Unikalne i sprawdzone teksty

Szlachta w „Lalce” – opracowanie

Akcja „Lalki” Bolesława Prusa rozpoczyna się w roku 1878, a więc czternaście lat po upadku powstania styczniowego. Pamięć o klęsce na trwałe wpisała się w świadomość narodu, który, dzięki pozytywistycznym hasłom i programom, dążył do umocnienia patriotycznego ducha na drodze pokoju. Lata 1863 - 1864 są kluczowe w kontekście stanu przez długi czas będącego najbardziej wpływowym na ziemiach polskich - szlachty. Najpierw, w 1863, by zachęcić chłopów do udziału w powstaniu styczniowym, Tymczasowy Rząd Narodowy ogłosił uwłaszczenie. Następnie jego śladem podążyli Rosjanie, ale ich celem było zachęcenie chłopów do zostania we własnych gospodarstwach. Ostatecznie uwłaszczenie uderzyło w dwie grupy - kler i szlachtę. Szczególnie ta druga miała problemy z odnalezieniem się w nowej rzeczywistości.

Stanisław Wokulski - główny bohater powieści Prusa - wywodzi się ze szlachty. Swoje pochodzenie boleśnie odczuł on w młodości, gdy zaaferowany procesem o majątek ojciec przywłaszczał sobie pieniądze młodego subiekta, by opłacać koszta sądowe. Ostatecznie przyszły kupiec wyrywa się z tego błędnego koła. Bierze udział w powstaniu styczniowym, w wyniku którego zostaje zesłany do Irkucka. Kiedy powraca do Warszawy, rozpoczyna pracę u Mincla, a następnie sam zostaje właścicielem sklepu (w wyniku małżeństwa z wdową po Janie Minclu). Jego szlacheckie pochodzenie nie ma tutaj znaczenia - bohater musi wziąć swój los we własne ręce.

Przedstawiciele szlachty ziemiańskiej pojawiają się także na pierwszym spotkaniu zainteresowanych działalnością spółki do handlu ze Wschodem. Kiedy dowiadują się, że głównymi dobrami wymienianymi przez spółkę będą tkaniny, są niezadowoleni, bowiem sami dysponują zbożem i trunkami (uwłaszczenie nie oznaczało całkowitej utraty majątków przez szlachtę). Ostatecznie jednak zgadzają się na poparcie idei, gdyż otrzymują zapewnienia, że w przyszłości przedsięwzięcie może się rozszerzyć.
Reprezentantem dawnej szlachty jest także Wirski - zarządca kamienicy Tomasza Łęckiego. Przemiany polityczne sprawiły, że utracił on majątek i musiał stawić czoła wyzwaniu, jakim było nieznane mu wcześniej życie w mieście. Mężczyzna ten, mimo samodzielności i zaradności (pracował w kilku miejscach, by utrzymać rodzinę), musiał zmagać się z wieloma problemami.

Szlachta była w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku grupą stopniowo usuwającą się w cień. Ci, którzy w całości utracili majątki, musieli przystosować się do nowej rzeczywistości, rezygnując z dawnych luksusów i podejmując pracę. Gdyby nie pochodzenie i rodzinna historia będąca dla przedstawicieli szlachty powodem do dumy, odróżnienie ich od mieszczan byłoby niemalże niemożliwe.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Opis mojej drogi z domu do szkoły...

Moja droga z domu do szkoły jest długa i wiedzie przez całe miasto. Część z niej muszę przejść pieszo a część pokonuje autobusem. Obok mojego domu skręcam w alejkę....

Groteska w „Mistrzu i Małgorzacie”...

Michaił Bułhakow posłużył się w „Mistrzu i Małgorzacie” estetyką groteskową którą widać w budowie czasoprzestrzeni powieści oraz w konstrukcji...

Groteska w „Ferdydurke”

„Ferdydurke” jest powieścią przesyconą groteską. Przejawia się ona zarówno w fabule utworu jak i w sposobie jej prezentacji a więc konstrukcji języku...

Powieść epistolarna – definicja...

Definicja i wyznaczniki Powieść epistolarna to odmiana powieści która jest niezwykła przede wszystkim przez swoją budowę. Jak sama nazwa wskazuje jest to powieść...

Tadeusz Makowski Promień słońca...

W twórczości Makowskiego który w młodym wieku wyjechał do Francji by doskonalić swe rzemiosło stykają się różnorodne nurty obecne w malarstwie pierwszej...

Motywy mitologiczne w literaturze...

Mitologia była czymś co w czasach starożytności i średniowiecza (w przypadku terenów pogańskich) porządkowało ludziom obraz świata. Nie wszyscy oczywiście uznawali...

Wenus z Milo i „Ubogi rybak”...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” napisana została w okresie pozytywizmu. Jednak widać w niej również zapowiedź estetyki młodopolskiej....

Losy Juranda ze Spychowa

Imię Juranda ze Spychowa budziło wśród Krzyżaków lęk. Nazywali go oni diabłem a de Fourcy na słowa o pojedynku z Polakiem odrzekł: Raz go widziałem ......

Recenzja książki „W 80 dni dookoła...

Juliusz Verne to według mnie jeden z najciekawszych pisarzy jacy żyli w XIX wieku! Była to epoka obfitująca w wielkich literatów – wtedy tworzyli Henryk Sienkiewicz...