„Stary człowiek i morze” uchodzi za najwybitniejszą powieść Ernesta Hemingwaya i za najbardziej dojrzały wyraz filozofii pisarza. Bohater książki, rybak Santiago, mówi „Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Jak należy to rozumieć? W tym zdaniu streszcza się cała myśl Hemingwaya. Pisarz poucza nas, że człowiek jest stworzony do walki z przeciwnościami i jeśli tylko walkę kontynuuje, to jest w stanie zachować godność.
Najlepszym przykładem pozostaje tutaj tytułowy bohater książki. Santiago to człowiek wiekowy, sterany życiem i samotny. Od osiemdziesięciu czterech dni nie udało mu się złowić ryby i gdyby nie wsparcie ze strony dawnego pomocnika, Manolina, to przymierałby głodem. Na pierwszy rzut oka Santiago jest więc niemal żebrakiem. A jednak nie rezygnuje on z walki. Dla niego walką jest codzienne wyruszanie w morze, mimo pesymistycznych przeczuć, iż kolejny wróci z pustymi rękami. Santiago zdaje sobie sprawę, że mógłby leżeć w domu i czekać na pomoc życzliwych ludzi – ale to pozbawiłoby go ostatniej rzeczy, którą posiada: szacunku do samego siebie. Nasz bohater wydaje się po prostu niezdolny do poddania się. Nawet po tragicznej stracie olbrzymiego marlina nie oddaje się rozpaczy, tylko planuje kolejną wyprawę. Jest to potwierdzenie tezy Hemingwaya – szanujemy Santiago, chociaż to człowiek prosty, nieuczony i biedy. W naszych oczach ten zwykły rybak wydaje się prawdziwym herosem!
Wzorem dla nas może być świat zwierząt. Potężne i piękne stworzenia, takie jak wspomniany marlin, czy nawet padlinożerne rekiny, nie umierają w milczeniu. Do końca walczą o swoje życie. Dla Santiago są one godne naśladowania. Stary rybak zdaje sobie sprawę, że człowiek nie jest ani lepszy ani gorszy od zwierzęcia. Nie oznacza to deprecjonowania ludzi – tylko uświadomienie sobie, iż natura wyznaczyła nam taki, a nie inny los.
„Stary człowiek i morze” mówi nam, że istota życia tkwi w walce. Nie chodzi jednak o napadanie innych i starcia z bronią w ręku. Walką jest każde zmierzenie się z przeciwnościami. Prawdziwy człowiek może zostać zabity, może umrzeć z głodu i zimna – ale do ostatka będzie zmagał się z losem.
Szlachetny i Potężny Kreonie chciałabym prosić cię o możliwość pochowania mojego brata Polinejkesa. Nakazałeś porzucić jego ciało jak gdyby było truchłem zwierzęcia....
Niewiele rzeczy kształtuje nas tak mocno jak dom rodzinny. To wśród najbliższych uczymy się co jest dobre a co złe. To ojciec i matka wyjaśniają nam skomplikowany...
Powieść realistyczna wykształcona została w XIX stuleciu. Ten nowy gatunek zgodnie z założeniami realizmu jako nurtu w literaturze dążył do jak najściślejszego i najbardziej...
„Nad Niemnem” to powieść w której mamy do czynienia z wyraźną obecnością haseł pozytywistycznych. W postawach bohaterów ich życiowych wyborach...
Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...
Motyw danse macabre to jeden z popularnych w średniowieczu motywów który powiązany był z nawołaniem do pamiętania o śmierci i kruchości ludzkiego życia...
Człowiek byłby na pewno bardzo nieszczęśliwy gdyby nie towarzyszyły mu zwierzęta! To nasi „bracia mniejsi”. Pomagają nam w pracy zabawiają nas swoimi figlami....
Definicja i wyznaczniki gatunkuPowieść realistyczna była gatunkiem który powstał i ukształtował się w epoce pozytywizmu. W niej także bym bardzo popularny a charakter...
„Rozstrzelanie powstańców madryckich” to obraz którego autorem był Francisco Goya. Obraz namalowany został sześć lat po tym jak przedstawione wydarzenie...