniądzach. O zaginionej szkatułce ze złotem mówi cieplej, niż o swoich bliskich.

Co jednak najbardziej groteskowe, mimo przywiązania do pieniędzy, Harpagon zapewne nie jest najlepszym biznesmenem. W interesach liczą się świetne pomysły, umiejętność podejmowania ryzyka i uczciwa współpraca z kontrahentami. Skąpiec woli jednak zakopać pieniądze w ogródku, niż zainwestować je w ciekawe przedsięwzięcia. Ludziom chcącym pożyczyć od niego gotówkę proponuje ciężkie warunki, a w dodatku próbuje w nich wmusić starocie.

Wydaje mi się, że Harpagon jest figurą godną pożałowania. Wprawdzie jego zachowanie, obserwowane z widowni teatru, jest zabawne, jednak w prawdziwym świecie taki człowiek może budzić tylko zniechęcenie. Nie interesują go ludzie, a resztki czułości ma wyłącznie dla pieniędzy. Nie jest też osobą kreatywną, pragnącą wykorzystać pieniądze dla jakiegoś dobrego celu – zależy mu tylko na kumulowaniu majątku, którego nie potrafi nawet użyć.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Uzasadnij tezę że nie ma zbrodni...

Kwestia zbrodni i kary należy do najważniejszych i najczęstszych tematów literatury światowej. Dylematy i problemy z nią związane opisywał między innymi Fiodor...

„Potop” jako powieść ku pokrzepieniu...

Rok 1886 w którym wydany został „Potop” Henryka Sienkiewicza był 91 rokiem zaborów. Naród polski miał za sobą trzy wielkie powstania - wszystkie...

Obyczaje szlacheckie w Panu Tadeuszu...

Chociaż akcja „Pana Tadeusza” obejmuje jedynie niewielki wycinek czasu (5 dni roku 1811 i dzien 1812) w poemacie Adama Mickiewicza ukazane zostało bogactwo zwyczajów...

Moja mała ojczyzna. Wypracowanie

Każdy z nas posiada ojczyznę – kraj z którego się wywodzi. Nieraz dzielimy go z setkami milionów rodaków. Chińczyków jest ponad miliard!...

Stanisław Ignacy Witkiewicz Kuszenie...

Kuszenie świętego Antoniego jest motywem niezwykle często pojawiającym się w malarstwie. Starożytny pustelnik którego wkład w życie Kościoła oceniany jest jako...

Człowiek złagrowany – „Inny...

Gustaw Herling-Grudziński w „Innym świecie” przedstawia obraz człowieka złagrowanego. Chodzi tu o szczególne zmiany jakie zachodzą w psychice i zachowaniu...

Powieść psychologiczna – definicja...

Definicja wyznaczniki gatunku Jest to specyficzny rodzaj powieści który jak sama nazwa wskazuje skoncentrowany jest przede wszystkim na przeżyciach wewnętrznych psychice...

Charakterystyka polskiego społeczeństwa...

„Nad Niemnem” prezentuje interesujący i rozbudowany obraz polskiego społeczeństwa lat 80. XIX wieku. Eliza Orzeszkowa skupia się przede wszystkim na ziemiaństwie...

Lekcja anatomii doktora Tulpa Rembrandt...

„Lekcja anatomii doktora Tulpa” to obraz stworzony przez artystę którym był Rembrandt van Rijn. Opis Przedstawiona na obrazie scena to udokumentowanie praktyk...