Unikalne i sprawdzone teksty

Obraz łagrów w „Innym świecie” – warunki życie w obozie | wypracowanie

„Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego jest powieścią, która powstała na podstawie wspomnień pisarza z pobytu w sowieckim łagrze. Książka wiernie odtwarza realia radzieckich obozów, pokazuje trudną codzienność, panujące zasady oraz buduje portrety przebywających tam więźniów. Warunki życia w obozie przypominają dantejskie piekło, zostały bowiem pomyślane jako narzędzie całkowitej degradacji człowieka, wyniszczenia go fizycznie, psychicznie i duchowo.

Obóz w Jercewie, gdzie przebywa główny bohater, nie jest najcięższym z istniejących łagrów, rzadko pojawiają się tu bowiem zesłańcy polityczni. Mimo to jest to przerażające więzienie, w którym przestrzeganie tradycyjnych norm uległo zawieszeniu, a jedyną zasadą stało się prawo silniejszego. Obóz znajduje się w głębi Syberii, panuje więc nieustanne zimno. Jest ono tym bardziej dotkliwe, że do codzienności należy głód i ciężka praca. Ludzie nocują w nieogrzewanych i brudnych barakach. W łagrze panują straszne warunki higieniczne, więźniowie mogą wziąć kąpiel jedynie raz na trzy tygodnie i chodzą w brudnych łachmanach.

Większość skazańców ciężko pracuje w syberyjskich lasach. Każdy ma do wykonania morderczą normę, a od jej realizacji zależy przydział posiłków. Największe i wartościowe porcje dostają ci, którzy najbardziej efektywnie pracują; najsłabsi zaś nieustannie głodują. Wielu ludzi nie wytrzymuje skrajnie trudnych warunków pracy i próbuje się okaleczać, by choć na jeden dzień uzyskać zwolnienie z katorgi.

W obozie znajduje się szpital, a pobyt w tym miejscu więźniowie traktują jak największą nagrodę. Do szpitala mogą się jednak dostać tylko osoby ranne lub z gorączką powyżej 39 stopni. Chorzy, którzy zostają zaś zakwalifikowani jako przypadki beznadziejne, trafiają do tak zwanej trupiarni, gdzie jedynie czekają na śmierć, konając z głodu.

Codziennością w obozie jest nieustanna przemoc. Oprócz obozowych strażników, którzy wymierzają absurdalne kary, istnieją grupy tak zwanych urków. Są to niebezpieczni przestępcy znajdujący się na samym szczycie hierarchii, terroryzują oni innych współwięźniów, okradają, zabijają, a także wykorzystują seksualnie kobiety.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Motyw władcy w literaturze i sztuce...

Władza od zawsze fascynowała zarówno artystów jak i odbiorców sztuki. Nie ma się czemu dziwić skoro zazwyczaj kojarzy się z nią potęga i bogactwo...

Literackie portrety rodziny –...

Rodzina jest istotną wartością dla polskiego społeczeństwa. W ciągu zaborów i okupacji jakich nie brakowało w czasie naszej najnowszej historii to właśnie grono...

Józef Chełmoński Czwórka - opis...

„Czwórka” to niezwykle dynamiczny obraz który został namalowany przez Józefa Chełmońskiego w 1881 roku. Opis Obraz przedstawia pędzący powóz...

Charakterystyka sposobu życia w...

Powieść Stefana Żeromskiego zatytułowana „Przedwiośnie” to opowieść która przedstawia dzieje młodego Cezarego Baryki a jednocześnie poprzez jego przygody...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

„Ferdydurke” jako powieść...

Powieść awangardowa to gatunek literacki który narodził się w XX stuleciu. Jego główną cechą było zerwanie z modelem powieści realistycznej a więc odejście...

O czym mówią moje książki nocą...

„Książka nie jest tak fajna jak film!” – powiedział ostatnio mój kolega. „W filmie widzisz co robią bohaterowie słyszysz jak rozmawiają....

Groteska w „Szewcach”

Dominującą kategorią estetyczną w „Szewcach” Witkacego jest groteska. Świat dzieła wykreowany został w taki sposób by zaprzeczyć prawidłowościom...