Unikalne i sprawdzone teksty

„Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać” – rozprawka

„Stary człowiek i morze” uchodzi za najwybitniejszą powieść Ernesta Hemingwaya i za najbardziej dojrzały wyraz filozofii pisarza. Bohater książki, rybak Santiago, mówi „Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Jak należy to rozumieć? W tym zdaniu streszcza się cała myśl Hemingwaya. Pisarz poucza nas, że człowiek jest stworzony do walki z przeciwnościami i jeśli tylko walkę kontynuuje, to jest w stanie zachować godność.

Najlepszym przykładem pozostaje tutaj tytułowy bohater książki. Santiago to człowiek wiekowy, sterany życiem i samotny. Od osiemdziesięciu czterech dni nie udało mu się złowić ryby i gdyby nie wsparcie ze strony dawnego pomocnika, Manolina, to przymierałby głodem. Na pierwszy rzut oka Santiago jest więc niemal żebrakiem. A jednak nie rezygnuje on z walki. Dla niego walką jest codzienne wyruszanie w morze, mimo pesymistycznych przeczuć, iż kolejny wróci z pustymi rękami. Santiago zdaje sobie sprawę, że mógłby leżeć w domu i czekać na pomoc życzliwych ludzi – ale to pozbawiłoby go ostatniej rzeczy, którą posiada: szacunku do samego siebie. Nasz bohater wydaje się po prostu niezdolny do poddania się. Nawet po tragicznej stracie olbrzymiego marlina nie oddaje się rozpaczy, tylko planuje kolejną wyprawę. Jest to potwierdzenie tezy Hemingwaya – szanujemy Santiago, chociaż to człowiek prosty, nieuczony i biedy. W naszych oczach ten zwykły rybak wydaje się prawdziwym herosem!

Wzorem dla nas może być świat zwierząt. Potężne i piękne stworzenia, takie jak wspomniany marlin, czy nawet padlinożerne rekiny, nie umierają w milczeniu. Do końca walczą o swoje życie. Dla Santiago są one godne naśladowania. Stary rybak zdaje sobie sprawę, że człowiek nie jest ani lepszy ani gorszy od zwierzęcia. Nie oznacza to deprecjonowania ludzi – tylko uświadomienie sobie, iż natura wyznaczyła nam taki, a nie inny los.

„Stary człowiek i morze” mówi nam, że istota życia tkwi w walce. Nie chodzi jednak o napadanie innych i starcia z bronią w ręku. Walką jest każde zmierzenie się z przeciwnościami. Prawdziwy człowiek może zostać zabity, może umrzeć z głodu i zimna – ale do ostatka będzie zmagał się z losem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Zemsta” - sprawozdanie z książki...

„Zemsta” to komedia napisana przez Aleksandra Fredrę na początku lat 30 XIX stulecia. Na okładce tej pozycji najczęściej pojawiają się mur krokodyl szlachcic...

Św. Aleksy jako ideał świętego-ascety...

W średniowiecznych hagiografiach popularne były dwa typy osobowościowe świętych. Pierwszy z nich reprezentował święty-bojownik czyli człowiek który walczył z...

„Kordian” jako dramat romantyczny...

Dramat romantyczny to szczególny typ dramatu który ukształtował się w opozycji do poetyki klasycyzmu a jego inspiracjami były twórczość Szekspira oraz...

Opis burzy piaskowej w „W Pustyni...

Staś i Nel znajdowali się razem z Arabami na pustyni. Dzień był niezwykle ciepły a w powietrzu wyczuwalny był dziwny zapach. Beduini dostrzegli oznaki działalności złych...

Porównaj starogrecki i średniowieczny...

Termin rycerstwo kojarzymy przede wszystkim z europejskim średniowieczem. Wymawiając to słowo chyba każdy wyobraża sobie zakutych w pancerze jeźdźców którzy...

Bolesław Chrobry jako ideał władcy...

Ponieważ „Kronika polska” Galla Anonima miała być raczej panegirykiem na cześć Bolesława Krzywoustego niż dziełem porządkującym dzieje polskich władców...

Mesjanizm – definicja cechy znaczenie...

Mesjanizm jest ideą oznaczającą oczekiwanie na przybycie zbawiciela (mesjasza) który dokona przemiany świata. Koncepcja ta pojawiła się w Starym Testamencie gdzie...

Renesans i barok – dwie epoki...

Za koniec średniowiecza uznaje się rok 1492 (podróż Kolumba do Ameryki i zakończenie tzw. Rekonkwisty czyli odbijania z rąk muzułmanów terenów Półwyspu...

Refleksja o kulturze z perspektywy...

Tadeusz Borowski w „Opowiadaniach” nie tylko przedstawia drobiazgowy obraz funkcjonowania obozów koncentracyjnych ale także dokonuje głębokiej refleksji...