Unikalne i sprawdzone teksty

Prośba o wyspy szczęśliwe – interpretacja i analiza

Wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Prośba o wyspy szczęśliwe” pochodzi z roku 1930. Poeta zwraca się do ukochanej osoby i prosi o „zawiezienie” na tytułowe wyspy. Autor odwołuje się do wyobrażeń Edenu, popularnych w europejskiej kulturze – różnica jest taka, że zamiast rajskiego ogrodu, mamy do czynienia z egzotycznymi wyspami. Wydaje się to zresztą zrozumiałe – wyspy kojarzą się z oderwaniem od świata. I takim oderwaniem od cierpienia, trudów i smutku mają być dla kochanków „wyspy szczęśliwe”. Jest to także nawiązanie do starogreckiego motywu Pól Elizejskich.

Raj Gałczyńskiego kojarzy się nie tyle z rozkoszą, co ze spokojem i ukojeniem. Oczywiście jest w nim miłość, ale ona również jest łagodna i delikatna, nie zaś agresywna i pożądliwa. Mowa o zacałowaniu i nie budzeniu ze snu.

Na „wyspach szczęśliwych” harmonia przyrody przekłada się na spokój duszy. W kończącym utwór wersie (myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością) następuje wręcz zlanie świata zewnętrznego i wewnętrznego – nie da się odróżnić, gdzie kończy się jeden, a zaczyna drugi. Zresztą nie ma potrzeby takiego rozdzielania, skoro w obu panuje ten sam spokój i błogość. Serca motyli niosą ukojenie sercu poety.

Jak interpretować utwór? Chyba każdy człowiek marzy o miejscu, gdzie mógłby oderwać się od złego świata i zaznać spokoju z ukochaną osobą. W przypadku Gałczyńskiego to pragnienie musiało być szczególnie mocne – wiemy, iż poeta zmagał się z nędzą (wszystkie zarobione pieniądze natychmiast wydawał) oraz choroba alkoholową. Żył on w stanie nieustannego napięcia, euforia zastępowała smutek i na odwrót. Pragnienie spokoju musiało być więc szczególnie mocne w jego przypadku. Na „wyspach szczęśliwych” poeta mógłby zasnąć spokojnie, bez biedy pukającej do drzwi i nałogów niszczących ciało. Niestety, marzenia Gałczyńskiego nie spełniły się – nie udało mu się wyjść z uzależnienia do końca życia.

Forma utworu (kilka informacji):
– wiersz biały (bez rymów)
– apostrofa
– epitet

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pan Cogito o postawie wyprostowanej...

„Pan Cogito o postawie wyprostowanej” to jeden z najważniejszych wierszy Zbigniewa Herberta z tomu „Pan Cogito”. Podobnie jak w tekście „Przesłanie...

Do gór i lasów - interpretacja...

W utworze „Do gór i lasów” Kochanowski odwołuje się do Horacjańskiego hasła „carpe diem” (chwytaj życie). Na początku podmiot liryczny...

Czapla ryby i rak - interpretacja...

Bohaterem bajki „Czapla ryby i rak” Ignacego Krasickiego jest tytułowy ptak. Czapla to już wiekowe zwierzę i nie potrafi zdobywać pokarmu w normalny sposób...

Kolęda katyńska – interpretacja...

Kazimiera Iłłakowiczówna napisała „Kolędę katyńską” w 1943 roku a więc niedługo po odkryciu przez Niemców w lasach katyńskich ciał kilkudziesięciu...

Dwoje ludzieńków – interpretacja...

„Dwoje ludzieńków” to wiersz Bolesława Leśmiana. „Rękę” autora rozpoznać można już w tytule – zdradza on typowe dla Leśmiana upodobanie...

List do ludożerców – interpretacja...

„List do ludożerców” Tadeusz Różewicza pochodzi z tomu „Formy” (1958). Mamy tu do czynienia z liryką zwrotu do adresata. Podmiot liryczny...

Któż nam powróci... – interpretacja...

Wiersz „Któż nam powróci” Kazimierza Przerwy-Tetmajera należy do liryki autotematycznej traktuje bowiem o młodopolskim pokoleniu poetów. Podmiot...

Kubuś Fatalista i jego pan –...

Geneza „Kubuś Fatalista i jego Pan” Diderota ukazał się w całości w 1796 roku już po śmierci autora jednak wcześniej czytelnicy francuscy i niemieccy poznali...

Szwedzi w Warszawie - streszczenie...

Streszczenie Opowieść Walerego Przyborowskiego rozpoczyna się opisem z pozoru zwykłego dnia podczas którego dochodzi do sprzeczki pomiędzy Szwedami a mieszkańcami...