Strasna zaba – interpretacja i analiza

Wiersz Konstantego Ildefons Gałczyńskiego „Strasna zaba” to dzieło charakterystyczne dla tego autora. Począwszy bowiem od tytułu, czytelnik wprowadzany jest w świat absurdalnego humoru, jakże typowego dla poety. Jak bowiem wyjaśnia podtytuł, wiersz przeznaczony jest dla sepleniących, stąd zamiast „strasznej żaby” mamy strasną zabę. Oczywiście dalsze wersy również „dostosowane są” do osób mających problemy z wymową.

Fabuła utworku jest zresztą nie mniej absurdalna niż jego forma. Trafiamy bowiem na opis pary małżeńskiej, która w czasie wychodzenia ze sklepu trafia na tytułową straszną żabę. Kobieta wpada w przerażenie na widok zwierzęcia i zwraca nań uwagę mężowi. Mąż to wyższy urzędnik (wyżsy uzędnik), jest oburzony owym „zjawiskiem”.
cy to zaba, cy tez nie,
w kazdym razie ja tym zainteresuję się;
nie wypada, zeby Warsawa
była na „takie coś” narażona.

Urzędnik porusza swoje znajomości i rozpoczyna się trzyletni okres poszukiwania żaby. Kiedy wreszcie udaje się złapać zwierzątko, zorganizowana zostaje historycna urocystość, na którą spędza się całe miasto. Z trybun przemawia Wysoka Figura, gratulująca rządowi i społeczeństwu pozbycia się żabiego bezeceństwa. Utwór kończy się okrzykami na część tych, co złapali zwierzę.

Absurdalny humor, wykorzystywany przez Gałczyńskiego, pod pozorami beztroskiej zabawy skrywa elementy satyry politycznej. Poeta wyśmiewa biurokrację, która potrzebuje trzech lat, by zrobić coś tak banalnego, jak złapanie żaby. Wykpiona zostaje również rządowa propaganda, która z najzwyklejszej rzeczy potrafi uczynić powód do chluby i przykład historycznych osiągnięć.

Tak więc utwór Gałczyńskiego to radosna zabawa z językiem, porcja wybornego dowcipu, ale także błyskotliwe obserwacje na temat życia społecznego i mechanizmów działania władz. Warto się zastanowić, czy kpiny autora nie pasowałby również do naszych czasów.

Forma utworu (kilka informacji):
– nieregularne rymy
– nieregularna ilość sylab w wersie
– wykrzyknienie (och, och!)