Unikalne i sprawdzone teksty

Na wsi – interpretacja i analiza

„Na wsi” to wiersz Józefa Czechowicza. Już sam tytuł sugeruje nam odwołanie do poezji sielankowej, przedstawiającej wieś, jako miejsce pełne spokoju, ładu i harmonii. Tymi też ścieżkami, przynajmniej pozornie, podąża Czechowicz. Cały utwór stanowi przedstawienie ciągu obrazów z życia prowincji.

Tym, na co zwraca uwagę poeta, jest głęboka harmonia wiejskiego życia. Następuje wręcz zlanie się w jedno rytmu natury z rytmem chłopskiego życia. Księżyc idzie srebrne chusty prać – w tej frazie widać utożsamienie tych dwóch światów. Księżyc to część natury, jednak nawet on wykonuje chłopskie zadana, takie jak pranie. Co więcej, wieś pozostaje w zgodzie nie tylko z przyrodą, ale i z Bogiem. Wieczór i nieszpór/mleczne krowy wracają do domostw – ten fragment mówi nam o odwiecznym rytmie chłopskiego życia, rytmie związanym z religią.

Z dzisiejszej perspektywy przytaczane frazy mogą się wydać komiczne. Zestawienie krów z nabożeństwem, czy księżyca z praniem – trudno nam to traktować poważnie. Zapewne tak samo trudno było przedwojennemu inteligentowi, dla którego pisał Czechowicz. W tym dostrzec można znaczenie utworu – świat wiejski jest inny od naszego świata. Oferuje harmonię i ład, ale są one już niedostępne dla człowieka miejskiego – człowieka, który goni za sukcesem, przeżywa wątpliwości metafizyczne, pragnie widzieć złożoność poszczególnych spraw. Nie mamy już wstępu do spokojnego uniwersum chłopów. Czechowicz doskonale zdaje sobie z tego sprawę i podkreśla to przy wykorzystaniu słownictwa dotyczącego snu i marzeń. Tak zaczyna się i kończy utwór:

siano pachnie snem
siano pachniało w dawnych snach

[…]
przecież siano pachnie snem
a ukryta w nim melodia kantyczki
tuli do mnie dziecięce policzki
chroni przed złem.

Owa pełna spokoju i szczęścia wieś może być dla nas już tylko i wyłącznie rozkosznym wspomnieniem. Nie mamy możliwości, by do niej powrócić. A zresztą, kusi nas pytanie, czy ta wieś kiedykolwiek istniała naprawdę?

Forma utworu (kilka informacji)
– układ rymów abab
– brak interpunkcji
– onomatopeja (świerszczyki świergocą)

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Nie płacz koziołku – streszczenie...

Streszczenie Któregoś dnia pewien uparty koziołek postanowił wybrać się samotnie na spacer na łąkę mimo tego że nadchodziła burza. Mama go ostrzegała ale on...

Księga dżungli – streszczenie...

Streszczenie Podczas narady wilków na której pojawia się Shere Khan grupie oraz tygrysowi ukazuje się Mowgli. Tygrys który poprzedniego dnia zaatakował...

Dawid i Goliat – streszczenie...

Streszczenie Filistyni i Izraelici szykowali się do wojny. Z obozu filistyńskiego wystąpił wtedy Goliat. Miał hełm z brązu łuskowy pancerz nagolenice z brązu i zakrzywiony...

Anaruk chłopiec z Grenlandii –...

Streszczenie Głównym bohaterem powieści jest młody dwunastoletni Eskimos żyjący na Grenlandii o imieniu Anaruk. Narrator (a jednocześnie polarnik) zaprzyjaźnił...

Sto lat samotności – streszczenie...

„Sto lat samotności” to najgłośniejsze dzieło Gabriela Garcii Marqueza. Opowiada o ponad wieku istnienia pewnej południowoamerykańskiej familii. Założycielami...

Zbytki polskie Wacław Potocki –...

Wacław Potocki łączył działalność artystyczną z udaną karierą polityczną. Na niwie państwowej osiągnął m.in. godności sędziego grodzkiego bieckiego oraz podczaszego...

Dziewczyna – interpretacja i analiza...

„Dziewczyna” to jeden z najbardziej znanych utworów Bolesława Leśmiana. Nie ma się czemu dziwić bowiem w tym wierszu pochodzącym z tomu „Napój...

Wiosna. Dytyramb – interpretacja...

Dytyramb to starożytna pieśń pochwalna na cześć Dionizosa – z niej wywodzą się takie gatunki jak tragedia i komedia. „Dytyramb” w podtytule wiersza Juliana...

Pinokio – streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie Akcja „Pinokia” zaczyna się gdy w ręce stolarza Wisienki trafia niezwykłe mówiące drewno. Nie nadaje się ono na zwykłą nogę od stołu...