Unikalne i sprawdzone teksty

Opis dworku w Soplicowie | wypracowanie

Opis dworku w Soplicowie rozpoczyna właściwą fabułę „Pana Tadeusza”. Umieszczenie go zaraz po „Inwokacji”, będącej przecież pochwałą rodzimego krajobrazu i prośbą do Matki Boskiej o przeniesienie ducha narratora w tę szczególną przestrzeń, przedstawia go jako niezwykle ważny element rdzennego krajobrazu Litwy.

Dworek w Soplicowie stoi na pagórku, wśród brzozowego gaju. Jest zbudowany z drewna, lecz podmurowany i pobielany. Barwa ścian kontrastuje z głęboką zielenią otaczających go topoli. Chociaż sam dom mieszkalny nie należy do największych, jest zadbany i bardzo starannie utrzymany.

Obok domu znajdowała się wielka stodoła. Przy niej stały trzy stogi użętego zboża, które nie zmieściły się do wielkiego zabudowania. W okolicy widać także wiele kop, a liczba pługów orających okoliczne ziemie dopełnia świadectwo o tym, iż okolica jest bogata w dobra, a majątek doskonale zarządzany.

Przy tym brama przybytku zawsze była otwarta, co miało zachęcać gości do odwiedzin.

Wnętrze dworku udekorowane było portretami wielkich postaci z historii Rzeczpospolitej. Kościuszko w czamarce krakowskiej wznosi oczy ku niebu, trzymając miecz; Rejtan siedzi pogrążony w smutku; Jasiński i Korsak stoją na szańcach Pragi. Tuż obok leżą „Fedon” i żywot Katona, a na ścianie wisi wspaniały zegar kurantowy, który wybija „Mazurka Dąbrowskiego”.

Tuż obok domu mieszkalnego rozpościerał się wspaniały ogródek. Wytyczone w nim ścieżki przecinały bujne grządki pełne trawy angielskiej i mięty. Dalej widniał też drewniany płotek.

Dworek w Soplicowie jest miejscem szczególnym. Stanowi on manifestację najważniejszych wartości – patriotyzmu, umiłowania tradycji, pracowitości, otwartości i gościnności. Chociaż jest skromny, urzeka pięknem i zadbaniem. Właśnie dlatego powracający z wielkiego miasta Tadeusz z wielką radością przekracza drzwi i nasyca wzrok pięknym obrazem, jaki doskonale pamiętał z młodości.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pablo Picasso Panny z Awinionu -...

Pablo Picasso namalował „Panny z Avignon” niewiele po ukończeniu 25 roku życia. To jak wyjątkowe stało się osiągnięcie młodego artysty można zrozumieć...

Gustaw jako bohater romantyczny

Gustaw – protagonista czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza – jest postacią tajemniczą budzącą niepokój. Historia opowiedziana...

Obraz wojny z punktu widzenia narratora...

Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...

Dzieje Raskolnikowa w punktach

1. Ubogie życie Raskolnikowa i jego rozmyślania filozoficzne 2. Spotkanie Rodiona z Marmieładowem i historia alkoholika 3. List od matki donoszący o trudnej sytuacji Duni...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Moralność pani Dulskiej jako dramat...

Naturalizm był prądem który pojawił się w literaturze w drugiej połowie XIX wieku przede wszystkim za sprawą twórczości Emila Zoli. Autor ów dorobił...

Edgar Degas Błękitne tancerki...

Poświęcony ulubionemu przez Degasa tematowi obraz „Błękitne tancerki” przedstawia grupę czterech dziewcząt w niebieskich trykotach i tutu stojących najpewniej...

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...