Wszyscy trzej bohaterowie „Kamieni na szaniec” to niezwykle wartościowi, odważni i honorowi młodzi mężczyźni. Dla mnie jednak najbliższą postacią jest Alek, czyli Aleksy Dawidowski. Chłopiec ten jeszcze zanim przyszło mu się zmierzyć z trudną rzeczywistością wojny, odznaczał się wyjątkowymi cechami. W harcerskiej drużynie Buków dał się poznać jako młodzieniec pewny siebie, obdarzony szczególną charyzmą i cechami przywódczymi. Skupiał wówczas wokół siebie grupę zwaną „Klubem Pięciu”.
Kiedy wybuchła wojna, Alek przeżył rodzinną tragedię. Jego ojciec został aresztowany przez gestapo, a następnie rozstrzelany. Alek musiał bardzo szybko dorosnąć, porzucić marzenia o dalszej edukacji i pomóc rodzinie finansowo. Zatrudnił się wówczas jako rikszarz, a potem ciężko pracował w lesie. Nie zaakceptował jednak biernie obecności niemieckiego okupanta w Warszawie i bardzo szybko zaangażował się w działania zmierzające do stawienia oporu Niemcom. Kiedy został wcielony do Małego Sabotażu, odznaczał się nieprzeciętną odwagą. To on przodował w zrywaniu niemieckich flag, np. z gmachu PKO. Największym zaś wyczynem Alka z tego okresu było zerwanie z pomnika Mikołaja Kopernika niemieckiej tablicy i skuteczne ukrycie jej przed hitlerowcami.
Alek był człowiekiem czynu. Zawsze potrafił opanować strach i odważnie działać nawet w obliczu bezpośredniego zagrożenia życia. Nie skupiał się jednak tylko na działalności wojskowej. Był bowiem również młodym mężczyzną do szaleństwa zakochanym w swojej narzeczonej Basi, z którą planował wspólną przyszłość. Co więcej, bohater ten potrafił być wspaniałym przyjacielem. Kiedy dowiedział się o aresztowaniu Rudego, natychmiast wspólnie z Zośką postanowił zrobić wszystko, żeby go odbić. Podczas akcji pod Arsenałem wykazał się ogromną determinacją i odwagą.
Zastrzelił niemieckiego policjanta, a podczas odwrotu dzięki zachowaniu zimnej krwi i szybkim decyzjom, ocalił swój oddział. Sam został poważnie postrzelony w brzuch, jednak nawet na łożu śmierci najważniejszy był dla niego los przyjaciela – Rudego. Alek umierał szczęśliwy, że dobrze wypełnił swoje zadanie i oddał życie w obronie najważniejszych wartości. Nic dziwnego, że po śmierci bohater został odznaczony za swoje zasługi dla kraju orderem Virtuti Militari. Posiadanie takiego przyjaciela jak Alek byłoby zatem największym zaszczytem.
Na obrazie Olgi Boznańskiej widzimy postać anonimowej dziewczynki stojącej przodem do odbiorcy i wpatrującej się w niego z lekkim niepokojem i zaciekawieniem. Wrażenia...
Mroczna Puszcza to ogromny zalesiony obszar który roztacza się w Rhovanionie rozległej krainie leżącej na wschód od wielkiej rzeki Anduiny. Miejsce to stanowi...
Gustav Klimt to jeden z najważniejszych być może nawet najważniejszy twórca okresu secesji. „Drzewo życia” jest tym spośród jego dzieł które...
2 sierpnia 1940 roku objąłem dowództwo nad Dywizjonem 303 złożonym z polskich pilotów. 1 września o godzinie 16.00 otrzymaliśmy rozkaz wyruszenia do walki....
Wiersz zatytułowany „Testament mój” napisał Juliusz Słowacki na przełomie lat 1839 - 1840 będąc w tym czasie w Paryżu. Dzieło odbija nastrój...
„Droga do Rosji” to poemat rozpoczynający „Ustęp” trzeciej części „Dziadów”. Fragment ten znacznie odróżnia się od samego...
Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny. Zgodne to jest z oświeceniowym zaleceniem by „uczyć bawiąc”. Powiedzieć można iż owo zalecenie...
Każdy z nas tworzy w głowie własną „mapę pogody”. Mapa ta nie jest zapisem pozycji miast rzek i gór – zamiast tego ten fikcyjny plan uszeregowuje...
„Dżuma” jest powieścią Alberta Camusa jednym z najważniejszych dzieł francuskiego noblisty. Opublikowana została po raz pierwszy w 1947 roku tuż po II wojnie...