Unikalne i sprawdzone teksty

Wzorce osobowościowe średniowiecza - asceta, rycerz, władca

Średniowiecze było epoką, która wykształciła trzy wzorce parenetyczne. Pierwszym z nich był idealny władca, drugim święty (asceta), a trzecim rycerz. Wzorce osobowościowe średniowiecza były utrwalane i charakteryzowane poprzez opisy postaci zawarte w poszczególnych dziełach. Literatura parenetyczna miała na celu przedstawienie idealnych postaw dla osób pełniących poszczególne role.

Rycerz

Jednym ze średniowiecznych przedstawień było odzwierciedlenie idealnego rycerza. Wojownicy opiewani byli w pieśniach. Jedną z najpopularniejszych była francuska „Pieśń o Rolandzie”. Znana była również hiszpańska „Pieśń o Cydzie”. Idealnego rycerza charakteryzowała niesamowita odwaga i honorowość. Szlachetne urodzenie i wierność wobec pana to kolejne z jego cech. Niezwykle solidarny oraz świetnie zaprawiony w bojach rycerz jest osobą, która zyskuje sławę dzięki swoim czynom.

Władca

Wizerunek władcy kształtowały przede wszystkim kroniki, które stanowiły dokumentację czynów poszczególnych królów. Zawarty w kronice przekaz miał na celu nie tylko pokazanie wydarzeń. Miały także charakter moralizatorski. Przedstawieni w nich władcy byli prawdziwymi ojcami narodu, charakteryzującymi się niezwykłą odwagą, posiadaniem zasad moralnych oraz religijnością. Przykładem takiego przedstawienia są kroniki tworzone przez Wincentego Kadłubka czy Jana Długosza.

Święty/Asceta

Przedstawieniem życia świętych były hagiografie, które zawierały określony schemat. Przedstawione w nich były wydarzenia, które związane były z nawróceniem i ascetycznym życiem, ale i z błędami popełnianymi przez bohaterów. Przykładem idealnego świętego był święty Aleksy. Legenda o nim przedstawia człowieka, który postanawia zamieszkać pod schodami rodzinnego domu, wyrzekając się wszelkich ziemskich wygód i przyjemności. Poświęca się w pełni dążeniu do świętości, osiągnięciu nieba.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Totalitaryzm w „Folwarku zwierzęcym”...

„Folwark zwierzęcy” George’a Orwella to czytelna parabola totalitarnego systemu politycznego. Pisarz zawarł w swojej powieści wyrazistą aluzję do rewolucji...

Literatura faktu – definicja cechy...

Definicja cechy Literatura faktu to rodzaj literatury który porusza tematykę wydarzenia które miały miejsce autentycznie nie są zaś kreacją świata dokonaną...

Jaką prawdę o sobie poznaje Edyp?...

Edyp wychował się w Koryncie na dworze Polybosa i Merope. Wydawać by się mogło że wiódł tam szczęśliwe spokojne życie. Niestety nazywano go podrzutkiem co sprawiało...

Czy hospicja są potrzebne?

Śmierć choć nieuchronna nigdy nie jest łatwa. W jej obliczu każdy człowiek czuje się zagubiony przerażony. Niezależnie czy to jego dotyczy to co nieuchronne czy jego...

Wątek miłosny w „Potopie”....

We wstępie do „Potopu” narrator opowiada o pułkowniku Herakliuszu Billewiczu. Ten żarliwy patriota zaznaczył w testamencie że jego wolą jest aby wnuczka panna...

Gustav Klimt Drzewo życia - opis...

Gustav Klimt to jeden z najważniejszych być może nawet najważniejszy twórca okresu secesji. „Drzewo życia” jest tym spośród jego dzieł które...

Impresjonizm – charakterystyka...

Impresjonizm który nazywany był również malarstwem plam to kierunek w sztuce który miał swoje odbicie również w literaturze. Jego nazwa wzięła...

Werter jako bohater romantyczny

Werter - tytułowy bohater głośnej powieści Johanna Wolfganga von Goethego - to postać doskonale znana wszystkim miłośnikom literatury. Od lat budzi on skrajne opinie gromadząc...

„Smutno mi Boże” – porównanie...

Juliusz Słowacki jest autorem „Hymnu” znanego też jako „Smutno mi Boże”. Zapewne jest to jeden z najbardziej popularnych wierszy polskiego romantyzmu...